Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Lubię gdy obok kobieta mnie leży,
Gdy obok kształty swe pręzy,
Mrucząc niby kotka z rozkoszy,
Gdy uśmiech wówczas jej lico okrasza.

 

Lubię te chwile, ze dnia wyjęte,
Lubię czuć siłę, przechodzącą przeze mnie,
Nade wszystko zaś uwielbiam, gdy leży koło mnie,
Szczęśliwa, spełniona i na wpół przytomna.

 

                                  Warszawa, 23 XI 2021

Edytowane przez michal1975-a (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

"Gdy uśmiech jej lico okrasza"

Toć to Pan Tadeusz na ucztę zaprasza 

Już z radością klaszcze i zacieram dłonie 

Będę czytał erotyk jak to konar płonie

 

Lecz zaraz się drapie po włochatej głowie 

Czemu nasz autor dokładniej nie powie  

 

 

Czym doprowadził tą piękną istotę 

Że dlań wszak straciła swą głowę i cnotę

 

 

I tak

chciałbym poczuć jej drżenie i jęki 

bo Lubię w poezji 

Elektryzm Zwierzęcy 

 

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane przez M do K (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No właśnie chodzi o to, że ty jako autor wiersza masz to sprawić masz sprawić, że obudzisz wyobraźnię. 

 

Niestety wiersz piszesz ogolnikami, a prawda jest taka, że każdy lubi coś innego, ale też to jest najbardziej interesujące.

 

Spróbuj się skupić na czynnosciach 

Więcej czasowników ;)  

 

A mniej lubię 

 

Edytowane przez M do K (wyświetl historię edycji)
  • Wielebor zmienił(a) tytuł na LUBIĘ

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @FaLcorN   Jest w tym wierszu rytm, który naprawdę unosi - te powtórzenia "czy popłyniesz ze mną" działają jak refren piosenki, której jeszcze nie słyszałeś, a już znasz na pamięć. I te obrazy -wir aorty, sedno pod powieką - są jednocześnie bardzo cielesne i bardzo ulotne. Naprawdę pięknie napisane.
    • @Alicja_Wysocka   Bajeczny wiersz.  To ostatnie pytanie siedzi mi w głowie. "Czemu wyrosły sukienki, a ja nie potrafię z bajek" ?     Piszesz tak, że słowa same układają się w obrazy - proza w rytm się zmienia płynnie, rymy wracają jak fazy.
    • Dekonstrukcja    Nie jest dobrze samemu tylko być człowiekiem. Tylko samemu nie jest dobrze być człowiekiem. Dobrze nie jest być tylko samemu człowiekiem. Człowiekiem tylko samemu nie jest dobrze być. Człowiekiem być nie jest dobrze  tylko samemu.   Człowiekiem człowiekiem człowiekiem Nie nie nie nie nie nie nie nie nie nie Dobrze dobrze dobrze dobrze dobrze Jest jest jest jest jest jest jest jest jest Samemu samemu samemu samemu Tylko tylko tylko tylko tylko tylko tylko Być być być być być być być być być    Człowiekiem Nie Dobrze Jest Samemu  Tylko Być. człowiekiem nie dobrze jest samemu tylko być.   Być. Samemu. Człowiekiem. Nie. Jest dobrze Tylko... Tylko... Jest dobrze Nie. Człowiekiem. Samemu. Być.   Być człowiekiem jest dobrze, tylko nie samemu samemu samemu   Więc dlaczego nie chcemy być ludźmi?  
    • @KOBIETA różne są komentarze, ja się tego nie trzymam nigdy:) jego wiersze są fajne, jako jedyna prawie tutaj:)
    • @Myszolak   Jest w tym wierszu coś, co sprawia, że czyta się go powoli, jakby za szybko można było coś uronić. Te metafory - wazon, poduszka, stygnąca herbata są całą historią. Każda z nich mówi coś innego o tym, czym można być dla drugiego człowieka. I to napięcie między byciem blisko a byciem odrębnym - "oddech, który nie należy do mnie" - jest uchwycone tak precyzyjnie, tak prawdziwie. Naprawdę świetny tekst.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...