tego nie widać

[GrumpyElf]

grzyb nim urośnie

jak po deszczu

musi się przebić przez

wyściełane wieki

 

w drodze do góry

pomaga życiu

w każdej postaci

zmierzając ku światłu

 

gdy już na powierzchni

pod kapeluszem

chowa marzenia

ściętej głowy 

 

spełniony 

 

 

 

Edytowane 18 Sierpnia 2022 przez GrumpyElf (wyświetl historię edycji)

[corival]

@GrumpyElf Prześledziłam w wyobraźni dzielne zmagania ku wzrostowi i marzeniom... bardzo ładnie... obrazowo, choć trzeba się zastanowić :) Pozdrawiam :)

[JWF]

Największy żywy organizm na świecie to grzyb, w Oregonie rozciąga się na 880 hektarów. Opieńka ciemna, szacuje się, że ma kilka tysięcy lat, wieki wyściełane w rzeczy samej. Czego ten grzyb nie widział... :)

Marzeń też nie widać, jak się je schowa pod kapeluszem.

Rzeczywiście wielu rzeczy nie widzimy patrząc na pozornie drobny rezultat.


 

Edytowane 14 Października 2021 przez JWF (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - udany wiersz  - widzę sens - 

                                                                  Pozdr.

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ależ mi się to podoba!

A puenta jest... no, nie wiem, jaka, ale jest bardzo ;D

Chyba mam godnego następcę mojego ulubionego Kaktusa!

[Koziorowska]

@GrumpyElf Króciutko, ale treści wiele. Przekaz dość prosty, ale nie jest to wadą, nie w tym przypadku. Pozdrawiam serdecznie.

[GrumpyElf]

Bardzo ciekawe i mądre komentarze pod wierszem, w którym o grzybie, więc mogło być różnie ;) Dziękuję za nie serdecznie. Pozdrawiam wszystkich. 

@corival Twoja wyobraźnia nie zawodzi, Cori :) 

@Michał_78 Ten film otwiera szeroko oczy. Uważam, że wiedza o grzybniach i ich roli w ekosystemie powinna być szerzej ujęta w edukacji. Drzemie w nich niepojęta nam wciąż moc i tak jak napisałeś - inteligencja tych tworów i ich działań dorównuje naszym mózgom. Ładnie zauważyłeś, że na podstawie jednego grzybka szukałam analogii do naszych losów. 

@JWF Imponujące... 800 ha! Ta opieńka generuje energię z resztek wszelkich organizmów i robiąc to na przestrzeni wieków, można sobie rzeczywiście wyobrazić jej archiwa ;) Tak to już jest, że musimy nastrajać swoją czułość nieustannie, aby móc poczuć to, czego nie widać właśnie - tam jest z reguły sedno spraw. 

@Waldemar_Talar_Talar Miło mi. Pozdrawiam, Waldemarze. 

@error_erros To ogromnie pokrzepiające, że wciąż pamiętasz Kaktusa. ps. Fajne nowe zdjęcie. 

@Koziorowska Pisząc o grzybie musiało być przyziemnie, dziękuję Ci za komentarz. 

[Gość Radosław]

Jeśli się zrobi swoje, można spokojnie usnąć pod kapeluszem,

 

albo w słońcu. 

 

Bardzo trafny i wymowny, coachingowy wiersz ;) 

 

Pozdrawiem Elfie