bać się pająków

[Anna_Sendor]

to złoty interes
bać się pająków

 

te małe nóżki mogą rozdeptać
wielki lęk przed starością i wojną

 

strach jak parasol
na nich rozpięty
teraz rozmiarów monety
wyniesie się z ciebie
na sufit

 

goniąc za pająkiem
wte i wewte
straci na wadze
zgubi energię

 

lecz i tak wróci
jak syn marnotrawny
a ty go przyjmiesz
i nakarmisz

[corival]

@Anna_Sendor Dołączam do tych innych. Nie boję się pająków. Mogłabym podłożyć sobie pod treść burzę ;) ale to zachwiałoby treścią, która jest naprawdę świetnie poprowadzona. I puenta, świetna. Pozdrawiam :)

[Anna_Sendor]

@Gosława Moje starsze dziecko hoduje ptaszniki, ma już 4, także również nie robią na mnie wrażenia. Za to wszystko, co pluskwiakowate… bleeeee i wrrr.

@corival Bardzo dziękuję:). Ja też w ogóle nie boję się pająków, mam inne fobie:). Natomiast miałam koleżankę, która na ich widok zaczynała pędzić na oślep. Ja się tylko bałam, żeby kiedyś nie zapędziła się pod samochód.

@Gosława A ja się boję tych pasikoników:

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

I tego kowala:

 

 

zwłaszcza w skupiskach…

Edytowane 28 Maja 2021 przez Anna_Sendor (wyświetl historię edycji)

[Anna_Sendor]

@Gosława Ja myślałam, że to cykada przez większość życia. Oświeciła mnie w tym zakresie koleżanka - nauczycielka biologii. Nie będę wymieniać innych moich niedomagań w wiedzy odnośnie insektów, ale trochę tego było…;)

 

PS Ten wrednawy pasikonik może ugryźć.

Edytowane 28 Maja 2021 przez Anna_Sendor (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam -  ciekawie dziś u ciebie - 

                                                        Pozdr.

[Gość Franek K]

Fobie mają to do siebie, że są z reguły irracjonalne. Mam kolegę, który ma bez mała dwa metry wzrostu i waży (no nieważne), a boi się właśnie, nawet małych, pająków. Trudne to do pojęcia, ale są gorsze fobie np. chronofobia - lęk przed zegarami i czasem. 

[huzarc]

@Franek K Chronofobia, to ja mam, gdy mi termin przeleciał i trzeba antydatować z duszą na ramieniu, aby praworządnych norm należycie dochować;)

[Anna_Sendor]

@Dag Jasne, Dag. Z drugiej strony te głupie małe strachy odciągają czasem naszą uwagę od tych naprawdę groźnych i realnych. Więc paradoksalnie mogą mieć i działanie terapeutyczne. Szczepionka na realne problemy, choć ze skutecznością różnie bywa. I o tym chciałam właśnie napisać:). Pozdrawiam.

@huzarc Ja realną fobię mam tak naprawdę tylko jedną. Boję się tych fantomów od sztucznego oddychania:) (potem przeszło mi to też na manekiny:). Sama sobie to wmówiłam - nawet pamiętam ten moment. Jako może sześcioletnia dziewczynka obserwowałam kurs sztucznego oddychania. Patrzyłam na tego fantoma i mówiłam sama do siebie, jakie to wstrętne, jakie upiorne, fuj! No i mi się utrwaliło:). Dobrze, że miałam tolerancyjnego nauczyciela od PO, który akceptował moje wyjaśnienia, że: "Ja gumowych nie ratuję":):) i dawał mi spokój na kursach pierwszej pomocy. Pan na kursie prawa jazdy też mi podarował, natomiast dopadło mnie już w pracy na szkoleniach. Tam musiałam już gumowego ratować. Koleżanki mi powiedziały, że byłam autentycznie zielona, jak robiłam te "usta - usta", no ale gumowy przeżył, dałam radę :D:D:D

Edytowane 28 Maja 2021 przez Anna_Sendor (wyświetl historię edycji)

[huzarc]

@Anna_Sendor Ważnym jest mierzenie się ze swoim strachem, czasami życiowa konieczność do tego zmusza. Czasami strach kontra strach determinują wybór. No cóż, najważniejsze, że dałaś suma summarum gumowemu nowe życie:) 

[Anna_Sendor]

@Franek K Racja, ale jak mówi znana piosenka, przecież: "Każdy ma jakiegoś bzika...":):):). Pozdrawiam.

[Michail]

@Anna_Sendor

Podoba mi się Twój wiersz. ☺ Lecz zapytam: czy jest sens przyjmować strach z powrotem? I karmić go w dodatku? 

 

Serdeczne pozdrowienia. 

[Anna_Sendor]

@Michail Nie ma sensu:). Ale ludzie większość rzeczy robią bez sensu:). Dziękuję za czytanie;).

[Gość Radosław]

Jest myśl,

 

która pnie się przez kolejne wersy. Wrócę po nią jeszcze, bo nie jest na raz. 

[Patryk M.]

@Anna_Sendor daruję sobie pisanie o pająkach i swojej miłości lub nienawiści do nich ;)

 

Fraza miejscami - nazwałbym - herbertowska, a miejscami jakby przebija Szymborska.

Całkiem miły poziom wiersza.

 

Pewnie znalazłoby się coś do dopracowania, ale nie mam teraz jasnej myśli w tym zakresie. Na pewno bardzo duży plus

 

 

[Michail]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiele jest racji w Twoich słowach. (:

Proszę Cię bardzo - przyjemność czytelnika była moim udziałem. *((;

 

Serdeczne pozdrowienia.  

[Anna_Sendor]

@Radosław Zapraszam i dziękuję :)

@Michail Dzięki:). Jednak sensu też warto szukać:).

@Patryk M. Dzięki serdeczne za czas i komentarz:). I Herberta, i Szymborską uwielbiam. A dopracowywanie to pewnie z 90 % moich czynności związanych z pisaniem, także na pewno racja:). Wszystkiego dobrego.

[Patryk M.]

@Anna_Sendor "I Herberta, i Szymborską uwielbiam" niebezpieczne połączenie, za malo czasu upłynęło ;)

[Anna_Sendor]

@Patryk M. Niebezpieczeństw w życiu nie unikniemy :)

[GrumpyElf]

@Anna_Sendor Sprowokowałaś u mnie przemyślenia o różnicy pomiędzy strachem a obrzydzeniem, odnośnie insektów właśnie. U mnie prym wiedzie turkuć podjadek - nie polecam spotkania. 

 

Obrzydzenie jest dogłębnie odruchowe, strach to już działka wyobraźni i narzędzie podświadomie wykorzystywane do upłynniania innych niechcianych emocji, naszego balastu.  

 

te małe nóżki mogą rozdeptać
wielki lęk przed starością i wojną

 

Zgadzam się z tym spostrzeżeniem. Dzięki tym małym, kompletnie irracjoanalnym lękom, eksponujemy minimalnie nasze większe troski, uzewnętrzniamy lęki, uczucie tak ciężkie do opanowania. Bardzo ciekawy wiersz, Aniu.

 

[Anna_Sendor]

@GrumpyElf

 

Zgadzam się z tym spostrzeżeniem. Dzięki tym małym, kompletnie irracjoanalnym lękom, eksponujemy minimalnie nasze większe troski, uzewnętrzniamy lęki, uczucie tak ciężkie do opanowania. Bardzo ciekawy wiersz, Aniu.

 

Dzięki za te słowa. Bo tak naprawdę chciałam napisać właśnie o tym. Pająki były tylko przykładem. Życzę Ci spokojnej nocy, ściskam:).