Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Pierwsza , dostojna, lecz i zawrotna.

U jednych wściekłość, u innych brawa

Wzbudza, gdy błyszczy w złotej koronie,

Ni mniej, ni więcej jak omen - to sława.

 

Bez sławy sukcesy są 'mikre i przykre'.

I życie przepływa jak smuga szara,

Lecz kiedy wieniec przystroi skronie,

Fałszywe nuty stłumi spryciara.

 

Drugą w szeregu jest polityka.

Strasznie kapryśna to kochanica.

Bądź, jaką dziurę zapełni zachcianką,

Za nic, ma rywalki - ta zazdrośnica.

 

Z niej ołtarz doświadczeń cały wyrasta,

Gdy od dziecięcia uniki ćwiczył,

Uzasadniając kolegom w szkole,

Że nie skradł księżyca, ale pożyczył.

 

Trzecią kochanką jest chytra intryga.

Pojawia się nagle, czasem niechcianie.

Wypełza cicho, jak czarny pająk.

Oplata siecią i niespodzianie.

 

Sięga się po nią, gdy pili potrzeba,

Gdy ciemne nad głową zbiorą się chmury.

Gdy druga pokus nie spełni, nie sprosta,

Czas użyć podniet Koryntu tej córy.

 

Czwartą istotną jest faworyta,

- z nią diabłów zatrzyma, inne pokona -

Wzmaga ciągoty, wiśnia na torcie:

Mała, ruda laleczka - typ Donald.

 

Zawsze, gdy brak konceptu doskwiera

Zawsze, gdy pustka bezpłodna dotyka,

Kołysze i w oczy laleczki patrzy,

I z nią  się budzi, i z nią zasypia.

 

Kwartet kochanek podałem na tacy,

Lecz gdy jest powód, nie kończyć wiersza,

Bez zbędnej zwłoki cynk proszę dać mi,

Pojawi się zwrotka ostatnia lub pierwsza.

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

(wersja udźwiękowiona)

Edytowane przez Father Punguenty (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Stukacz   Piękne, choć bolesne studium samotności i niespełnienia. Słowa o "sercach w samotności konających" i "próżnym zadumaniu" budują mroczny, romantyczny klimat. Świetnie ukazany ciężar tytułowej Tęsknicy i poczucie uwięzienia we własnych snach. Refren podkreśla, że największą wartością - i największym ciężarem - są nasze marzenia. Niezwykle klimatyczny tekst. Bardzo dobry utwór! Wysłuchałam z przyjemnością. :)
    • @chytrylis   Uważam, że to bardzo  intrygujący wiersz o zmaganiach twórcy z materią słowa. Bardzo podoba mi się wplecenie motywu złotego rogu - przypomina, że talent czy dar przekazywania myśli to nie tylko przywilej, ale i dług do spłacenia (tytułowe myto).  Świetny tekst , zostawia z mocną refleksją.
    • @Leroge   W wierszu czuć  tęsknotę, która nie krzyczy, tylko cicho odchodzi razem z bohaterką utworu. Bardzo podoba mi się  obraz z "tym horyzontem łąk na końcu." Świetny! 
    • @Aks   Fajnie, że eksperymentujesz!   Możesz również pójść w drugą stronę -  by wiersz brzmiał jak szybkie pedałowanie i krótkie oddechy. Wówczas dobry jest krótki wers. :)   Np.  Wdech przeponą, nie płucami, Spokój wraz z kilometrami. Serce zwalnia swoje bicie, Uda znów wprawiają w życie.   i.t.d.    Ale najważniejszy jest tekst, który Ty czujesz. Pozdrwiam. :)     
    • głosy i twarze twarze ich dźwięki łatwo oddają ukryte tęsknoty   ogromna potrzeba żeby objąć świat wycałować  w oba policzki huknąć boo   stąd ludzie lgną do przyjaznej mordy bezdennie nieszkodliwego  przechodnia   na horyzoncie widać już ekstrakt z nocy  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...