Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nie zmieścimy się w ciasnych strukturach, mentalnych zatwardzeniach, mechanizmach ego.

Wyrzuci nas z matni jak z katapulty kamień. Nie pomieszczą nas ciała insektów.

Nie wykarmią zainfekowane grzyby. Nie zmieścimy się w wąskich tunelach, pustostanach, zalęknionych przestrzeniach jaźni. Nie zmieścimy się w umysłach trawionych, zakopanych w piasku Sahary. One nie mają potencjału ognia. One nie mają potencjału wody. One nie mają potencjału powietrza. One nie mają potencjału ziemi. Gubi je pycha. Gubi je próżność. Gubi je emocjonalny chłód. Gubi je beznamiętność. Wchłania je lodowate morze. Mamy swoje agendy, swoich spiskowców rozkoszy, swój muzyczny gang. Cieszę się, że patriarchat wyjeżdża na Marsa.

Ty zostań.

 

Opublikowano

@Kici-Budda  Pewne fragmenty tekstu wg mnie interesujące (zwłaszcza paralelizmy składniowe - w mojej opinii "zrobiły swoje"). Mam pytanie - co sprawiło, że ten tekst został umieszczony w dziale z wierszami, a nie z prozą? Z góry uprzedzam - nie mam intencji podważania decyzji autora, pytam z czystej ciekawości, bo po kilkakrotnej lekturze nie udało mi się odszukać powodów (może dwie pierwsze linijki/dwa pierwsze wersy i ostatni odbieram jak wiersz, jednak większość tekstu odczytuję jak prozę, ewentualnie prozę poetycką). Będę wdzięczna za odpowiedź - może się czegoś nauczę, bo jestem zaskoczona. Pozdrawiam.

Opublikowano

Myślę o tomiku poetyckim, w którym ilustracje będą się łączyły z tekstem, natomiast w żadnym wypadku nie jestem autorytetem w dziedzinie klasyfikacji form literackich. To mój debiutancki projekt, mam pomysł na zawartość, i bardzo chcę zabrać głos, natomiast nie do końca mam pomysł na formę właśnie. Mam wrażenie, że takie decyzje podejmuje się czysto intuicyjnie. Współcześnie wszystko może być sztuką i wszystko może być poezją.

@Anna_Sendor Myślę o tomiku poetyckim, w którym ilustracje będą się łączyły z tekstem, natomiast w żadnym wypadku nie jestem autorytetem w dziedzinie klasyfikacji form literackich. To mój debiutancki projekt, mam pomysł na zawartość, i bardzo chcę zabrać głos, natomiast nie do końca mam pomysł na formę właśnie. Mam wrażenie, że takie decyzje podejmuje się czysto intuicyjnie. Współcześnie wszystko może być sztuką i wszystko może być poezją.

Opublikowano

@Kici-Budda  OK, dziękuję za wyjaśnienie motywacji. Z ostatnim zdaniem nie zgadzam się o tyle, że w moim (i chyba nie tylko moim) przekonaniu to jednak nie takie proste. Natomiast wszyscy możemy mieć swoje przekonania i swoje interpretacje pewnych spraw. Życzę wszystkiego dobrego i radości z pisania.

Opublikowano

@Kici-Budda Tak, znam to, jednak to też tylko jedna z koncepcji. Przy całym szacunku dla twórczej swobody, człowiek znajduje powody, żeby coś nazwać rowerem, a coś innego samolotem. Inaczej trudno byłoby mówić o komunikacji międzyludzkiej. Oczywiście - współczesna sztuka zaciera często granice między gatunkami, ale to nie jest tożsame z nadawaniem nazwy zastrzeżonej dla innych zjawisk czemuś, co cech nazywanej rzeczy nie posiada. OK, wyjaśniłam może dokładniej mój punkt widzenia. Jeszcze raz dziękuję za rozmowę. Po prostu mamy trochę inne spojrzenie na temat. Nie „nawijam” już więcej pod tekstem, pozdrawiam.

Opublikowano

@Kici-Budda Szczerze? Jakkolwiek podzielam Twoje poglądy co do zasady i podoba mi się Twój wiersz to mam jedno zastrzeżenie (nie obraź się to może tylko mój skażony punktem siedzenia punkt widzenia). Otóż jest bardziej skłonny uważać, że obecne czasy w państwach kultury zachodniej od dłuższego czasu bliższe są matriarchatowi, a nie patriarchatowi. 

Opublikowano

@Kici-Budda takich ruchów jest mnóstwo niekiedy całkiem nieźle zorganizowanych. Moim ideałem byłoby tutaj jakieś satysfakcjonujące obie strony wypośrodkowanie, które zresztą w wielu relacjach ma miejsce, a najbardziej widać najbardziej odbiegające od reguły jaskrawe przypadki, bo te są najbardziej interesujące i najbardziej się wszędzie klikają. 

Opublikowano

Wypośrodkowanie mówisz, interesuje mnie temat wykluczania, wpływu zaburzeń osobowości na współczesną kulturę oraz relacja Żyd-Gojka. O tym docelowo miałby być tomik, podparty analizą współczesnych tekstów poetyckich. Planuję go połączyć z ilustracjami. 

@Lahaj łap chwile jak lauprekauny, to zwiastuje fortunę.

Opublikowano

@Kici-Budda ależ podzielam Twoje zainteresowania:) Temat wykluczania nie jest mi obcy, podobnie zaburzenia osobowości (tutaj nawet biorę to do siebie:) oraz temat kultury żydowskiej (swego czasu mocno się interesowałem tym zagadnieniem). Zainteresowałaś mnie swoim tomikiem. Trzymaj się:)   

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @janofor niebanalnie o relacji damsko - męskiej, która rozpadła się w pył pod wpływem zdrady. Podoba mi się metafora jesieni i opadającego listowia. Przeplatanie natury z emocjami ludzkimi zaowocowało dobrym wierszem i pokazało jak bardzo jesteśmy z nią związani. Ta puszczona gałąź doskonale podkreśla moment odejścia. Ciekawa jest też fraza " wicie się wierszem" - ten sposób ruchu ukazuje splot, z którego nie można się wyplątać, pewnego rodzaju uwikłanie...Interesujący wiersz!
    • @iwonaroma   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.    Rozumiem, bo mnie jest głupio, jak źle mówią czy piszą o nauczycielach. I od razu porównuję się i jest mi przykro, że ja całe serce oddaję uczniom, a tu taka niesprawiedliwość.  Ale z drugiej strony przecież znam to środowisko i wiem, jak jest naprawdę.  I masz rację - trzeba nie poddawać się systemowi.   Ale gdy pracowałam w szkole, to jako wychowawca otrzymywałam tak beznadziejne opinie czy orzeczenia, czasami zupełnie nietrafne.  Tak , jakby nikt tam nie czytał mojego uzasadnienia we wniosku.  Poznałam tylko jedną panią psycholog - była świetna, ale  po roku pracy w poradni wyjechała do stolicy i przyjmuje tylko prywatnie.    Ale w sumie - to wpadka! :))))      
    • Zatrzymał się tylko na chwilę delikatnie pieszcząc dłonią spacerujące minuty jakby chciał jeszcze coś im powiedzieć, wyszeptać w pół słowa. Znieruchomiał z onirycznym wspomnieniem, tak bardzo oddalonym od monochromatycznej rzeczywistości. Nawet cisza stała się jeszcze cichsza, w lazurowym spojrzeniu nieba.     Autor fotografii: Mirela Lewandowska

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Berenika97zdjęcie wykonane w magicznym miejscu - Løyning- na wyspie Eigerøy ( Norwegia)
    • @UtratabezStraty   Pomysł jest oryginalny, ale się będę upierać na opowieść satyryczną, może z pewną dawką filozofii. Można zaakceptować ten system państwa, nawet się do niego przyzwyczaić.  Jest tu humor sytuacyjny, np. zamknięcie Marka w łazience, które odwraca więzienną logikę. Dobrze się czyta.  Natomiast większość tekstu nie przekonuje mnie. Na przykład postać Marzeny i jej "esej filozoficzny" przy bramie. Czy scena erotyczna - też jest niewiarygodna. Zupełnie antypsychologiczna. Możliwe, że bywają tacy mężczyźni, to wówczas tylko współczuć Agnieszce.  Zdanie, które do mnie dotarło, jako czytelnika to: "Każdy normalny facet, którego żona wyszłaby z pierdla, chciałby sobie porządnie z nią poużywać, a ty... Bawisz się w wychowawcę więziennego. - mówiła zdenerwowanym głosem."
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...