Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Dziękuję kwakrom

Nikodem Adamski
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Nikodem Adamski

Nikodem Adamski

Opublikowano
Opublikowano

Dziękuję kwakrom

za nieskładanie przysiąg

za pacyfizm opłacony obelgami i karami

za to, że zatroszczonych u was nie brakło

za „thee” i „thou” zamiast „you”

za to, że każdy siostrą i bratem

przeważnie

za modlitwę w tej strasznej ciszy

za nieschematyzm

za spontaniczność

za otwartość

za wyprzedzenie wszystkich w nadziei

powszechnego zbawienia

za zauważanie światła

w nieochrzczonych

 

Nowa religia niepotrzebnie zbudowana

zamiast starej

przez niepogodzonego Foxa

potraktowana jak stara

radykalizm buntem wobec starych form

Ewangelia niepotrzebną nowinką

nawet jeśli i dobrą

to gorszącą

reakcje nieświadomie ironiczne…

przecież Jezus jest zmartwychwstały

już od kilkunastu wieków

 

Niepotrzebny jednak był arogancki prozelityzm

dobrze, że przekuł się w łagodność

posiedliście ziemie wielu serc

choć przodkowie odrzucali bieganiem nago

zamiast Izajasza przypominali szalonego Dawida

dzisiaj rozsądnie mówicie o irracjonalnym

 

Szkoda, że odrzuciliście to, co widzialne

a boskie

uznając tylko niewidoczne

nie zauważył Fox, że długa noc apostazji

skrywa poranek Prawdy

 

Wiem, że doświadczenie duchem

ponad litery Biblii

ale esencja światła w ludziach

i w nim

mniejsza niż myślał

 

Wiem, że wszyscy kapłanami

ale Nowy Testament mówi o hierarchii

czytałeś w nim, co chciałeś

 

Wiem, że nawiązałeś z Nim kontakt

bez anglikańskich alter Christus

czy powiedział ci, by deptać sakramenty?

 

Drzewo ciekawe

czy owoce dobre?

trochę mdłe

czasem nieteistyczne

podatne na pogodę i podłoże

zbyt bardzo

niepewne

smaczne tylko być może

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • tetu
      skaza

      Przez tetu · Opublikowano

      @Poet Ka  każda interpretacja jest dla mnie zawsze barodzo wartościowa. Dziękuję za Twoją i za to że zajrzałaś.    @Charismafilos to co nieuchwytne od zawsze we mnie pulsuje.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      ładnie to ująłeś. Dziękuję za słowo.
    • Berenika97
      Próg, którego nie ma

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @P.Mgieł   To jest wiersz, który działa jak sen, z którego nie możesz się obudzić. Świetne wersy - "drzwi nie oddzielały dwóch przestrzeni, oddzielały dwa złudzenia". Wiersz jak horror - "to coś było w środku od zawsze" - robi wrażenie.
    • Charismafilos
      Część mnie

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @zawierszowana ogromna szczerość i... cholernie trudne emocje... odwagi!
    • zawierszowana
      Część mnie

      Przez zawierszowana · Opublikowano

      Uzależniają mnie rzeczy, które nie powinny widzę w nich piękno, które nie powinno w nich być  widzę piękno w stresie,  który jest ze mną od początku  widzę go obok mnie, gdy zasypiam w ciemności  jako postać, stojącą w rogu mojego pokoju   Przyzwyczaiłam się do ciągłego uczucia ucisku napięcia  i wzburzenia, które są we mnie  odkąd pamietam   chodzi za mną krok w krok, bez przerwy goni mnie ciągły lęk, który sprawia, że odlatuje zatapiam się w nim coraz głębiej  coraz bardziej zaczyna mi się podobać  ten nieprzerwany ciąg,  którego się nie pozbędę,   bo uzależniłam się  Od złego samopoczucia, które powoli z dnia na dzień  stawało się  częścią mnie…  
    • Berenika97
      Entrée du foyer

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Kuba Maryszczak   Widzę tu teatr nie od sceny, tylko od lóż, gdzie siedzą ci, którym cudze cierpienie smakuje jak dobre wino. Publiczność nie przyszła się wzruszyć, ona przyszła się... najeść. "Qu'il nous nourisse de suffrance" - niech nas nakarmi cierpieniem. Im bardziej aktor się męczy, tym lepiej smakuje wino. Ten refren "Encore, Encore" brzmi coraz bardziej złowrogo z każdym czytaniem - jak rozkaz. Niezwykle ciekawa jest strofa o spojrzeniu za trybuny. Światło, które powinno dawać nadzieję, jest tutaj „złudne”. Świetne są te wersy - "Nim do swych wrócą villi - Ktoś inny Ich będzie oglądać." To genialne memento mori. Hierarchia w teatrze świata jest płynna - dziś jesteś jurorem, jutro będziesz sądzony. Dla mnie to bardzo ciekawy wiersz.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...