*** (Ból...)

[dach]

 

 

*** (Ból...)

 

 

Ból 

Jest formą istnienia

To wojna i pokój

Uśmiechnięta Mona Lisa

Olśniewająca poezja Wata

Rozległe krajobrazy Moneta

Przewala się z boku na bok

jak tłusty wieloryb

Zabija 

Omdlewa 

w ramionach 

Szepcze do ucha

Kocham

Krzyczy na głos

Nie kocham

 

Zamienia człowieka

w głębiny oceanu

i wierzchołek góry

 

Gdy przeminie

Jest bezużyteczny.

 

 

Morze Bałtyckie, październik. 2021.

 

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane 25 Października 2021 przez dach (wyświetl historię edycji)

[JWF]

Nie jestem ekspertem w dziedzinie bólu, ale dla mnie ból to ból a cierpienie to cierpienie. Cierpienie jest stanem psychicznym o wiele głębszym a ból czysto fizycznym - taki sobie zrobiłem kiedyś podział, nienaukowy. Maratończyka mogą boleć nogi ale może nie tylko nie cierpieć, ale może być wręcz w euforii. Tak to widzę :)

Myślę, że można się nauczyć wyzbywać cierpienia, ale nie jest to łatwe. Ale ból to niestety zło konieczne. Są ludzie, którzy nie odczuwają w ogóle bólu, analgezja wrodzona, rzadka choroba - żyją o wiele krócej - nie czując bólu ciągle doznają oparzeń, okaleczeń, złamań itd.

Pamiętam jak w młodości doznałem zawodu miłosnego, były to męczarnie nie do opisania przez krótką chwilę, ale szybko się po tym podniosłem. :)

 

Edytowane 26 Października 2021 przez JWF (wyświetl historię edycji)

[Lahaj]

@dach całkiem spoko z tymze nie umiem sobie wyobrazić wieloryba który się z boku na bok przewraca chyba ze w wodzie takie fikołki. Pozdro 

[dach]

@Tarantella @JWF @Lahaj

 

Pojęcie ból istnienia, jako weltschmerz, po raz pierwszy znalazło się w kontekście klasyki niemieckiego okresu Sturm und Drang --- postaci z powieści "Cierpienia młodego Wertera" Johanna Wolfganga Goethego. Czasem również stosuje się pojęcie ogólne -- ból świata.

 

Cytuję: 

 

 zespół nastrojów i emocji typu: depresja, smutek, apatia, melancholia wynikających z myśli o niedoskonałości świata, a właściwie ze zderzenia chęci działania i niemożności jego realizacji oraz dysonansu pomiędzy wrażliwością bohatera a jego otoczeniem; romantyczny, sentymentalny pesymizm.

 

Można rzec -- mamy gotowy przepis ,złożony z nastrojów' na rozpętanie twórczej myśli pod dowolną postacią. Oczywiście, jest to tylko specyficzny przepis i skrócony o cały rząd innych okiliczności. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Posunąłem się o malutki kroczek dalej i -- nadając formę istnienia- niejako awansowałem ból na wyższy poziom semantycznej i nie tylko bo i przecież - lekko filozoficznej drabinki. Generalnie inspiracją do tego wiersza okazały się ostatnio dość mocno przeze mnie odwiedzane strony z poezją Wata. Następnie przypomniał się młody Werter i doszedł dość mocny -- fizyczny ból w pachwinie na skutek dźwignią ciężarów no i poszło... bardzo dziękuję za ciekawe komentarze i pozdrawiam. 

 

 

 

Edytowane 26 Października 2021 przez dach (wyświetl historię edycji)

[iwonaroma]

Super. Bardzo obrazowe porównanie do tego przewalającego się wieloryba :)

Tak, ból trzeba przeżyć, tym przeżyciem zneutralizować go.

[Gość Radosław]

Oj.

Z bólu można zrobic użytek ;) - oby w sposób konstruktywny. 

Naiwązując do Iwonki 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gorzej, gdy już jest i  się go nie przeżywa.  Może pwórcić z siłą oceanu. 

 

Puenta, jak dla mnie do dyskusji - ale to dobrze, bardzo dobrze. 

 

Pozdrawiam Dachu. 

 

[dach]

@Radosław miło Cię znowu czytać. Pozdrawiam i powodzenia.