najprzyziemniej

[Pan Ropuch]

spójrz na świat oczami ledowymi
niebieskim światłem skarmiony brat
siostra wirtualne odlicza uciechy
spod strzechy pod strzechy

 

gadające głowy wciąż tylko gadają

 

nerwowo zataczamy kręgi wokół miłości
do lasu ślimaka morza co jeziornieje
patrząc w prostokąt nie rozumiemy już gwiazd

 

to nie jest już-już
żyjemy w potem
to nasze teraz
to zwykła ściema

 

gdzie jesteś nadziejo
gdzie mieszkasz słowo
my to kolejny szklany klosz 
który odchodzi w niepamięć

 

 

 

 

 

[GrumpyElf]

@Pan Ropuch Czego nie jesteś pewien, że wrzuciłeś do Warsztatu? Jest bardzo Twój, bolesne rozważania nad kondycją dzisiejszych relacji i nas samych w zderzeniu z technologią, omamianiem medialnym, niszczoną planetą. Zasmuciłeś mnie, ale dzięki Ci za to, tak najprzyziemniej. 

[Pan Ropuch]

@GrumpyElf To mnie masz - niczego. W pierwszym zamyśle miał trafić na 'gotowe', ale pod wpływem impulsu wylądował w warsztacie. Chyba autor uznał, że natłok dobrych wierszy, a nawet ich zatrzęsienie nie przysłuży się ów tekstowi. 

 

ps. dopada mnie ostatnio bardzo czarna wizja, że planeta Ziemia w jakiś magiczny sposób szykuje się na kataklizm być może jest coś o czym nie mamy bladego pojęcia(zapominamy) np. 13-20 tysięczny cykl, w którym dochodzi do 'resetu' ta platońska atlantyda wcale nie musiała być fikcją. Asteroidy szaleją

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

Edytowane 12 Sierpnia 2021 przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Też mnie ta kwestia ostatnio nurtuje. Miejmy nadzieję, że intuicja nas myli, a takie myśli to tylko uboczny skutek panującej "pandemii" i całej otoczki wokół niej.

Pozdrawiam

[GrumpyElf]

@Pan Ropuch Kręcimy i kręcimy na siebie bata. Myśle, że Ziemia jeszcze trochę pozipie. Bardziej niż jakiegoś armagedonu obawiam się coraz szybciej postępującej degradacji standardu życia na skutek zaburzenia jej dobrostanu i eksploatacji. To się akurat dzieje na naszych oczach. Pozdrawiam Panie Ropuszu. 

[corival]

@Pan Ropuch Obyśmy my wszyscy nie odeszli w niepamięć. Ziemia raczej przetrwa, ale Matka Natura może mieć dość nas. Również dołączam do przeczuć w tym temacie. Pozdrawiam :)

[Pan Ropuch]

Czymkolwiek jesteśmy, skądkolwiek przychodzimy i jakkolwiek myślimy manifestujmy dobro - ta energia naprawdę ma ogromne znaczenie większe niż czasem nawet to czujemy. 

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

@GrumpyElf Grampiuszko-duszko szepnę Tobie na uszko, bardzo miło mi że wpadasz choć nie jesteś ropuszką :) 

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

 

 

[GrumpyElf]

@Pan Ropuch Podarowałeś mi uśmiech od ucha do ucha - bardzo ropuszy :D

Ciebie zawsze będę tutaj czytać. Kum Kum czuwaj <3

[Pan Ropuch]

@GrumpyElf Takie uśmiechy są w cenie najbardziej :DDD Z pewnością jeszcze nie raz się tutaj zkumkamy ;) 

 

Pozdrawia

Pan Ropusz

[Leszczym]

@Pan Ropuch zgadzam się z Tobą, też momentami czarno sytuację na ziemi widzę. Ale wierzę jeszcze w jakieś małe drzwi, które "gdzieś są" (Świetliki z ostatniej płyty) co nas uchronią:) Kiedyś dawne pokolenia przed nami mogły przynajmniej wierzyć w dobre i bezpieczne "potem", a nasze "potem" zaczyna być jakieś takie niepewne://