to nic

[Annuszka]

chłodny ranek w pustym domu
zegar w kuchni
beznamiętnie sieka ciszę

na kawałki

stara bieda z nową datą
czaj bez cukru
 

zjawa w lustrze
puder szminka
róż mascara

mała czarna
kropla perfum
czerwień szpilek
uśmiech  numer nie wiem który

w środku pustka
 

/po pół roku wciąż mnie nie stać na prawdziwość/

 

czas się podnieść

żyć jak chcą

by w końcu

umrzeć

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane 25 Maja 2021 przez Annuszka (wyświetl historię edycji)

[Gość Radosław]

chłodny ranek w pustym domu
zegar w kuchni
beznamiętnie sieka ciszę na kawałki
stara bieda z nową datą
czaj bez cukru
 

zjawa w lustrze
puder szminka
róż mascara

mała czarna
kropla perfum
czerwień szpilek
uśmiech numer nie wiem który
znać że sztuczny
 

po pół roku wciąż mnie nie stać na prawdziwy

 

ile razy w życiu można
trochę umrzeć

 

Bardzo ujmujące to pisanie. Przybliżasz mi świat kobiet. Zastanawiam się nad u życiem podkreślonych słów. Z "beznamiętnie" i "na kawałki" bym zrezygnował - w/g mnie lepiej się czyta, a i tak oddany jest klimat, świat PL. 

 

Co do słowa "znać" - troszkę mi język skrzypi w tej frazie ;) w towarzystwie "że" i "sztuczny". Może świadomie szukałaś rymu ze "Stać"?. 

 

zastanawiam się jeszcze nad słowem "trochę" , przy "umrzeć". Uważam, że trochę ;) tu nie pasuje. 

 

Niemniej cały wiersz, pomysł, a przede wszystkim obrazy, które wprowadziłaś, bardzo do mnie przemawiają i dotykają uczuć.

 

Pozdrawiam Serdecznie 

 

Edytowane 25 Maja 2021 przez Radosław (wyświetl historię edycji)

[beta_b]

Zgadzam się z przycięciem Radka. Zachowuje konsekwencję w kondensacji słów i treści. Tekst pod piosenkę liryczną, ma klimat. bb

[Anna_Sendor]

@Annuszka Bardzo podoba mi się pierwsza i ostatnia strofa. No i w tej ostatniej - święta prawda, przed którą trzeba uciekać, gdzie pieprz rośnie ;). Pozdrawiam.

[Annuszka]

@Radosław  Dziękuję za wnikliwy komentarz, uwagi i sugestie. Trochę pozmieniałam, mam wrażenie, że wiersz zyskał :)

 

chłodny ranek w pustym domu
zegar w kuchni
beznamiętnie sieka ciszę na kawałki
stara bieda z nową datą
czaj bez cukru

 

tu nie zrezygnowałam z podkreślonych słów, dlatego że wiersz mimo widocznego zapisu jest dwunastozgłoskowcem

 

chłodny ranek w pustym domu zegar w kuchni
beznamiętnie sieka ciszę na kawałki
stara bieda z nową datą czaj bez cukru
zjawa w lustrze puder szminka róż mascara

 

mała czarna kropla perfum czerwień szpilek
wyćwiczony uśmiech  gwiazdy słodka sztuczność
/po pół roku wciąż mnie nie stać na prawdziwy/

czas się podnieść żyć jak chcą by w końcu umrzeć

 

pozbycie się dwóch słów zaburzyłoby mi rym i rytm :)

 

 

 

 

Pozdrawiam :)

@beta_b Dziękuję :)

@Gosława Dziękuję Kochana, cieszę się że się podoba :)

@Anna_Sendor Dziękuję :) Tak, to prawda, trzeba uciekać przed takim nastawieniem, jak w ostatniej strofie, sama wyznaję zasadę by żyć w zgodzie ze sobą i najlepiej wykorzystać każdą chwilę, ale wiadomo, wena ma swoje prawa :)

Pozdrawiam :)

[Gość Radosław]

Jestem bardzo przekonany do pierwotnej wersyfikacji. Słowa, ważne słowa są wyłuszczone. W drugiej giną w gąszczu nie mają takiej mocy. Powiem więcej, 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

usuwam jeszcze " że sztuczny ". 

 

"uśmiech numer nie wiem który" - to wyśmienita fraza, z której wynika, że sztuczny. 

 

Pozwolisz, że wrócę jeszcze do tego wiersza, jak będę miała więcej przestrzeni, ciszy i miejsca na głębokie skupienie. 

Chcę podjąć z Tobą dyskusję na temat rytmu w tym utworze i wrócić do słów. 

 

Wiersz zasługuje na uwagę. 

 

 

[Annuszka]

@Radosław W takim razie czekam, aż czas będzie sprzyjał dyskusji :) 

 

[Gość Radosław]

@Annuszka Najlepiej wydrukować wiersz, w jednej i w drugiej wersji i spokojnie pójść z nim - to dla mnie najlepszy sposób. 

[GrumpyElf]

@Annuszka Zmieściłaś taki silny nastrój w wierszu, że wybacz, ale nawet nie odsłuchałam piosenki. 

[Annuszka]

@GrumpyElf Dziękuję. Z tym nastrojem w wierszach to  samo tak wychodzi :)

[corival]

@Annuszka Piosenkę również sobie podarowałam. W końcu to wiersz stanowi podstawę. Pięknie ubrałaś w słowa swoją myśl :) Pozdrawiam :)

[Annuszka]

@corival Dziękuję :) Piosenka to w tym przypadku tylko dodatek, wiersz broni się sam :)

[corival]

@Annuszka Tak właśnie sobie pomyślałam :)

[Gość Radosław]

Annuszko widzę, że wiersz żyje :) 

[Annuszka]

@Radosław Tak, masz rację, żyje ;) Wiele moich wierszy ewoluuje, bywa, że budzę się z myślą, że w wierszu coś trzeba zmienić. Ale są i takie w których nic się nie zmienia :)

[Gość Radosław]

@Annuszka Doskonale Ciebie rozumiem. Dzielę podobne doświadczenie. Historie edycji, niektórych wierszy mógłbym rozwijać w nieskończoność. Tym bardziej szanuję powroty do wersów. 

 

Pozdrawiam 

[iwonaroma]

Nie wiem, czy nie usunęłabym trzech ostatnich wersów... by nieco tchnęło optymizmem, ale może musi być tak jak jest...

[Annuszka]

@iwonaroma Musi tak być :) ta bolesna puenta pokazuje, że bywa taki stan, gdy człowiek czuje, jakby żył tylko dlatego,  że "musi".

[Arsis]

@Annuszka dobre...