Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Wesołe Miasteczko jest kolorowe,

bez przerwy igraszki i śmiechy wokół.

Oferta rozrywek bije na głowę

to wszystko, co może wyjść na świat z mroku.

 

Na ścieżce przystanął samotny chłopiec,

"Co z tobą, chłopczyku? Dlaczego płaczesz?"

"Bawiłem się dobrze, teraz się boję.

Zgubiłem gdzieś mamę, zgubiłem tatę."

 

"Straciłeś nadzieję, że cię odnajdą?

Że przyjdą po ciebie, wezmą do domu?

Tu wszyscy wokoło tylko się bawią,

o dzieci troszczyć nie ma się komu.

 

Nie szlochaj. Popatrz... skaczą diabełki.

I żadne dzieciaki nigdzie nie płaczą...

Chodź ze mną, pomogę. Będziesz bezpieczny.

Zgubieni rodzice zaraz się znajdą."

 

Na młynie diabelskim wciąż śmichy-chichy,

a obok znów szlocha jakaś dziewczynka.

"Uśmiechnij się mała. Nie chcesz się bawić?"

"Tatusia i mamę chyba zgubiłam..."

 

"Na młynie diabelskim pewnie się kręcą,

w zabawie byś była tylko przeszkodą.

Masz tutaj cukierki. Chwyć mnie za rękę

i zaraz do domu ciebie odwiozę."

 

W Wesołym Miasteczku wciąż trwa zabawa...

Strwożeni rodzice szukają dzieci...

Anielska czy diabla była to sprawka,

w momencie gdy obcy przy nich się kręcił?

 

 

Wcześniejsze "Wesołe miasteczka":

 

https://poezja.org/utwor/170019-wesołe-miasteczko/

 

https://poezja.org/utwor/181233-wesołe-miasteczko-ii/

 

https://poezja.org/utwor/192592-wesołe-miasteczko-iii/

 

 

 

Edytowane przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Sylwester_Lasota Już widzę oczami wyobraźni to z...ane pokolenie młodych rodziców, którzy szaleją na rollercoasterze "Ekipy", a ich kaszojady ryczą, błąkając się w tłumie. Twój wiersz okaże się proroczy, zobaczysz.

Z uwag mam tylko jedną, maleńką: nie ma potrzeby dookreślać, że dziewczynka jest "mała" - to wynika już ze zdrobnienia słowa "dziewczyna" ;>

  • Sylwester_Lasota zmienił(a) tytuł na Wesołe Miasteczko IV (Zagubione dzieci)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ten też, w założeniu, miał być mocno metaforyczny, Agato :)

 

Początkowo tę kwestię wypowiadał w wierszu "obcy", ale jakoś mi to nie pasowało, więc zmieniłem na wypowiedź dziecka, jako skargę na świat dorosłych. Teraz zastanawiam się czy znów tego nie zmienić...

 

To prawda. Jako dziecko zostałem "zgubiony". Nie było to w trakcie zabawy, ale podczas powrotu z kolonii. Pomogli mi obcy ludzie, u których przespałem noc, a potem pomogli mi wrócić do domu. Niezwykle stresujące przeżycie dziecka. Ale wtedy to były też inne czasy.

 

Dziękuję za refleksję i pozdrawiam serdecznie :)

 

 

Bardzo dziękuję i również pozdrawiam :)

 

@Pi_, zmieniłem.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!  Najgorsze są właśnie te myśli - staram się je zostawiać w przedpokoju. :) Czasami są jednak - tak jak piszesz - bardzo natarczywe. :) Pozdrawiam. :) @bazyl_prost Dziękuję! Kompletnie nie umiem tego zrobić. :))) Pozdrawiam. :)  @tie-break Bardzo dziękuję! Niesamowity komentarz - tak jakbyś czytała moje myśli i jeszcze dodała bardzo trafną ich interpretację. 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       To jest świetne! Brzmi jak poezja sama w sobie, bardzo dużo dowiedziałam się o swoim wierszu. Jeszcze raz dziękuję! Pozdrawiam. :))) @andrew   Bardzo dziękuję!  Dokładnie tak! Obyśmy siebie jak najdłużej znajdowali. :) Pozdrawiam.  @Christine Serdecznie dziękuję! Najpierw odejmujemy dzień a potem dodajemy:) Pozdrawiam. :) @Migrena  @Wochen  Serdecznie dziękuję i pozdrawiam. :)))
    • W styczniu wszystko jest zmrożone, Mamy dwoje dzieci. Oboje są one. Ta zasada w styczniu obowiązuje: Jedna jest w szkole, druga się kuruje.   W lutym szaleją śnieżne zadymki. My mamy dwie małe dziewczynki. Każda niech będzie błogosławiona ---- I ta w szkole i ta położona.   Marzec to miesiąc żenady i zamieci. Siostrę ma każde z naszych dzieci Jak Jaś i Małgosia się razem trzymają, Z benzoesem pod nosami kichają.   Kwiecień z wód burzliwych się składa I wizyt lekarza co córkom gardła bada. Mając też syna i klacz o rączych nóżkach, Mielibyśmy konia, I chłopca, I dwie dziewczynki w łóżkach.   I Ogden: In January everything freezes. We have two children. Both are she'ses. This is our January rule: One girl in bed, and one in school.   In February the blizzard whirls. We own a pair of little girls. Blessings upon of each the head ---- The one in school and the one in bed.   March is the month of cringe and bluster. Each of our children has a sister. They cling together like Hansel and Gretel, With their noses glued to the benzoin kettle.   April is made of impetuous waters And doctors looking down throats of daughters. If we had a son too, and a thoroughbred, We'd have a horse, And a boy, And two girls In bed.
    • @Nata_Kruk Dziękuję.  
    • @hania kluseczka Takie jakby sklejone ere Ci wyszło. My tam w Zabawach umieszczamy te wiersze kobieco-męskie.
    • Na brzegu   ktoś  wspomniał o czasie jak o rzece   stałem nad brzegiem i patrzyłem jak woda niesie liście z wczoraj do jutra   w tle starożytny bóg o oczach kota mrugał leniwie a my w pośpiechu wymienialiśmy sekundy na bilety do nigdzie   kontekst byłby kluczowy ale siedzieliśmy  w ciemnej sali i czekając  na napisy końcowe   czy to już koniec czy dopiero początek  gdzie duchy wymieniają się opowieściami o zapomnianych życiach na ostatniej stronie księgi   puste linie czekają na słowo które nigdy nie padnie  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...