Wesołe Miasteczko IV (Zagubione dzieci)

[Sylwester_Lasota]

Wesołe Miasteczko jest kolorowe,

bez przerwy igraszki i śmiechy wokół.

Oferta rozrywek bije na głowę

to wszystko, co może wyjść na świat z mroku.

 

Na ścieżce przystanął samotny chłopiec,

"Co z tobą, chłopczyku? Dlaczego płaczesz?"

"Bawiłem się dobrze, teraz się boję.

Zgubiłem gdzieś mamę, zgubiłem tatę."

 

"Straciłeś nadzieję, że cię odnajdą?

Że przyjdą po ciebie, wezmą do domu?

Tu wszyscy wokoło tylko się bawią,

o dzieci troszczyć nie ma się komu.

 

Nie szlochaj. Popatrz... skaczą diabełki.

I żadne dzieciaki nigdzie nie płaczą...

Chodź ze mną, pomogę. Będziesz bezpieczny.

Zgubieni rodzice zaraz się znajdą."

 

Na młynie diabelskim wciąż śmichy-chichy,

a obok znów szlocha jakaś dziewczynka.

"Uśmiechnij się mała. Nie chcesz się bawić?"

"Tatusia i mamę chyba zgubiłam..."

 

"Na młynie diabelskim pewnie się kręcą,

w zabawie byś była tylko przeszkodą.

Masz tutaj cukierki. Chwyć mnie za rękę

i zaraz do domu ciebie odwiozę."

 

W Wesołym Miasteczku wciąż trwa zabawa...

Strwożeni rodzice szukają dzieci...

Anielska czy diabla była to sprawka,

w momencie gdy obcy przy nich się kręcił?

 

 

Wcześniejsze "Wesołe miasteczka":

 

https://poezja.org/utwor/170019-wesołe-miasteczko/

 

https://poezja.org/utwor/181233-wesołe-miasteczko-ii/

 

https://poezja.org/utwor/192592-wesołe-miasteczko-iii/

 

 

 

Edytowane 23 Lipca 2021 przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)

[Gość]

@Sylwester_Lasota Już widzę oczami wyobraźni to z...ane pokolenie młodych rodziców, którzy szaleją na rollercoasterze "Ekipy", a ich kaszojady ryczą, błąkając się w tłumie. Twój wiersz okaże się proroczy, zobaczysz.

Z uwag mam tylko jedną, maleńką: nie ma potrzeby dookreślać, że dziewczynka jest "mała" - to wynika już ze zdrobnienia słowa "dziewczyna" ;>

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W sumie racja. Pomyślę co z tym zrobić.

 

Dzięki.

Pozdrawiam :)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - nie jest nudno to fakt - 

                                                       Pozdr.

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki Waldku.

Również pozdrawiam.

[corival]

@Sylwester_Lasota Chyba najbardziej symptomatyczna i bardzo dwuznaczna jest końcówka wiersza. Wiersza udanego dodam. Jak dla mnie z kontekstu wynika wniosek raczej niewesoly. 

Pozdrawiam :)

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ten też, w założeniu, miał być mocno metaforyczny, Agato :)

 

Początkowo tę kwestię wypowiadał w wierszu "obcy", ale jakoś mi to nie pasowało, więc zmieniłem na wypowiedź dziecka, jako skargę na świat dorosłych. Teraz zastanawiam się czy znów tego nie zmienić...

 

To prawda. Jako dziecko zostałem "zgubiony". Nie było to w trakcie zabawy, ale podczas powrotu z kolonii. Pomogli mi obcy ludzie, u których przespałem noc, a potem pomogli mi wrócić do domu. Niezwykle stresujące przeżycie dziecka. Ale wtedy to były też inne czasy.

 

Dziękuję za refleksję i pozdrawiam serdecznie :)

 

 

Bardzo dziękuję i również pozdrawiam :)

 

@Pi_, zmieniłem.