Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Patrzę w lustro i co widzę?

Moja twarz mówi mi dziś wszystko

Chciałem kontrolować wiatr, mając tylko żagiel

Myślałem, że tylko dlatego wszystko może się zmienić

 

Dni i noce już nigdy nie będą takie same, jak te, które już przeżyłem

Tkwię gdzieś daleko w samotności, nie mogąc wrócić do portu

W swojej celi między niebem a piekłem

I nie mam nic

 

Tak wiele minęło lat, tyle było różnych wyborów

Tyle zapomnianych ludzkich twarzy...

No cóż, trzeba spojrzeć w niebo

 

Nikt nie jest ideałem - taka jest prawda

Ale to przecież nie dotyczy ani mnie, ani Ciebie

Przepraszałem Cię tysiące razy

Prosiłem daj mi szansę

No i nic nie wyszło,

trzeba się ruszyć, nie patrzeć za siebie, było minęło

 

Wiadomo nie jesteś jedyna na świecie

Ja to wiem, Ty o mnie też tak powiesz

Zadręczamy się tymi myślami

Czy ten smutek nigdy się nie skończy?

Zawsze będziemy myśleli o sobie?

Tylko dlatego, że był czas, kiedy byliśmy dla siebie stworzeni?

I teraz jestem jak armata gotowa do strzału, jak niszczycielski huragan...

Mam się czuć jak huragan? Czuję się jak huragan?

 

 

I co - dziś jesteśmy wolni - tak jak zawsze chcieliśmy?

i to jest koniec...

Ciągle jednak chcę gonić za marzeniami

ciągle chcę odnaleźć smak życia

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @hollow man ... a potem potem dźwiga ciężar bytu ...
    • Czarny kruk nadzieja to jałowe jakoś to będzie wyblakłe i zardzewiałe nawet nie nudne mistycznie wciąż trwa na co potrzebne dziwaczne są sny tworząc w umyśle tok absurdalnych myśli  magiczny seans trwa   a kruk w rzeczy samej szczególny to ptak 
    • @Alicja_Wysocka Poezja daje doskonałe złudzenie omnipotencji. Ale żeby naprawdę móc wykorzystać potencjał poezji, należy najpierw mieć odwagę żyć poza nią. Im więcej człowiek wie o sobie, o innych ludziach, o świecie i jego zjawiskach, tym bardziej świadomie może tworzyć rzeczywistość liryczną, tym odważniej zaglądać poza zwykły sens słów. Człowiek, który boi się żyć, będzie się też bał eksplorować głębię swoich myśli i emocji w dziele. Zatrzyma się na etapie rejestracji, a nie rozumienia.
    • @Berenika97 Czas leczy rany i pozwala spojrzeć na sytuację z innego punktu widzenia. Pewnym jest to, że tym podobne wydarzenia na długo, jeśli nie na zawsze zostaną w sercu i umyśle, a co dana osoba z tym zrobi niewątpliwie ukształtuje ciąg dalszy przyszłości.   Przeczytałem wiele, wiele lat temu swój horoskop na całe życie, a szczególnie moje relacje z kobietami i wierzcie mi wówczas  raczej w to nie wierzyłem, byłem nastolatkiem, ale życie potwierdziło to co tam wówczas przeczytałem. Powie ktoś, że to po prostu przypadek, że to moje wybory działania, reakcje i brak doświadczenia ukierunkowały wydarzenia w takim a nie innym kierunku. Nie zaprzeczam, lecz uważam, że przeznaczenie odgrywa w ludzkim życiu dominującą rolę.  Dla heteroseksualnego mężczyzny, kobieta zawsze będzie ważną częścią życia, ale przysłowie: "Jak sobie pościelesz tak się wyśpisz" mówi samo za siebie.
    • @Berenika97 Siedział mi w głowie ten wiersz przez parę dni :) więc muszę dopisać    Odwrócony wisielec  wyszedł w karcie więc skreśleni byli już na starcie tak uwierzyła że to o nich chodziło że przez pętle jej życie  się zakończyło
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...