piekło muzykantów

[Pan Ropuch]

nawet czyniąc dobrze nie jesteśmy w stanie przestać

dostrzegać że i to dobro może być korzystne dla nas

 

piekło to inni zamykam się w domu

pobite lusrto szpera w sumieniach

brud potęgowany brud usprawiedliwia

instrumentalnie muzykanci cierpią katusze

 

nie ma energii bez manifestu bez ducha

 

siadam na sercu roznegliżowanej kobiety

odnuża śluzem obłapiają nienasycenie 

wąż jęzorem rysuje nuty kolejne dzieciątko jezus

jest przekładane z rąk do rąk w pampersie

umiera ziemia tu nikt nie podnosi wzroku

 

potrafię zło czynić wielokrotnie

 

 

 

 

 

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

 

 

 

 

Edytowane 26 Sierpnia 2021 przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)

[Pan Ropuch]

@Dag a gdzie ten wiersz? Trochę zapętliłem się przy Hieronimie Boshu i jego tryptyku - tak to jest jak się po nocach filmy ogląda "Ogród rozkoszy ziemskich" wyobraź sobie, że ropucha i ogólnie płazy występują u niego tylko w piekle. 

Chyba to mi się nie do końca podoba :) Wziąłem to personalnie :) 

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch