Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zerwana lina


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Jedną wyprawę skończył.Druga już planowana, 

korona Himalajów...w osiem lat fetowana. 
Ciągnęły niczym magnes kierunki niezdobyte, 
zatracony w miłości oczy strachu wyzbyte 
 
Atak... najlepszy zimą! Choć tego nikt nie zrobił, 
dla niego to nieważne kolejny rekord pobił. 
Tylko to się liczyło- wejść drogą najtrudniejszą, 
pokonać niemożliwe nagrodą najcenniejszą 
 
Wielu przekonywało, odpocznij, zostań w domu! 
To zbyteczne błagania, gdy zew gór po kryjomu, 
nawoływał okrzykiem- to Lhotse wzywa znowu 
 
Ósma próba zdobycia, ściana trzy kilometry 
na wierzchołek prowadzi!Koniec szalenie chytry. 
Jerzy już nie powrócił- został śniegiem okryty. 
 
 
 
Józef Jerzy Kukuczka 
Zginął 24 października 1989 na wysokości 8300 metrów, podczas wejścia 
na Lhotse nową drogą przez słynną, niezdobytą wówczas południową ścianę. 
Szczyt atakował wspólnie z Ryszardem Pawłowskim. 
 
 
 
 
 
 
 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane przez Natalka16 (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Fajny, emocjonalny sonet. Jest parę rzeczy, które mi mniej pasują, jak chytry koniec, a także 24 października, to, jak pamiętam z dyskusji o Broad Peak, to nie atak zimowy, bo albo 21.12 - 21.03, albo  1.12 - 28.02 (wg. Urubki).  Pozdrawiam. 

Opublikowano (edytowane)

@Marek.zak1 Chytry koniec, chodzi o zakończenie szczytu, zwykle pod koniec jest płasko, łatwiej, nie tym szlakiem. Reszta jest z Wikipedii ( daty) i innychych źródeł dostępnych w Internecie. Dlatego do takich wierszy trzeba się przygotować, myślę, że masz rację, nie był to tzw, "atak zimowy" gdzieś źle podali. Dziękuję, pozdrawiam:)

Edytowane przez Natalka16 (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Marek.zak1 postaram się co jakiś czas przypomnieć o ludziach z pasją, troszkę zapomnianych z różnych dziedzin, może o jakimś sportowcu następnym razem. Znam mniej więcej fakty, historię, choć wiadomo trzeba poczytać. Dziękuję, to może drobnostka, ale fakt że koniec października to źle gdzieś musieli napisać, lub mój błąd.  Dzięki za czujność, to ważne.

Opublikowano

@Natalka16 Aż prosi się o użycie związku frazeologicznego dotyczącego tego wypadku to jest "zerwana lina" gdyby nie ona to pewnie i Pawłowski by z tej góry już nie wrócił. A tak wypadek dotyczył tylko Pana Jerzego i dzięki świadectwu Pana Ryszarda wiemy jak i kiedy do niego doszło.

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

Opublikowano (edytowane)

@Pan Ropuch Tak, zerwana lina koloru czerwonego. To nie jest proza, że wszystkie fakty jak było, da się ująć w wersji sonetowej, zawsze ktoś napisze, ale... jeszcze coś, no proszę Cię. Kto chcę doczytać, jest wiele źródeł na ten temat. Są książki, nawet sporo. Zresztą ten pomysł o linię przewijał się w głowie, no niestety nie został ujęty jak miliony innych rzeczy.

Pozdr. Aha pięknie wyglądasz :)

Edytowane przez Natalka16 (wyświetl historię edycji)
  • Gość zmienił(a) tytuł na Zerwana lina
Opublikowano

@Pan Ropuch ale nic nie poróżniło, to dobry tytuł na wiersz, wykorzystałam i serdecznie dziękuję. Zrozum tylko, że było wiele aspektów. Rywalizacja z Messnerem. Kto pierwszy, trzeba wybrać pewne rzeczy i opisać, szczególnie tych sonetowych wersji to się uczę. Ciężko opisuję się sytuacje i znanych ludzi, bo właśnie każdy coś tam by dodał. Pisałam o Pietrzykowskim, Mutter, Pileckim, dziś taki pomysł.  Przymierzam się do napisania o jakimś sportowcu, może Szewińskiej, tego nie wiem. Chcę wyłowić takich ludzi o których pamięć zanika. Ściskam i dziękuję ;)

@Pan Ropuch Kocham góry, jak mogę tylko to jestem. Szusuję na nartach, ostatnio na snowboardzie. 

Opublikowano

@Dag To prawda, trzeba pamiętać jakie to były czasy, kasa z nieba nie spadała. Nawet Messner w depeszy mu gratulował. Dokładnie nie przytoczę teraz, ale że nie jesteś drugi ale pierwszy . No tu chodziło o ekspresowe zdobywanie tych gór. Tak, warto o takich ludziach pamiętać to już 32 lata. Prawie równo. Pozdrawiam:)

@Dag o tu coś na temat jest jak masz czas, dosłownie co mu napisał, choć to kurtuazja była. Nie miał szans, to nie wyścigi, ale był świetny. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano

@A-typowa-b Nie wiem, czy to jeszcze pasja, czy uzależnienie, dosłownie. Tych ludzi nie powstrzymają odmrożenia palców itp. On musi iść, podobnie jest z marynarzami. Chcą na ląd, ale po pół roku już szukają kontraktu, nie usiedzą i nie chodzi o względy finansowe. Adrenalina, chyba tak, to ryzyko ich nakręca. Pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To kredkami da się temperować inne kredki?
    • Szedł drogą cienia  w rytm cierpienia zasłaniał czernią kolory od promieni słońca był odosobniony Szedł cień drogą w mroku  ubrany w czerni otchłań Nie zna słońca i świata w kolorach Zawsze jest z nami czy może jednak nie cień tylko gdy światło oświetla ciebie jego ją ich tych tamtych i mnie  czy cień rzuca cień czy za cieniem też ciągnie się jakiś cień niewidzialny okiem jak ludz kie czy w cieniu cienia może być jakieś życie i szansa by jak róża wyrosła ubrana w sztuķę ciuchem poezja lub obraz  wiersz albo książka  muzyka piosnka  cień przy tobie wytrwale krok za krokiem zmierza jak się pozbyć cienia gdy umierasz to go już nje ma gdy przysypie trumnę ziemia  gdy popioly zapakują w urnę a cień został sam tam i kogo innego stalkuje wiecznie idąc z nim krok za krokiem dzień po dniu cieniu mój  mój prześladowco  czy ty byt swój zawdzięczasz ciemnym mrokom czy to słońca zasługa że jesteś tutaj dzisiaj jak wczoraj jak obyś dożył jutra i przekonał się że żyjesz gdy twój cień jest tutaj jak będzie aż urna aż trumna aż dusza wywedruje z tego opakowania ze skóry    wers który by poruszył by mógł się zdarzyć  zajęty głupotą własną ośmielam się marzyć  czyż marzenia jednak nie są od tego by się nie spełniać by mogły trwać jak nadzieja w nas żywa  choćby dusza martwa  to zdarza się pływać w myślach wśród rzeki miodu i mleka pełnej  bujanie w obłokach zupełnie  i niebieskie migdały jak oczy które na popiół zszarzały z latami  wypalone paczki  papierosów  blizny jak znaczki  karma znajdzie sposób  wypite flaszki kibel zarzygany o czym to ja aha   
    • @Nata_Kruk Dzięki. Ten wers miał właśnie nie domykać.
    • Prosto w twoje objęcia  Piękna damo ze zdjęcia! 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Kornel to nie Twoja liga, dlatego tracisz czas pod tym wierszem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...