Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I to się chwali! Zapraszam zatem, kiedy tylko uda mi się stworzyć jakąś poezję ;D

Dobra kryptoreklama ;D

Opublikowano

@error_erros Witaj!

Zjawiska atmosferyczne objawiają się tym, że narzekaniem stwierdzamy, że za dużo słońca wpływa ( co prawda fotosyntetycznie) jednak upał powoduje, że człowiek zaczyna dusić się powietzem. Mogę śmiało powiedzieć, gdybyśbmy posiadali,choćby taką laskę "Jembe"  moglibyśmy z powodzeniem mowić o nas samych, jako zaklinaczach pogody - w tym wypadku, potrzebny deszcz, jak najbardziej wskazany! Lubię lato, ale inne pory roku również uwielbiam. Nie każdy odnajduje się w czterech.

Wiersz jest czysty, bez kompromisu piszę. Super.

 

Pozdrowienia ślę!

 

Opublikowano

@error_erros

Też ją lubię, jak i zimę, w jakiej  powietrze zaprzecza czystości jesieni, skoro mowa już o oddychaniu. A to jest bardzo ważny element naszego egzystowania. Czyste powietrze objawia się tym ,że latem! Żar powietrza wdychamy, wiosną  dopiero zaczynamy poznawać powietrze, poprzez nasze nozdrza chcemy więcej poznać. Jesień chlipie nam ugodą spontaniczności chłód powietrza poczujemy - jak i deszcz - i Finally zima! W koncu warto oddychać czystym tlenem.

Dlatego lubię, wiosnę, jesień, zimę ( Wybacz! jestem  już stuknięty z gwiazdamii, na drugi dzień przyjdę pod swój komentarz. Mam nadzieję ,że w żaden sposób nie uwłaczyłem wierszowi jak i samemu autorowi.

Moja powyższa fraza wynika z tego, że mam lęki - prze samym sobą!! 

 

Pozdrowionka śłę dla ciebie!

 

IMG_20210317_194448_695.jpg.cf590a070be0

Pozdrowienia ślę!

 

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Absolutnie nie rozumiem, w jaki sposób Twój komentarz miałby komu/czemukolwiek uwłaczać. Niemniej faktem jest, że na kwestię pór roku masz iście filozoficzne spojrzenie ;D A i lęków się nie dopatrzyłem ;>

 

P. S. Jakim sposobem pod Twoim komentarzem pojawiła się moja "kaseta"? Ty ją wkleiłeś?

Edytowane przez error_erros (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Piszę takie, jakie sam chciałbym czytać ;>

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Aleksander Hoorn... przede wszystkim dziękuję bardzo za zwrócenie uwagi na delikatną stylizację oraz pewną uniwersalność całości, to drugie jest bardzo wygodne dla mnie, bo w wielu treściach być może odnajdzie się nie jedna, a więcej osób. Tutaj.. chciałam też krótko, żeby nie zanudzić Czytelnika. To bardzo mocny komentarz... jej, cieszę się bardzo, że akurat mnie się taki trafił... :) Naprawdę, bardzo za powyższe słowa dziękuję, za każde jedno, jak również ogólny wydźwięk całości wpisu. Pozdrawiam.    
    • Ta koparka od początku wydała mi się podejrzana. Jak ona mogła? A taki piękny był ów zakątek. Wierszyk bardzo melodyjny, przyjemnie się czyta.   Pozdrawiam :)
    • Jest w tym tekście coś, co trudno uchwycić od razu - ta cisza między słowami, która mówi więcej niż same zdania. Żurawie, których nie słychać, wędki jak kuracjusze, wyspa za mała na domek dla łabędzia, ale wystarczająca dla dwojga - to wszystko składa się na obraz świata, który zwalnia. Pięknie opisany. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @[email protected] no mam nadzieję, że Cię to nie uraziło. Sama przez trzy lata też pracowałam. Tu  "księgowa" to przyjaciółka, która niczym księgowa kalkuluje czy jej się tą przyjaźń opłaca.  Dziękuję, że zajrzałeś , serdecznie pozdrawiam. 
    • @Nata_Kruk Stylizacja przypisuje temu oczekiwaniu na macierzyństwo wymiar uniwersalny, symboliczny. Blaski i cienie, nadzieje oraz lęki, nie są tu nazwane wprost. Nie znajdziemy w tekście zbyt wielu elementów indywidualizujących, nadających doświadczeniu charakter jednostkowy Można odnieść wrażenie, że opowiedziana wierszem historia jest reprezentacją emocji, łączących wszystkie ciężarne kobiety ze wszystkich znanych utworów literackich w jedną wspólnotę. Odnajduję też w nastrojowości wiersza coś pierwotnego: siłę manifestującą się zarówno podczas porodu w sterylnej sali szpitalnej, jak i podczas porodu w kurnej chacie, przy mruczącej zaklęcia wiejskiej znachorce.   AH
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...