Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Nie zmieściłem się

 

Tamten wiersz nie objął ramionami

mego postrzegania światopoglądu

rytm nie przekonał, rym uciekł

przecinki odeszły w zapomnienie

słowa mi umknęły znaczeniem

hej, nawet tysiąc wierszy nie będzie mną

 

Nie, nie wskoczyłem do piosenki

za ciężki, słoniowaty, nieumiejętny

zwrotki by trzeba było, by było

ja nie mam czasu poukładać wyrazów

ochotę mam w Ochotce (lokalu)

śpiewny refren winien być okrągły

zbyt kostropata ta dosłowność

 

Nie zmieściłem się w różne związki

krzyczała tutaj dajcie bezpieczeństwo

przed nimi bezbronny, choć ich świadomy

naprawdę nie byłem w stanie Jej obronić

upiorni zasadzają się na niewinnych

teczki im teczki zakładają, które pęcznieją

 

kończę zresztą z polityką. Na amen.

 

Jeśli idzie o wiarę...

Wierzę w Boga i życie pozagrobowe

I Avalon

 

Ja z tych co uważają

że pojęcie szczęścia pojęciem szerszym od miłości

teza jak teza, można dyskutować

 

Sen wobec mar codzienności spokojny

długi, nieprzerywany, popołudniowy, dostojny

cóż, nie oddaje dyskusji na ulicach

nikt już nie wie co i jak powiedzieć

W moim śnie beki, obłoczki, damy,

fajni ludzie, poezja, obrazy, dialogi

piękny ach piękny świat wielkich tęsknot

 

W ramach muzycznych czuję się średnio

gust muzyczny własny i lekko ciasny

ktoś powie kupuj kupuj płyty

drugi podszepnie płyt tutaj już nie ma

trzeci – ej koleś, byłeś na koncercie?

czwarty z piątym rozmontują ważne radio

szósty marzy jedynie o disco polo

 

W prozie doszedłem do opowiadania

dość dobrego moim skromnym zdaniem

Tak, tak, nie potrafię go sprzedać

pewien znawca z piątej alei

zadumał się nad jego ważnym sensem

warknął – ej ty, ma być długa ta książka

 

Nie mieszczę się ani w prawo

choć przeczytałem setki komentarzy

ani w lewo

 

Wszędzie widzę markety i bazary

kup to, kupuj tamto, tysiące reklam

masz bracie pozować, inaczej idź do domu

zapozujesz właściwie – kupią twe teksty

teksty pójdą w świat jak świeże bułeczki

ubranie, samochód, koniecznie uśmiech.

 

Biorąc pod uwagę powyższe

tutaj i tak się nie mieszczę

 

Prozaiczne prawdy rządzą światem (wiem to)

Jak jest źle – patriarchat (prawie zawsze)

Jak dobrze – matriarchat (nigdy nie jest dobrze)

 

Inspiracja: Mery Spolsky

 

 

 

Edytowane przez Leszczym (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a poza tym momenty były, ald trochę bym przepieliła tę łąkę kwietną, mimo że koncepcję konsekwentnie zachowuje (nie mieszczę się), pa bb

Opublikowano

@GrumpyElf dzięki, faktycznie w raperskim i zbuntowanym stylu. Tekst pewnie do wygładzenia i chyba służby z niego wytnę, bo przecież ich rola nie jest tak negatywnie jednoznaczna. Jednakże kolejne teczkowe akcje na bezbronnych i bywa, co warto dodać, niewinnych ludzi zaczynają mnie nie wiem chyba przerażać i jakiś mechanizm obronny zaczyna mi się włączać:// Nie wiem do czego zaczyna prowadzić całe zamieszanie, ale chyba faktycznie zaczyna się u nas robić niebezpiecznie://

Opublikowano

To znalazłeś się chyba we właściwym miejscu. 

Mam wrażenie, że niemieszczenie się jest domeną ludzi większej wrażliwości. Ludzi szeroko pojętej sztuki, które wychodzi z nich, w nich się nie mieszcząc w postaci w takich lub innych dzieł. 

 

Co do samego tekstu czyta się go bardzo dobrze. Sam niesie. Czuć pociąg autora do form dłuższych. Może prozy poetyckiej. 

 

Z poważaniem i pozdrawiemiem 

Opublikowano

@Czarek Płatak dzięki Czarek za ładny, podbudowujący komentarz. Chyba nigdy nie jest łatwo mieścić się i chyba w trudniejszych czasach i z wiekiem coraz bardziej się tę okoliczność dostrzega, a i może to nawet motywować do przeróżnych działań. Z tego tekstu zaczynam się cieszyć, choć musiałem go znacznie wyłagodzić;))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie mam ochoty na zimę nie mam ochoty na blisko nie obchodzi mnie imię nie obchodzi nazwisko nie mam chęci na dystans ani chęci na lato chcę krzyczeć MERRY CHRISTMAS w gwiazdkowej pidżamie psikus, a to!

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Szum drzew śpiewa nad jeziorem Falami rozpaczy i żalu Przemawia woda jęzorem O balu, o balu   Nad jeziorem zamek z kamienia Księżniczka we śnie zaklęta Tak piękne miała marzenia Jednak przeklęta, przeklęta   Żywa, choć nieżywa już No cóż, no cóż   Śni bal, królewicza pięknego Na tysiąc gości wesele Więcej nie śni niczego Tak niewiele, niewiele   Lecz wyśniła nie życie A sen w pustce zupełnej I puste wyśniła wycie Jednak pełnej, tak pełnej   I tylko rozpacz i żal A śnił się bal, śnił bal   Niesyta, niespełniona, nieprzytomna Leży na łożu z kamienia Snów swych niepotomna Bez znaczenia, bez znaczenia   W gorączce życia i śmierci Co tchnieniem odrętwiałym W sumienie śpiącej wierci Snem tak trwałym, tak trwałym   Znów śni się baśń Któż waś, któż waś   I śni się rycerz w zbroi I śni się zamek złoty I w śnie się miłość roi Ktoś ty, ktoś ty   I śni się bal i wesele W śnie pogrążona rozpaczy Tak mało, a tak wiele Cóż znaczy, cóż znaczy   Kim ów rycerz był Co śnił się, co się śnił   A rycerz w śnie natchniony Księżniczkę piękną spotyka I widzi dwie korony Lecz sen umyka, umyka   Gdzie umknął sen niewinny Cóż znaczą białe ognie Co palić się nie powinny A palą zgodnie, tak zgodnie   I w sercu żar Bo śnił się bal, śnił bal   W zbroi do boju rusza Lasy przemierza i gaje Wichrem gnana dusza Nie ustaje, nie ustaje   Odległe tereny podbija I snu nie znajduje pięknego Mieczem ostrym wywija Cóż z tego, cóż z tego   A przed sobą dal I żal, i żal   W rozpaczy w sen zapada W sercu boleść i pustka Powieka ciężka opada Oko łza muska, łza muska   I śni zamek i skarbiec wielki I śni się służba i wojna Jednak znikł ślad wszelki Księżniczki co strojna, co strojna   W sen strojna i w żal Bo śnił się bal, śnił bal   W sen strojna księżniczka płacze Skórę gorzka łza rani I tylko ból i rozpacze I ludzie zebrani, zebrani   I pogrzeb, i snu kres wszelki I pustka głucha gdzieś znikła I znikł rycerz wielki Do którego przywykła, przywykła   Mimo starań i prób Głęboki grób, ah, grób   Rycerz do zamku zmierza A tam księżniczka zaklęta Na horyzoncie wieża I ona przeklęta, przeklęta   Na progu wejścia staje A tam treny śpiewają Księżniczki nie poznaje I grają, i grają   Treny śpiewane we łzach Oj, ach, oj, ach   I baśń co się śniła Tej jednej jedynej nocy Rojeniem ledwie była W niemocy, w niemocy   I legł rycerz bez natchnienia Gdy brakowało kroku Legł pod wieżą z kamienia O zmroku, o zmroku   I sen, i mrok Gdy był o krok, o krok
    • @Charismafilos Dziękuję bardzo! 
    • Są ludzie, którym szczęście mignie tylko na moment, na moment tylko się ukaże po to tylko, by uczynić życie tym smutniejsze i okrutniejsze. Stanisław Dygat   nocami wciąż przychodzą chwile gdy myśli zawiązują moje ciało na ciasny supeł bez oddechu   za dnia zakasuję rękawy i biorę się do pracy nie mogę przecież zawieść   odśnieżam mosty maluję karuzele jasnymi barwami stawiam na stole dwie gorące kawy by próbować się cieszyć   by było jak dawniej jak zawsze   lecz od świata oddziela mnie dziś nieprzemakalna przesłona nie czuję smaków zapachów nie słyszę dźwięków kolory i kształty są zamazane rozmyte   nocami ubywa mnie niczym śniegu lub ognia zależy co wybierzesz jestem daleko o wiele wierszy nienapisanych jeszcze a może już nigdy   nie wiem czego się chwycić spadając w dół górskiej rzeki spadając spadając   spadając   kiedyś może zechcesz rozplątać te wszystkie supły i będzie jak dawniej na zawsze    
    • No, gejów... twój Egon.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...