Lwów 22.06.1941

[Marek.zak1]

 

Znowu Lwów bombardują, w górze czarne krzyże,

sowieccy komisarze biegają w panice.

Polaków nie wywożą, palą się składnice

wojskowych materiałów, ogień coraz wyżej.

 

Cud się jednak przydarzył, jak za pierwszej wojny,

że nasi okupanci własnymi wrogami,

tak tego pragnęliśmy, będąc Polakami,

czekaliśmy dwa lata na ten dzień upojny.

 

Niech się teraz pogrążą, tego im życzymy,

oby się wyniszczyli całkiem i wzajemnie,

za burzoną Warszawę, wywóz do Kołymy

wielka jest dzisiaj radość i nadzieja we mnie.

 

Wiemy, że będzie ciężko, lecz dotrwać musimy,

bo Polska się odrodzi, znowu w to wierzymy.

 

 

Tak reagowali Polacy we Lwowie na wybuch wojny III Rzeszy z Sowiecką Rosją. To dzień, który przyniósł nadzieję.  Jutro minie 80 lat od tego wydarzenia. 

 

[Marek.zak1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję, ale takie teksty to tylko od czasu do czasu:). Pozdrawiam

[corival]

@Marek.zak1 I kolejne wspomnienie wydarzeń z historii współczesnej. Tak, warto pobudzać pamięć... Zgrabnie ująłeś w słowa ten historyczny moment w naszych dziejach. Pozdrawiam :)

[Michail]

Dzięki bardzo za przypomnienie tej ważnej daty. I nadziei naszych rodaków. ☺ 

 

Serdeczne pozdrowienia.  

[Gość]

@Marek.zak1 Jakkolwiek nie jest to zupełnie mój klimat ani tematyka, którą bym jakoś szczególnie "czuł", to muszę przyznać, że wiersz jest całkiem w porządku. No i taki w sam raz do podręcznika języka polskiego, więc życzę Ci sławy, Marku ;D

[Marek.zak1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To są reminiscencje z rodzinnych rozmów w młodości. Według lwowskich Polaków, jeszcze 2-3 lata i większość wylądowałaby na Syberii, czy w Kazachstanie.. Jedyna Anglia walczyła, ale pakt Ribbentrop - Mołotow  to był największy sojusz na świecie, z dwoma komplementarnymi dyktaturami, więc bez jego rozbicia los Polaków był przesądzony. Byli zagrożeniem dla Hitlera i Stalina. a współpraca służb ZSRR i Niemiec w niszczeniu nas - wzorowa.  22.06.1941 był tym, co nas uratowało. Pozdrawiam. 

[zyzy52]

@Marek.zak1 Dobrze, że potrafisz ciekawie pisać o takich wydarzeniach. Niech pamięć o nich pozostanie.

Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Sylwester_Lasota]

Dzięki Marku. Otworzyłeś mi oczy, bo nigdy na ten dzień z takiej perspektywy nie spojrzałem. 

Pozdrawiam

[Marek.zak1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Na historii tego nie uczą, a mnie tak, dawno temu,  oświecił mój tata, uczestnik tamtych dni tam właśnie. To wtedy było bardzo niepoprawnie politycznie i prosił mnie, żebym to zachował dla siebie.   Pozdrawiam. 

[Gość Franek K]

Kolejny udany fresk historyczny. Mam taką jedną drobną uwagę. Kołyma była nazywana wyspą, choć nią nie jest, i z tego co wiem, to mówiło się raczej "na Kołymę".

 

Pozdrawiam. F.K.

Edytowane 23 Czerwca 2021 przez Franek K (wyświetl historię edycji)

[Marek.zak1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Kołyma, jak taka jest rzeką, na wschodnim krańcu Syberii, więc teoretycznie powinno być "nad" ale wiem, a przysłuchiwałem się rozmowom, że funkcjonowało w mowie potocznej "do". Pewnie nikt nie był aż tak świadomy, dokąd się jedzie. Pozdrawiam. 

[Gość Franek K]

@Marek.zak1

 

Czytałem książkę "Wichry Kołymy" i wydaje mi się, że tam funkcjonowało "na" z uwagi na fakt, że można się tam było dostać tylko drogą morską. Ale nie będę się z historykiem spierał :)

A tak w ogóle, to polecam książkę "Klasztor" o Wyspach Sołowieckich. Znasz?

[Marek.zak1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie czytałem. Zobacz na mapę, Kołyma wpada do morza Wschodnio-syberyjskiego i zapewne łatwiejszy dojazd statkiem, bo potem można wpłynąć do ujścia i w górę rzeki, czy na jedną z wysp. Niech u mnie będzie "do":). Pozdrawiam.  

[Gość Franek K]

@Marek.zak1

 

Zerknij jeszcze na "Dzienniki kołymskie" J. Hugo-Badera.

[Antoine W]

@Marek.zak1 jako że lubiłem i lubię historię, a opowieści o "czasach minionych" w rodzinie mnóstwo - było mi "to - i ta radość" znana, ale wiersz o tym fakcie, myślę że bezcenny. Gratulacje. (też coś mam z tamtych stron, pewnie zdążę pokazać)

[Marek.zak1]

@Antoine W Dzięki, śmiało, bo tego jest bardzo mało. Pozdrawiam