Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

napar z męczennicy

Somalija
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Somalija

Somalija

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

zwilczyczasz miłością 

 

w najwyższym stopniu osnucia 

razem nadmiar

odpływ wróży 

 

teraz jesteś jak ciało niebieskie 

biodrobrzeżna tobie 

dam białe proporce

 

jeszcze myśl u ciebie 

a u mnie już chłód 

 

z babizny wrośniętej w tundry Vadsö

 

przeciw temu

na ziemi w słońcu siadam 

po trzykroć zaklinam

skrzydła na powrocie 

 

 

 

 

 

 

Edytowane przez Somalija (wyświetl historię edycji)
5
8fun

8fun

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

"Argumentum ad personam (łac. „argument wymierzony w osobę”) – pozamerytoryczny sposób argumentowania, w którym dyskutant porzuca właściwy spór i zaczyna opisywać faktyczne lub rzekome cechy swego przeciwnika bądź jego dokonania. W ten sposób unika stwierdzenia, że jego racjonalne argumenty zostały wyczerpane, a jednocześnie sugeruje audytorium, że poglądy oponenta są fałszywe."

Edytowane przez 8fun (wyświetl historię edycji)
Somalija

Somalija

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano (edytowane)

@8fun od poniedziałku do piątku czytam takie rzeczy

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

. Nie martw się, że nie rozumiem.  

 

Zawsze się  staram robić wszystko najlepiej jak umiem. Patrz co zrobiłam z moim synem z patyków po lodach.  Wróżki, potwór i niemowlęta.

 

Ps. Zaczep kogoś innego, bo bardzo zajęta jestem

Edytowane przez Somalija (wyświetl historię edycji)
2
ais

ais

Opublikowano
Opublikowano

@Somalija  Sorry, ale se skserowałam zdjęcie. Na pewno przyda mi sie w przyszłości xd

Co do wiersza...

Za tytuł Nobel, za wiersz oranżada :]

Ale to mnie zastanawia: wróżki, potwór, niemowlęta...

A gdzie ich rodzice?!

hahaha xd

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • michal_stefan
      Oświeceni

      Przez michal_stefan · Opublikowano

      @huzarc Są na to antydepresanty – owoce postępu w krwiobiegu.   Hm… młodzież powiedziałaby „true story“, a ja po prostu się zgadzam. ;)
    • wiedźma
      Znicz pamięci

      Przez wiedźma · Opublikowano

      Kiedy odejdą już wszyscy, których kochasz szczerze, Zostaniesz sam na ziemi, w pamięci ich mierząc, Pomyśl: jestem tym, co ich w sercu ma żywych, Znicz pamięci zapalaj, by trwali w niej zawsze żywi.   Spójrz w ognia płomień - on z wspomnień Ci doda siły, Przyniesie spokój i ukojenie w tej trudnej chwili. A gdy przyjdzie dzień ostatni, czarna dama do drzwi zapuka, Otwórz serce i powiedz: "Żyłem by ich pamiętać". I odejdź, by złączyć się z nimi na wieki .
    • szczur
      "Tchórz"

      Przez szczur · Opublikowano

      Boję się światła. Przebywając w mroku, jestem w stanie wykreować elokwentne ciało.   Moja paranoja sprawia, że krzyk duszy jest niezręczny. Mimo to zostawiam za sobą fragmenty gnijącego truchła.   Jestem sparaliżowany. Zbyt długo wpatrywałem się w otchłań aż stała się moją największą miłością
    • KOBIETA
      Przez wszystkie przypadki..

      Przez KOBIETA · Opublikowano

      @FaLcorN @violetta   Nie będę!

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      lubię być podglądana   ale jak ja Kornela niby mam popsuć? Bardziej się nie da
    • Andrzej P. Zajączkowski
      Emily Jane Brontë - Wysokie wrzosy wichrem burz rozkołysane (High waving heather 'neath stormy blasts bending)

      Przez Andrzej P. Zajączkowski · Opublikowano

      Wysokie wrzosy wichrem burz rozkołysane, Północ i światło księżyca i gwiazd jasnych blask,  Ciemności i chwała radośnie zespalane, Wznosząca się ziemia i niebiosa zniżane, Ponure lochy przez ludzki duch opuszczane, Grzechot kajdan pękających i krat rwanych trzask.   Wzdłuż górskich zboczy dzikie lasy użyczają Życiodajnym wiatrom przepotężną swą mowę, Rzeki swoje brzegi radośnie rozdzierają, Przez doliny gwałtownym nurtem przepływają, Wciąż szerzej i głębiej swe wody rozlewają,  Zostawiając za sobą pustynie jałowe.   Błyszcząc, opadając, wzbierając, umierając, W bezkresnym ciągu przemiany, od nocy po dzień; Jak piorun rycząc, jak muzyczny ton wzdychając, Cieniem nad cienie wlatując i nacierając, Jasnymi błyskami ciemności wyzywając, Nadchodząc szybko i tak samo odchodząc w cień.   I Emily: High waving heather 'neath stormy blasts bending, Midnight and moonlight and bright shining stars, Darkness and glory rejoicingly blending, Earth rising to heaven and heaven descending, Man's spirit away from its drear dungeon sending, Bursting the fetters and breaking the bars.   All down the mountain sides wild forests lending One mighty voice to the life-giving wind, Rivers their banks in their jubilee rending, Fast through the valleys a reckless course wending, Wider and deeper their waters extending, Leaving a desolate desert behind.   Shining and lowering and swelling and dying, Changing forever from midnight to noon; Roaring like thunder, like soft music sighing, Shadows on shadows advancing and flying, Lighning-bright flashes the deep gloom defying, Coming as swiftly and fading as soon.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...