Resztki

[Arsis]

Wychylam się na zewnątrz czasu, poza powłokę z cementu i cegieł… Ściany zdają się wybrzuszać,

kiedy nabieram w płuca powietrze…

 

… falują pajęczyny, kurz osiada w szczelinach pęknięć…

 

Spoglądam na pusty, wytarty po ojcu fotel…

 

… stojący nieruchomo dowód

zamierzchłej egzystencji,

jakby skamieniały artefakt…

 

A jeszcze, w którymś niedawnym śnie ―

przestępował nerwowo z nogi na nogę…

 

… trząsł się jak w ostatnim stadium delirium, albo ― jak łaszący się, skomlący pies…

 

Fotel po matce,

nasiąknięty

jej zapachem…

 

… to świeża rana…

 

Widać na nim,

tak jakby

― zaschnięte ślady krwi…

 

… a przecież ―

umarła ―

w zupełnie

innym miejscu

― na łóżku, za dnia,

 

… trzymałem ją w ramionach, aby nie zsunęła się na podłogę, niczym zwiędnięty,  bezwładny  liść…

 

Wszędzie ―

jakieś

papiery…

 

… pożółkłe listy…

 

… poplamione,

zmiętoszone

ochłapy

― dawnego życia…

 

Nastawiam płytę…

 

Igła przeskakuje… Zacina się…

 

… w uszach ― narasta piskliwy szum…

 

(Włodzimierz Zastawniak, 2021-08-15)

 

 

 

 

 

[Nikodem Adamski]

Trzymaj się ciepło. <3

[Somalija]

@Arsis posprzątaj wreszcie w tym mieszkaniu, pochowaj smutki, wpuść do niego dobrą energię...

 

Smuty wiersz. Byłam przy umierającym, swoiste doświadczenie.

Edytowane 15 Sierpnia 2021 przez Somalija (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - mocny wiersz - 

                                              Pozdr.

[Leszczym]

@Arsis Trzym się Arsis!!!