kiedyś

[castus]

a kiedyś –stary przyjacielu
gdy drogi nasze zejdą się

w pijanym zwidzie razem
będziemy snuli losu nić

nad rannym brzaskiem
kończąc flaszkę lub dwie

bełkocząc zakpimy z farsy
w którą wrobiło nas życie

[Faramir]

Nie wiem czemu, ale podobają mi się takie klimaty procentowego zrezygnowania... Co prawda poetycko tutaj pozostaje wiele do życzenia, ale z drugiej strony... Forma odpowiada treści ;) I jedna, i druga pełna jest brudu i niedoskonałości...
W jednym przypadku to na pewno nie zarzut...
Pozdrawiam, Jędrzej

[Ul.CIA]

Witaj Castus. Lubię krótką formę wiersza, ale w Twoich ośmiu wersetach zabrakło mi słowa, myśli, które przykułyby moją uwagę na dłużej, lub skłoniłyby mnie do myślenia. Odnoszę wrażenie, że Twój wiersz jest takim stwierdzeniem faktu, z którego tak na prawdę nic nie wynika... Powodzenia w pisaniu! Życzę Ci Castus napisania wiersza tak, aby w tym co zwyczajne ukazać niezwyczajność, abyś "zakpił z farsy" ale pozostawił coś jeszcze... Pozdrawiam serdecznie.

[Arkadiusz Nieśmiertelny]

Ciekawe, nieco zabawne, ale tylko "na chwilkę". Pozdrawiam

Nieśmiertelności i miłości życzy - Nieśmiertelny

[Michał Ziemiak]

Trochę za sucho i za dosłownie (bez charyzmy...) - czyli źle...
Bardzo dziwnie, barowo, brudnawo i fraszkowato - czyli dobrze...
Bo jak pisze Faramir - rzeczywiście coś tu siedzi...
POZDRAWIAM!