krew w proszku

[Koziorowska]

ostatni prędki haust modlitwy

i wszyscy możemy rozkosznie gasnąć

ostatni odbębniony paciorek

i jesteśmy w stanie pochylać naznaczone

piętnem gaje

 

nie nadążam

za porozrzucanymi falami przyboju

owijam się w całun

skazanych na niedostatek

pielgrzymów zatraconych w dachach

 

upadnij na głowę

przed następnym błogosławieństwem

nadstaw duszę

w stronę gór

lodowych

 

nie chcę więcej przełykać śliny

na złość zmarłym

w potrzebie

łamię tekturowy bochen

popijam sztucznym mlekiem

 

krwią w proszku

[Waldemar_Talar_Talar]

@Koziorowska  - witam - jak zwykle u ciebie znaczy trudno - 

                                                                                       Pozdr. serdecznie.