Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Drobna piosenka

beta_b

Przez beta_b
w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
beta_b

beta_b

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano (edytowane)

Trudno ocenić, co nie zagrało.
Było w nas ciepło i było ciało
rwące do siebie, jak przedsmak burzy.
Pachniałeś mocą nocnej podróży.

Ref: Wiem, nie ma sensu nasza przygoda,
bo nie ma sensu, a łza się chowa
i głos się łamie przy tym refrenie,
że nie ma sensu, i nic nie zmienię...

Urok rzuciłeś w połowie drogi
i namieszałeś mi w głowie - Drogi,
między tęsknotą a namiętnością
obrysowałam kontur miłości.

Ref: Wiem, nie ma sensu nasza przygoda,
bo nie ma sensu, a łza się chowa
i głos się łamie przy tym refrenie,
że nie ma sensu, tego nie zmienię...

Dłońmi złożyłeś znany kształt w dali,
powypełniałam serce myślami,
ale czy prawda to, czy złudzenie?
Niepewna siebie, wiem, że nic nie wiem.

Ref: Przedziwna była nasza przygoda.
Byliśmy blisko, już się nie chowam,
choć głos się łamie przy tym refrenie,
szansa stracona i nic nie zmienię.

Nieznana siła ciągnie za ręce:
tańczyć się boję, ale chcę więcej!
Może właściwie wszystko zagrało,
tylko odwagi było za mało.

Tylko odwagi za mało było.
i łza się kręci, że się skończyło...

 

 

Edytowane przez beta_b (wyświetl historię edycji)
10
beta_b

beta_b

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@Leszczym Zbieram nitki różnych wątków: swoich, cudzych, na tę chwilę (niespełnionych). Piszę w 1 os. z przyzwyczajenia. Piosenka jest osobista... w połowie. Ale osobiście pisałam ją w całości. ;)

 

@_Marianna_ Zdarzają się, również po to, aby było o czym pisać. 

 

Dziękuję Wam za obecność. Ostatnio siadła mi wena i skupienie na czytaniu.  W czasownikach działam, więcej niż zwykle.

Ale mam pomysł na piosenkę o kobiecie-dopelniaczu. Tylko obserwuję jak się kończą takie historie. Pozdrawiam ciepło, bb

Gość Radosław

Gość Radosław

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nienajlepiej też się kończą, jak jest w rzeczwoniku. 

 

 

Piosenka, do której można się uśmiechnąć i przez którą przemawia smutek. 

 

Pozdrawiam ciepło 

Edytowane przez Radosław (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • vioara stelelor
      Gonię twój ogon

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @MyszolakTak, to prawda, gonimy za jakimiś pozorami, a potem lipa z tego wychodzi. Może czasem warto zwolnić, wziąć głęboki oddech i przyjrzeć się, co tak naprawdę próbuje się schwytać.  Bo może nie warto.
    • Berenika97
      Sufler

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @iwonaroma   Bardzo trafna metafora. Często wydaje nam się, że to my reżyserujemy nasze życie, a zapominamy o tym cichym głosie, który podpowiada scenariusz. Ten chaos, gdy przestajemy słuchać suflera, daje do myślenia. :)
    • Berenika97
      Gdzie rdzewieją miecze: 40. Węzeł gordyjski

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk   To refleksyjne spojrzenie na jeden z najsłynniejszych gestów w historii - radykalne rozwiązanie problemu przez Aleksandra Wielkiego. Narrator ocenia je z perspektywy czasu i doświadczenia prostego człowieka.   Wiersz zestawia fizyczną łatwość, z jaką miecz przecina sznur, z niemożnością „odcięcia się” od spraw niematerialnych. W strofie 3. narrator zauważa, że miłość, żal czy pamięć nie mają fizycznej formy. Gdyby ją miały, życie byłoby prostsze - można by je zakończyć jednym cięciem. Choć król przeciął węzeł, zwykli ludzie często marzą o takim radykalnym ruchu w swoim życiu, ale nie potrafią go wykonać. To, co dla wodza jest aktem woli, dla zwykłego człowieka jest ciężarem nie do uniesienia. Świetna jest definicja mitologii - „Tak rodzą się mity: z pośpiechu, który się udał.” Sugeruje to, że czyn Aleksandra nie był wyrazem głębokiej mądrości, lecz niecierpliwości. Gdyby cięcie się nie udało lub nie przyniosło zwycięstwa, uznano by to za akt barbarzyństwa. Ponieważ jednak Aleksander podbił Azję, jego „pośpiech” stał się symbolem geniuszu. Strofa 4. przynosi ważną przestrogę - „Nie każdy węzeł czeka na miecz. Niektóre - na czas”. To krytyka „metody siłowej”. Nie wszystkie problemy w życiu da się rozwiązać agresywnym, szybkim ruchem. Niektóre sytuacje wymagają dojrzewania, cierpliwości i powolnego rozplątywania, a użycie „miecza” (przemocy, zerwania relacji) może zostawić nieodwracalne rany. W strofie 5. narrator mówi o królu - „Nie szukał drogi - sam nią był”. To opis człowieka o niezwykłej pewności siebie, który nie dostosowuje się do rzeczywistości, ale nagina ją do swojej woli. Hypaspista przyznaje, że zrozumiało to dopiero później - jako młody żołnierz widział tylko czyn, jako dojrzały człowiek widzi niebezpieczną naturę takiej jednostki. Wiersz kończy się melancholijnym pytaniem. Skoro miecz rozstrzygnął o losach kontynentu (Azji), to co scala ludzi? „Świat wydawał się prostszy. Na krótko” - radykalne rozwiązania dają złudzenie porządku, ale życie szybko wraca do swojej skomplikowanej natury. Narrator pyta „A kto zwiąże nas?”. Sugeruje to, że niszczenie więzi (przecinanie) jest łatwe, ale budowanie czegoś, co trwale łączy ludzi, jest znacznie trudniejsze i nie da się tego zrobić mieczem. Przestrzega przed ludźmi, którzy oferują proste rozwiązania na skomplikowane problemy.   Wiersz pokazuje, że choć „cięcie” wygląda imponująco w podręcznikach historii, to prawdziwe życie składa się z węzłów, których nie powinno się przecinać, lecz które trzeba nauczyć się nosić lub cierpliwie rozwiązywać. Piękna filozofia podana w niesamowity sposób.  Wspaniały tekst. :) Pozdrawiam.   
    • Leszczym
      Kreślić

      Przez Leszczym · Opublikowano

      @Nata_Kruk :)) Coś w życiu robić jednak trzeba :))
    • Myszolak
      pojednanie

      Przez Myszolak · Opublikowano

      @vioara stelelor

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Myślę, że ten wiersz także bardzo ładnie ukazuję to jak ważne jest wybaczenie. Osoba o której jest wiersz rozumie, widzi człowieka, nie winę. Nie rozpamiętuje, a przebacza, ale tak szczerze, i to pozwala kwitnąć obu stroną.   

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...