Moje dziady

[Czarek Płatak]

Moje dziady 

 

Ash, ash—
You poke and stir.
Flesh, bone, there is nothing there—
S. Plath

 

[P] 
Ledwie pamiętam twoją twarz okoloną 
fryzurą na pazia jak z tego zdjęcia 
na którym wszyscy mamy po 5 lat 
byłeś pierwszy 
później powiedzieli nam by pod żadnym
pozorem nie gonić za piłką na ulicę 
i że już nigdy więcej cię nie zobaczymy 
przepraszam nie umiem już cię znaleźć i
tego zdjęcia na którym my wszyscy po 5 lat

 

[M] 
Może byłbyś dumny z takiego przyjaciela? 
chociaż kiedy zostałeś na zawsze w trzeciej 
klasie ja poszedłem dalej niosąc w sobie 
obraz twojego uśmiechu piegów 
i ten którego nie potrafię wyrzucić 
[łatwiej zapomina się w śmierci zastygłe twarze] 
— kiedy panicznie próbowałeś chwytać powietrze  
w każdym pieprzyku obok kącika oka jesteś 
 
[S] 
Chcę wierzyć że byłeś dobrym człowiekiem 
że jedynie na poziomie mikroskopowym 
tych kilkudziesięciu centymetrów od podłogi 
mieszkania takim często się nie wydawałeś 
skasować dźwięki rozbijanych szyb mebli i
policzków które całowałeś przysięgając miłość 
znaleźć coś za co mógłbym być wdzięczny 
ale są tylko nauka jazdy rowerem 
i jak samemu skonstruować procę 

 

[R] 
Bałem się ciebie, wiesz? to przez 
sterczące jak druty na wszystkie strony 
włosy brwi krzaczaste i ogień paleniska 
który zawsze mieszkał w twoim spojrzeniu
Hefajstos z przydomowej kuźni
myjąc ci dłonie piłując paznokcie myślałem
to ostatnia szansa na przełamanie lęku 
o  rustykalnym pięknie tego odejścia na
kolanach syna zapinającego ci ostatnią
koszulę że na zawsze schowałeś mi się 
w migotaniu żaru żeliwnych krzyżach łuku podkowy 

 

[L i J] 
Byłem dla was ciągłym niedosytem waszym 
zbyt rzadkim gościem niecierpliwie wyczekiwanym
nieobecnym którym pozostałem do końca
tak jak wy do końca zostaniecie dla mnie 
na zakurzonej drodze przy otwartej furtce 
dwie ludowe figurki zastygłe w tęsknocie 
pod sumakiem wybujałym jak piersi łąk w czerwcu 

 

[K] 
Moje pierwsze o tobie wspomnienie to że 
zabiłaś mi psa siekierą za morderstwo 
na całym drobiu zapach kiełkujących pod lampą
kurcząt pieczonego makowca macy na blasze 
te wszystkie Straszne Madonny Jezus z łodzi 
nauczający i jak opowiadałaś legendy 
o Małgorzacie z górą jej imienia 
uwieńczoną guzikiem kościoła drżącym w
oranżowym zmierzchu na linii widnokręgu 
i o pannie na Tumie która nie chciała Boruty 
a teraz śpisz na podołku tej samej góry 
i wołasz do mnie czasami w szepcie modlitw 
w odgłosach z pól rozognionych zmierzchem

 

[G] 
Bolisz najbardziej bolałaś najbardziej 
i że się sprawdziło rzucone jak klątwa —
jeśli się nie zmienisz samotnie jak pies pod płotem 
zdechniesz że przeprowadziłaś się w schludniejsze 
miejsce i już się męczyć nie musisz
że są blizny których śmierć nie zagoi 
bo przechodzą na tych którzy pozostali
że ognik papierosa w mroku rozmazany krok 
zgrzytający obcasem o chodnik   
chociaż śpij spokojnie

 

[Ja] 
Tutaj jeszcze cień przez palce przesiewam 
i czoło chłodzę o marmur wieczności 
leżąc czuję jak obraca się Ziemia 
wokół własnej osi obraca się wokół 
osi własnej gwiazdy pod zniczooką pustką 
czuję ruch świata który się wam zatrzymał 
kiedyś mnie do was zawiezie 
kiedyś mnie do was zawiezie 

 

 

[[email protected]]

@Czarek Płatak W każdym wymiarze idealnie, czekałem na te zapowiadane "Dziady" ale najpierw je przeczytałem na Zaciszu i przetrawiłem.

Miłego wieczoru. rozumiem że to hołd dla tych co odeszli a są Ci bliscy.

[Somalija]

@Czarek Płatak Dobry pomysł, tak zebrać w jednym miejscu wspomnienia... Pozdrawiam.

[GrumpyElf]

@Czarek Płatak Wybacz, że zacznę od pochwały załączonego utworu. To jeden z tych, który jest ze mną od zawsze. Duet Kieślowskiego z Preisnerem w Trzech Kolorach zostawił wybitne dzieła i są one szeroko znane tutaj. Ilość osób, które poznając mnie wspominają nazwiska obydwu panów jest imponująca. Zwłaszcza Kieślowskiego. Twój poemat przeczytałam w skupieniu. Nakreśliłeś w nim osoby wciąż żywe i obecne, bo czy one odeszły? Inne wymiary, siła oddziaływania pozostaje. Niech się nam oś ziemska kręci. 

[Pan Ropuch]

13 to od Pana Ropucha :) 

Trudny tekst, czytania też nie mało - wielokrotny odczyt bardziej niż wskazany

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak Grzegorzu, to taki wiersz dla najbliższych, którzy odeszli. 

Dziękuję, że czytasz, zostawiasz słowa. 

Pozdrawiam 

Dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Masz rację - nie odeszły :) 

Przyznaję, że zaskoczyłaś mnie tym, że Kieślowski i Preisner są tak znani w LA. Cieszy mnie to niezmiernie, bo obie postaci w pełni na uznanie zasługują. 

Ściskam serdecznie z pozdrowieniem :) 

Dziękuję za 13 :) 

Czytania byłoby więcej. Musiałem jednak zrezygnować z dwóch strof poświęconych nieco dalszym, acz ważnym osobom które odeszły. 

Dziękuję za wsparcie i słowa. 

Z pozdrowieniami 

[Nata_Kruk]

Jestem ponownie, nie "puszczało mnie", ale dzisiaj...

...tytuł taki, że ciągnie całą siłą. Jakże ważne są wspomnienia i to, jak zmienia się ich miara, kiedy my sami dorastamy. Z uciekającym czasem, zaczynamy patrzeć na niektóre 'rzeczy' z innej perspektywy i to chyba wyłapuję...

W treści, pod wielkimi literami ukryłeś imiona (?) ważnych osób dla Ciebie,  da się też

wyczuć przeogromny ból po stracie brata (?), który już..na zawsze.. (dobrze określone)

został w trzeciej klasie i dopóki żyje nasza pamięć, ci wszyscy, których już nie ma,

mogą na chwilę "usiąść" obok nas. Głęboka i wzruszająca retrospekcja.

 

ps. narobiliście mi chęci na ponowne obejrzenie filmów Kieśloweskiego, Ty, Czarku swoją wrzutką z Juliette Binoche, a Ty, GrumpyElf, wzmianką o reżyserze, którego bardzo cenię.

No i muzyka, wspaniałe tło do jego obrazów.

Pozdrawiam.

 

 

Edytowane 4 Listopada 2021 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo dziękuję. 

Pozdrawiam również 

[GrumpyElf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mój sąsiad pewnie miałby problem z określeniem kim był Kieślowski, ale u mnie na studiach i w pracy to postać kultowa. :) 

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki N

Tak, litery na początku każdej strofy to pierwsze litery imion opisywanych osób. Tą, którą bierzesz za brata, był mój pierwszy przyjaciel. Niemal jak brat. Jedna klasa, jedna ławka, każda wolna chwila razem. 

Wydaje mi się, że moje spojrzenie na tę starą cholerę nie ulega z czasem jakimś diametralnym zmianom. Od dziecka była brakiem, pustką, przepaścią i tak chyba pozostanie. 

 

A Kieślowski, wiadomo - wieczne propsy. 

 

Pozdrawiam Cię bardzo serdecznie 

Paradoksalnie, jako autor powinienem się z tych łez ucieszyć. 

I w jakimś sensie się cieszę, bo jakkolwiek jest to indywidualna, moja i moich bliskich historia musi mieć również uniwersalny aspekt. Cl

Co bardziej uniwersalnego niż Wielka Niewidoma, nad którą człowiek rozmyśla od samego zarania? - to takie z uśmiechem, żeby trochę te powyższe moje smutki  rozgonić. 

 

Spokojnego wieczoru 

[Czarek Płatak]

@dach, @Dag, @Leszczym, @Pi_, @Radosław, @Natuskaa, @Sylwester_Lasota, @huzarc, @Antoine W

Dziękuję