Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Też zaczynałem edukację w małej, wiejskiej szkole. Pewnego dnia mieliśmy wizytację. Pani kurator zapytała dzieci w jednej z początkowych klas, kim zostaną jak dorosną? Padały różne odpowiedzi, aż w końcu jeden uczeń odpowiedział:

- Księdzem.

Pani dyrektor była zmieszana i chyba trochę przerażona, ale pani kurator zachowała zimną krew i spokojnie zapytała:

- Ale dlaczego Księdzem?

- Bo księdzu ludzie dają pieniążki - odpowiedział rezolutny chłopiec i napięcie zostało rozładowane.

 

Pozdrawiam.

 

Edytowane przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Sylwester_Lasota

Kiedyś w bardzo dawnych czasach

kościół ludzi wyzyskiwał

w sobie tylko znany sposób

darmo mienie ich nabywał.

 

Dzisiaj nieco się zmieniło

ale taca i ofiara

funkcjonuje a ksiądz głosi,

że to jest tradycja stara.

 

Dawał pradziad, dawał ojciec

i ty także drogi synu

musisz także kler wspomagać

bo ty jesteś kmiotkiem z gminu.

 

Pozdrawiam :)))

HJ

Opublikowano (edytowane)

a z zajączkiem co się stało?

ukażemy wam ciąg dalszy

przerażenie oraz żałość

dość biadoleń już wystarczy

 

toż to były jurne harty

nowocześnie wychowane

zając kuper miał puchaty

kicał cudnie nienagannie

 

więc dorwały go natychmiast

co sił lędźwiach chędożyły

potem padły gdzieś na liściach

bowiem tak zmęczone były

 

a zajączek się otrzepał

myśląc: chamy i prostaki

(dziś mentalność to już nie ta)

mogli przynieść chociaż kwiaty

 

 

pozdrawiam

 

 

Edytowane przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Jacek_Suchowicz

Mówią o zajączku trusia,

że ze strachu pod się siusia

a ten zebrał w sobie siły

i nim charty go chwyciły

 

dał im wycisk kopniakami

tak, że charty z siniakami

ile siły miały w nogach

rwały po piaszczystych drogach

 

ze skowytem i bojaźnią

wiedząc, że tym pana drażnią

i że pan im po raz wtóry

też dobierze się do skóry.

 

Pozdrawiam :)))

HJ

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • tak wyrywa nie do przodu lecz nie ciągnie ogonem   tak już chce a nie jeszcze nie    tak za dużo chce? rozważa nie... wątpi, nie wierzy, marudzi, oponuje    tak się wkurzy  na nie!   że je w końcu  o-de-tnie   i odleci   bez zbędnego bagażu       
    • Wnętorom tę nw. Lubieżni win, że i bulion?      
    • Cześć i chwała bohaterom! Tym, co niosą jasność światła. Nie ministrom i premierom, Im moralność dawno zgasła. Tym, co darzą pięknym gestem, Drobnym, wielkim - bez znaczenia, Nie poddani żadnym testem,  Spełniają innym marzenia.   Cześć i chwała bohaterom! Tym, co uśmiech wywołują, Bo to ci są adapterem… Dobra, którym dysponują. Emanują transcendencją, Sensem naszego jestestwa, Idą z czystą intencją, Do tak zwanego królestwa.   Cześć i chwała bohaterom! Tym, którzy podają rękę, Wspaniałych wspomnień autorom, Mają ode mnie podziękę, Serdeczną, czystą, życzliwą, Ci sieją ziarno kwitnące, Wzruszają mnie dłonią tkliwą, Błyskają wichry tańczące.   Cześć i chwała bohaterom! Nie zuchom indolencyjnym, A tym - prawdziwym strażnikom,  Lśniącym aniołom podniebnym. Tym, co przywracają wiarę, W czasie burzliwego sztormu, Nucić ich czyny, jak mantrę, Zatrzymujące czas pędu.   Cześć i chwała bohaterom! Wam - duchowym przewodnikom, Wam - autentycznym zwycięzcom, Wam - czystej krwi pomocnikom, Wam - skałom w gęstwinie chaosu, Niosącym powiew kosmosu… Chylę czoła ku waszym twierdzom… Żywym przykładom etosu. Cześć i chwała bohaterom!
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Marek.zak1 Kolberger (aktor) takim przykładem. Długoletni związek małżeński, córka (chyba). Ale on tak coś wizualnie wyglądał na geja. Jak też wygląda np.Piaseczny.  Rzeczony chłopak z mojego opowiadanka - nie (bo to historia z życia wzięta :)). Taki zwyczajny chłopak o 100%-towym poziomie beztroski (bardzo rzadkie przypadki :)).
    • @Kapirinia   "Kubeczek szczęścia, tylko bez pary"- niezła ironia. Wiersz o pragnieniu gotowych rozwiązań na życie, zapakowanych w różowy papier. Ale ta ostatnia linijka - "Spróbuję inaczej" - zmienia wszystko. To moment uświadomienia, że w aptece życia nie ma recept. :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...