Kojot

[GrumpyElf]

w piątek trzynastego odwiedził mnie kojot

stał w sieni zziajany od biegu i mokry rosą

 

co robisz w czterech ścianach zamknięta po sufit

przyszedłem po ciebie, powiedział

 

należysz tam gdzie czerwony Księżyc

drzewa Jozuego i szepty gwiazd 

olbrzymie juki kłujące niebo 

i figi z kaktusowym nosem 

skaliste wzgórza stadnie czekają

stamtąd ujrzysz siebie

 

tak, kojocie

nareszcie dotarłeś 

pozwól mi jeszcze dośnić 

 

trwaliśmy bez upływu czasu

reszta świata mozolnie dniała

na własną odpowiedzialność 

 

szybka owsianka i łyk zielonej

papiery pod pachę, plecak

“już jadę, za dwadzieścia minut jestem”

sto metrów dalej staję jak inni

 

na drodze leży potrącony kojot

słyszę jak mówią

nie żyje ale jeszcze ciepły

[Gość]

@GrumpyElf Kojot jest istotną postacią w mitologiach indiańskich i z tego, co pamiętam - choć mogłem coś pokręcić - bywa tam utożsamiany z kłamstwem. Zatem, gdyby mi taki przylazł, by mnie zaprosić do życia, raczej bym nie skorzystał ;P Tym bardziej, że to piątek trzynastego. Niby nie da przesądność z rozsądkiem jest nie do pogodzenia, ale nigdy nic nie wiadomo, lepiej nie kusić losu ;]

A tak zupełnie poważnie - przeczytałem wiersz jakieś pół godziny temu, przemyślałem i niby wszystko jasne, ale nie daje mi spokoju ostatni wers. Czuję, że w nim jest coś, co jeszcze do mnie nie dotarło. Zabieram Twój wiersz na resztę dnia, siostrzyczko!

[Marek.zak1]

Miał widać pecha, a nad ranem to takie dziwne sny. Pozdrawiam

[Pan Ropuch]

@GrumpyElf Jak się nurkuje przy samym dnie jak ja to z czasem dostrzega się nawet najcieńszą wiązkę światła. 

 

Piosenka :) 

Pozdrawia

Pan Ropuch

 

 

 

[corival]

@GrumpyElf Wspaniale uchwyciłaś zamknięcie w męczącym śnie i tęsknotę za wolnością, przestrzenią...

Kojot sugeruje pułapkę... świetnie zasugerowałaś przekaz myśli... tym razem sam siebie wpędził w pułapkę, bo próba przejścia przez drogę zakończyła się inaczej niż miała. Czyli klasycznie, jak to święte kojoty miewały: oszukiwał sam siebie, że zdąży, i oszukiwał Ciebie. Chociaż bardzo pośrednio. Zapewne jest tu także jeszcze coś, czego nie uchwyciłam, ale jeszcze wrócę.

Pozdrawiam :)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - jestem za wierszem - ma moc...

                                                                        Pozdr.

[Czarek Płatak]

Kiedyś napisałem rymowankę w podobnym nastroju. Tyle, że o lisie, których tutaj pełno. 

 

Pozdrawiam 

[emwoo]

@GrumpyElf czy tylko ja tu widzę astralną podróż i telepatyczną pogawędkę z inną duszą w kieszonce czasoprzestrzeni królestwa zwierząt wibrującej na odmiennych częstotliwościach niż nasz matrix? super ukazana możliwość nawiązania takiego kontaktu w innych stanach świadomości :) świetnie oddany i przemycony jeden z aspektów mechaniki Wszechświata. szkoda, iż tak wielu czytających ten piękny wiersz nie wie (bądź też zapomniało gdyż wyższe ja ma teoretycznie dostęp do kosmicznej matrycy w każdej nanosekundzie swego istnienia) jakie cuda kryją się w tej opowieści ... poruszyłaś Elfiku moja duszę

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Gość Radosław]

Ciekawe ujęcie i bardzo uniwersalne. Wystarczy się rozejrzeć ;) 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Podoba mi się kontrast, kóry zarysowałaś - zwykły poranek, wyjście do pracy, na uczelnię itp. w zestawieniu ze stanem snu .

 

Pozdrawiam 

[R.Loba]

@GrumpyElf Cudowny!!!

[GrumpyElf]

@Gosława Faktycznie są bardzo podobne do wilków, choć trochę mniejsze. Dziękuję, że mnie czytasz, Reniu.

@error_erros Jest taka legenda, w której kojot oszukał indiańskie bóstwo i niejako stworzył kłamstwo. Muszę sobie jeszcze rodziców znaleźć na forum; wujka, braciszka i siostrę już mam :P Dzięki, że zadałeś sobie trudu z tekstem!

@Marek.zak1 Przyznaję się bez bicia, że lubię te dziwne. Pozdrawiam, Marku!

@Pan Ropuch Podziwiam. Muszę wrócić do swojej przygody z nurkowaniem. Muza pierwsza klasa. Ty wiesz :) 

@zetjot Coś w tym jest, dokładnie tak. Na głowę niech tylko manna z nieba leci ;) 

@corival Kojoty są mocno obarczone kulturowo, przypięto im nieciekawą łatkę. Mnie fascynują. Ta tęsknota za przestrzenią, a nawet do bycia zwierzęciem jest tutaj wiodąca. Pozdrawiam ciepło, Cori :) 

@Waldemar_Talar_Talar Cieszy mnie to, Waldemarze :) 

@Czarek Płatak Jeśli pamiętasz tytuł chętnie dokopię się do niego w Twoich zasobach, niczym kojot ;)

 

 

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Hahah, tytuł to Spotkanie kojocie :)) Inne czasy, inna stylówa :D ale temat wciąż dla mnie dojmujący 

 

[GrumpyElf]

@emwoo Po Twoim komentarzu musiałam wziąć sobie chwilę, aby mógł w pełni wybrzmieć we mnie do końca. Jest tak jak napisałaś. To Ty mnie wzruszyłaś. Ściskam, w dodatku mocno. :) Nie wyobrażam sobie lepszego zdjęcia. 

[GrumpyElf]

@Radosław To jest spore wyzwanie codzienności - przechodzenie między kontrastami - tak żeby nie zobojętnieć i nie zgubić siebie. Pozdrawiam, Radku. 

@Michał_78 A to chyba w No Country for Old Men? Miałbyś przyjemność z tych widoczków, ale polskiej sosny nie uświadczysz, brakuje mi. Pozdrawiam, Michaś. 

@R.Loba Dziękuję :) 

@Kot O Castanedzie się sporo naczytałam, za to jego książki mam przed sobą. I szkoda, że taka kolejność, bo wolałabym odwrotnie, ale już nie zmienię :) Pozdrawiam.