Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Gdy Horacy szedł do pracy

drogą, którą chodzą drwale

to opodal starej brzozy

spotkał kulejącą lalę.

 

Jedną szpilkę niosła w dłoni

druga tkwiła na jej nóżce

a we włosach multum szpilek

sosna rosła na tej dróżce.

 

Podniósł, więc Horacy szpilę

i do lali się przymila

a ta czuje, że stopniowo

w głąb jej ciała wchodzi szpila.

 

Ona była wniebowzięta

więc o lalę się nie boję

bowiem mnie zwykłego gapia

pogonili precz, oboje.

 

Przykro mi, że wiersz się kończy

bez opisu zakończenia

ale przecież każdy może

wpisać swoje spostrzeżenia.

Edytowane przez Henryk_Jakowiec (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

@Henryk_Jakowiec Bo jak było bara-bara,
                                   trzeba było z cicha zajrzeć,

                                   skoro miałeś w planie rajzę,
                                    jak śpiewała Ewa Farna.

Tudzież uściski od dziadka Grzegorza.

Edytowane przez [email protected] (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Henryk_Jakowiec Bo Mateusz Ci się przyjrzy,

                                    za kamuflaż wulgaryzmu.

                                    Jak nie mogłeś, weź i sfilmuj,

                                     w kiecce może to lesbijczyk.
 

Pozdrawiam z Gór sowich.

Opublikowano

@Henryk_Jakowiec Czarny tylec na tle lasu,
                                    nie rób z tego ambarasu,
                                    przejedzony Afgan chyba,
                                    co też będziem sobie gdybać.

 

Dziadek Grzegorz do usług.

@Waldemar_Talar_Talar Wybieliło i tak białą

                                          bo schowała się za skałą,
                                          w wapnia chyba, ot miraże,

                                          z Polką - żona mi nie każe.


Pozdrawiam Waldku.

Opublikowano

@Henryk_Jakowiec Wybieraj Polki, może Słowianki,
                                    zagrodź granicę też dla Afganki.

                                    Bo czystość rasy, trudu jest warta,
                                    a co urodzi... sprawa otwarta.
 

Jakby co to dziadzio Grzegorz.

@Henryk_Jakowiec Przytnij pod drzewem, obetrzyj liściem,
                                   chociaż jak widzisz dzisiaj jest dżdżyście.
                                   Nie ściągaj maski, Bóg niech Cię broni,

                                   w te pędy wirus przecież nas goni.

A hoj!

Opublikowano

@Henryk_Jakowiec A dziadek Henio już po robocie,

                                   zwisają ręce na wiejskim płocie.
                                    Co ten tam z gór bzdury mi wali,

                                    walnę na odlew niech się odwali.
 

Dziadek Gego.

@Henryk_Jakowiec Znowu mi gęba na stół przybędzie,

                                    mnie nie pociesza że tak jest wszędzie.
                                    Marna rencina skrojona z groszy,
                                    do cna ją malec wnet wypatroszy.

                                    Bo mój areał wiem że malutki,
                                    nie starczy nawet na chłopca butki.
                                    Walę na zachód... dorobić nieco,
                                     niech mi sąsiedzi w oczy nie świecą.

                                     Niemcy czy Anglia, wdzięczne pytanie,
                                      Henio pomyślał, niechaj się stanie.
                                      Szczepienia nie ma, ani na bilet,
                                      chęci Henryku na czoło przylep.

Dziadek Grzegorz.

Opublikowano

@[email protected]

Od narzekania grosz nie przybędzie

a koniec z końcem powiązać trzeba

u mnie już dawno minęły czasu

gdy brakowało smalcu i chleba.

 

Dzieci już dawno wydoroślały

i wszystkie dawno poszły na swoje

w domu jest skromnie emeryturę

małą, bo małą mamy oboje.

 

Na skromne życie jakoś wystarcza

a i szyneczka bywa od święta

a w barku stoi flaszeczka wódki

i jeszcze dotąd jest nie jest zaczęta.

 

We Włoszech niechaj pracują Włosi

w Bułgarii niech to robią Bułgarzy

nam w Polsce musi starczyć, co mamy

bo my na saksy to już za starzy.

 

Serdeczne pozdrowienia od dziadka Henia :)

 

Opublikowano

@Henryk_Jakowiec A nie mówiłem, Antek potwierdza,

                                    zachód to przecież solidna twierdza.

                                    Na przeliczniku domy budują,
                                    a Henio nie chce, woli pod chmurom.
 

                                    Nasza ta Polska, choć pyrom smędzi,

                                    to jednak własna i nasze diengi.

                                    Chudawe może w zacnym portfelu,
                                    tak tam przynajmniej pisze w spigelu.
 

Dobranoc Henryku.

Opublikowano

@Antosiek Szyszka

Byłem niedawno w Danii u syna

i podobała mi się kraina

czyściej, spokojniej, także bezpiecznie

lecz muszę wrócić i to koniecznie

 

tak powtarzałem sobie niezmiennie

i nie od święta, ale codziennie

bo wszędzie dobrze i warto bywać

lecz ja chcę w Polsce życzyć i spoczywać.

 

Serdeczne pozdrowienia od dziadka Henia :)

@[email protected]

Kto chce ten jedzie

kto chce dorabia

a mi zbyteczny

jest ogon pawia

 

dla mnie wystarczy

zadek pawiana

bo nie udaję

wielkiego pana.

 

Serdeczne pozdrowienia od dziadka Henia :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @hollow man jest tu braterstwo z Barańczakiem!
    • @Leona okrutnie smutne... i bolesne. Ufam, że PL ma się dobrze, naprawdę.
    • Moją równowagą jest smutek  Moją powagą jest smutek Moją prostotą jest smutek    Taki niski   Kiedyś w złych sytuacjach bardzo chciałem być radosny    Są antydepresanty  Ale nie ma tabletek na wywoływanie płaczu    Nie rozumiem tego a to dużo mówi    Ta złość która żyje we mnie musi odejść  Ta frustracja  Ta niezgoda    Ostatnio smutek nawiedził mnie w romantycznym okresie mojego życia młodości  Byłem outsiderem    Teraz smutek przychodzi do nienawiści, jakby przywołany przez nienawiść    Jest, mam wrażenie tyle nieodkrytych sfer w moim odczuwaniu    Po kolei, było tak: nienawiść potem bunt i złość, potem użalanie się nad sobą i bycie ofiarą   Potem destrukcja, potem znowu złość i cierpienie    Teraz poddanie się i smutek.   Najpiękniejszy, najdelikatniejszy on nie stwarza fałszu, on mi pokazuje prawdę taką jaką jest , wybacza zamiast karać.   A gdzie jest teraz sumienie i wewnętrzny krytyk?    Niewiem jak to osiągnąłem, pozwoliłem sobie na uczucie miłości i wdzięczności w relacji przyjacielskiej   Dla mnie smutek jest wolnością  Jest powrotem zakochanego    Teraz to widzę - upadek nastał kiedy niegdyś zacząłem szukać pocieszenia    Czy możliwe że..... skoro teraz mam wiek Chrystusowy to można to interpretować tak, że zaczyna się dobre życie a ten smutek jest związany z nadchodzącym opuszczeniem ukochanego Człowieka, Bliźniego?   I.... może momentem samowiedzy, iż śmierć nie jest dla mnie końcem, przejściem ani nowym początkiem    Jest opuszczeniem ukochanego Człowieka.              
    • z trudnością się wyrasta przy małej ilości światła każdy zakalec wie dokładnie jak bardzo trzeba się naszarpać o odrobinę miejsca   wzdłuż wszerz w górę   mechanizmy tego klimatu nie są zbyt skomplikowane chelicery hoduje się własne a posila się bardzo rzadko na wstręt już nie zauważając   ani na własną okrutność   bo w ciemnym świecie żyje zwykle ciemne pożywienie i niejasne są przypadłości jakimi kieruje się posiłek znajdujący się tuż obok   może szuka odskoczni   gdzie wino nabiera mocy a na półkach obok niego kurzą się graty pośrupane imadło lub emaliowany garnek które nie chcą urosnąć   i nigdy nie potrzebowały  
    • @Maciej Szwengielski - mało osób potrafi właściwie zinterpretować Kazanie na górze, a przecież są dylematy, które tylko serce rozwiązuje właściwie. Wiele u Jezusa opowieści zilustrowanych przykładami, w których zawarto stosowne wskazówki – to pewnik. Czasem ewidentnie widać, że w danej sprawie należy się pokierować sercem, bywa, że nie ma wątpliwości. Duchowni krytykują z ambony modernizm, twierdząc, że to odejście od prawdziwej wiary. Czasem jednak wydaje się, że i u konserwatywnych filozofów katolickich jest za dużo wniosków na wyrost, a u duchownych – za dużo formalności. Kto ma czas zatrzymać się każdego dnia i przeczytać fragmenty, chociażby o rozmowach Chrystusa z faryzeuszami? Przecież tam Nazarejczyk mówi do każdego z osobna, to nauki o sercu. Przez miłość do Boga i ludzi. Po co to komplikować? Nie ma sensu mnożyć bytów ponad miarę.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...