"Miserere mei" 1

[jazzkółka]

pamiętasz?
zrodził nas płomień
zabijając samotność wpatrzoną w niebo

 

w dniu kiedy zaczął się raj 
wszystko było tak 
jakby nigdy nie było niczego 
innego

 

kolibry jak nuty 
wisiały nad  kwiatami 
wygrywając  z grawitacją
wiatr suszył nam głowy o byle co 
a kamień trącony stopą 
uskakiwał miękko 
nie znając jeszcze kształtu 
dłoni która ciska 
  
strumienie szemrały szemrały 
srebrzyście 
miłością obmywając ciała złączone 
komunią pierwszych ucztujących
gdy owijałeś moje czerwone 
jak glina włosy wokół nadgarstka 
orząc mnie niczym ziemię 
aż zlepione błotem nasienie 
wykiełkowało drzewem 
dobrego i złego

 

ale to czego naprawdę pragnąłeś 
było tobą 
żebrem z żebra żebraka  

 

odeszłam

 

w dniu kiedy skończył się twój raj 
wszystko było jak na początku 
bryzgi światła w kraterze ciemności

 

i zostaliście 
wygnani by uprawiać miłość 
i swoją Ziemię

 

a ja wciąż jestem
ta która jestem 
która ma wszystko 

 

i nie ma już nic

 

 

 

 

 

John Collier: „Lilith” (1892), The Atkinson Gallery, Anglia.

"Miserere mei, Deus", Allegri

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Edytowane 3 Grudnia 2021 przez opal (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

@opal  -  witam - wiersz zrobił fajne wrażenie - 

                    nie żałuje że zajrzałem - kawał dobrej 

                    lekcji dziś odrobiłeś - 

                                                                Pozdr.

                                            

                                 

[jazzkółka]

@Pi_

Zgadzam się, ale dla mnie raj oznacza tu po prostu miejsce, gdzie On i Ona byli sobie równi.

To wolność wyboru nie raniącego innych, prawo do zachowania szacunku.

Nie tyle stawiam tu na piedestale tę półmityczną postać, co ideę kobiecości, którą ona dla mnie reprezentuje - kobiecej cielesności, możliwości stanowienia o sobie, latami wypieraną z dyskursu. A nawet więcej – demonizowaną, tak jak demonizowana była sama postać Lilith.

Taki zabieg okradzenia kobiet przez religie, system patrialchalny, układy społeczne itp. skojarzyłam ze zhakowaniem przez Mozarta psalmu Allegriego, stąd (i, oczywiście, ze względu na tematykę) psalm 51(50) w dopisku – dla mnie jeden z najbardziej wzniosłych, poruszających utworów w historii…

 

Dziękuję Ci, Agatko, za pochylenie się nad tym tekstem, pozdrawiam Cię serdecznie. :-)

 

 

@barth Bartek, chciałabym Ci w tym miejscu bardzo podziękować za wsparcie, szczególnie przy szlifowaniu końcówki.

Kiwiiitt! :-)

Edytowane 4 Grudnia 2021 przez opal (wyświetl historię edycji)

[violetta]

@opal co ona tam porabiała, tego nikt nie wie :)