Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

słońce powiedz czemu gaśniesz 

skąd ta chmurka na twej twarzy 

skarbie czemu już nie świecisz 

jak to skarby z dawnych bajek 

 

twoja blada sucha cera 

zdradza ślady uderzenia

usta nie od szminki czerwień 

mówią więcej mówią więcej 

 

oczy masz melancholijne 

stoisz jakoś niestabilnie

kto ci zmienił uśmiech w grozę 

co tam widzisz w tej podłodze 

 

nie przepraszaj już nikogo 

to nie była twoja wina 

nie daj wmówić sobie kłamstwa 

że ty sama się skrzywdziłaś 

 

nie ukrywaj w sobie żalu 

czas obudzić się z koszmaru 

pora wziąć tępe narzędzie 

i odzyskać swoje szczęście 

 

już nie będzie wtedy boleć

ostatni raz łzy polecą 

z twojej twarzy chmurka zniknie 

a twe oczy znów zaświecą 

 

wtedy znikniesz stąd daleko 

bo ten świat nic nie rozumie 

ukryjesz się gdzieś bezpiecznie 

gdzie Bóg drogę wyprostuje 

 

za te wszystkie uderzenia 

za twą dusze i cierpienia 

za tę chmurkę już nie zwlekaj 

skarbie ile sił uciekaj

Opublikowano

Trochę nierówno jeśli chodzi o rytm wiersza 

 

Np 

Ostatni raz łzy poleca

Łzy ostatni raz polecą

 

 

Więc jeszcze pokombinuj

 

I tępe narzędzie jakoś za bardzo idziesz w dosłowność, a przy tym rymy które są parzyste i dokładne stwarzają nastrój groteski, a nie strachu bólu czy też niepokoju o nasza bohaterkę. 

 

Nie musi się wszędzie rymować   ;) 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Witaj  - lubię takie wiersze - czyta się je z przyjemnością -                                                                                                         Pzdr.                                                     
    • Witaj - ci co piszą wiersze mają serca które rozumieją co to jest poezja - udany wiersz -                                                                                                                                                       Pzdr.
    • Witaj - tylko pochwalić mi wypada -                                                                     Pzdr.
    • Ta rzeka szumi już tysiąc lat Nad jej brzegiem Spotykają się wszyscy wędrowcy. Wszyscy żyją jej życiem, Śledzą jej toń. Ona wciąż prze naprzód niewzruszona prośbami. Nikt nie wie skąd się wzięła, czy jest wieczna. Czekają aż przeminie. Codziennie palą ogniska grzeją przemarznięte ręce. Codziennie spoglądają na drugi brzeg na którym jest ciągle lato. Tak czekają już tysiąc lat. Mogiły tych co nie dożyli porastają trawą. Wielu próbowało odejść, ale wrócili wszyscy. Kto raz ją ujrzał nie potrafi zapomnieć. Czasami gdy z przeciwnego brzegu powieje wiatr, przyniesie woń ambry, słoneczną poświatę. Kiedy czarowne dźwięki rozbudzą ciszę podnoszą się zarośnięte twarze. W obłąkanych oczach pojawia się uśmiech. Ci co zapomnieli znów pamiętają po co tu przyszli. Co wieczór niebo osnuwa się dymem ciszę zakłóca pieśń ,skarga. Jak wilk do księżyca żali się człowiek. Nad ranem snują się po brzegu. Kopią mogiły tym co odeszli nocą. Spoglądają na tych co właśnie nadchodzą aby przekroczyć rzekę. Nie odradzają ,nie mogą. Nie chcą zostać tu sami. Próbowali zbudować most. Czekaja na pomoc z tamtego brzegu, Czekają na śmierć.  
    • Witaj - Jeśli miłość ma ostatnie słowo – pozwól, Boże, utkać z niej nowe jutro. - piękna prośba - wiersz też na tak -                                                                                                            Pzdr.słonecznie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...