Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@huzarc Powiem Ci, że przy takim uogólnieniu procesów kulturowych jakie mamy w tej dyskusji i takim rozrzucie chronologii, nie da się wiele wydusić. Można rzucać pytania, ale zdecydowanie przy większym uszczegółowieniu. 

Rozmowa, gdzie w perspektywie mamy około (co najmniej) 11 tysięcy lat i próba odpowiedzi na zadawane przez Ciebie pytania jest z góry chybiona :)

Zdaje się, że nasza rozmowa zobaczyła, albo też za bardzo rozproszyła właśnie przez to.

Opublikowano

@corival przecież to tylko luźna rozmowa, gdzie nie mam zamiaru występować w roli wszechwiedzącego autorytetu, ale co najwyżej "pytalskiego" i sceptyka :) A to zawsze daleko sięgające uogólnienia, Wejście w szczegóły to wizja rozbudowanego projektu badawczego i lat pracy:) natomiast ja będę trzymał się jednak opinii, że czasy przedchrześcijańskie są o tyle dla nas ciekawe, co może obrośnięte jakimś naukowym "tabu" i raczej domysłami, niż konkretem, choć ich kulturowy rezonans da się odczuć w czasach późniejszych. 

Opublikowano

@huzarc Natomiast ja nie zgodzę się z tym, mając te informacje, ktore mam, szeroki materiał, całą gamę badań i analiz interdyscyplinarnych, wykonanych przez pokolenia badaczy z wielu dziedzin.

W niektórych momentach miałam wrażenie, że nadajemy na różnych falach :) 

Opublikowano

@corival Dobrze i rozumiem to. Sam dorobek jedno, krytyczne spojrzenie na drogę jego kształtowania i źródła to drugie. 

To jak już przy tych Słowianach, to po dziś dzień nie wiadomo czy byli, czy przybyli, pomimo całego tego dorobku. Dyskusja na temat koncepcji autochtonicznej i allochtonicznej była w ciągu ostatnich 250 lat utrudniona wskutek częstego uwikłania w politykę i ideologię. I tak PRL robił wszystko, aby udowodnić autochtoniczność Słowian, po 1989roku uwikłano ten problem z przeciwstawnych pozycji i triumfowało podejście allochtoniczne, a teraz genetyka raczej wskazuje na ciągłość zasiedlenia ludnością od czasów epoki brązu. Czy w taki sposób tworzone są pewne odpowiedzi, czy raczej wciąż nierozwikłane zagadki. Każdy przywoła dowody na potwierdzenia swego stanowiska. 

Opublikowano

@huzarc Genezy pochodzenia Słowian nie rozgryziemy, więc chyba jednak pozostawmy to badaczom, niech się "użerają" ;) Tutaj akurat, tak jak piszesz, ewidentnie widać i brak źródeł, i inne elementu, które poruszyłeś. Niech się sobie państwo badacze wczesnego średniowiecza jeszcze przez jakiś czas pospierają, może dojdą do porozumienia. Przynajmniej na tyle, żeby koncepcja okazała się spójna. Póki co dominuje pogląd o ich przybyciu i stopniowej asymilacji z miejscową ludnością.

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję bardzo, za życzliwe słowo - jest mi miło. Pozdrawiam  @Witalisa ta edycja ma swoją historię;) napisał do mnie pewien Jegomośc -pozdrawiam- żebym zmieniła konkretnie słowo " mym" na " moim" i chciałam, mimo że poszłam ślepo za Jego radą, zachować jeszcze jakieś resztki godności :D @Berenika97 mało tego;) wczoraj dowiedziałam się że można lubić i bałagan i porządek - odnajdywać siebie - i rzeczy - w tych dwóch różnych mikrokosmosach;) Dziękuję za komentarz 
    • Czeremcha   Białe kwiaty kasztanów niczym różane panny w falbankach.   Jak czeremcha drobna – tak białe twarze Ezry Pounda.   Semafory nie te same. Na pierwszym planie ławka.   Tłem czeremcha – przez kontrast, nie przez podobieństwo.   Tu dwie twarze, a za nimi miriady, to drobnizna ażurowa ecru.   To stare panny w ciemnej zieleni, niewydane, bo wydane – odleciały.   Dym za złote nausznice wywiało, czego czeremcha zdaje się   nie zauważać.
    • @iwonaroma To może najwłaściwsza pora na dywagacje filozoficzne, nie tylko poetyckie, więc  sobie na nie pozwolę, dotykając zapewne granic herezji, ale bez takiej woli...   Twoje słowa to formuła konstytutywna wieczności. Dotyczy życia, ale jest obojętna wobec Istnienia - cechy boskiej.   On JEST, czyli istnieje poza naszym rozumieniem czasu i przestrzeni, On generuje nasze istnienie w czasie i przestrzeni, to które potrafimy naukowo dostrzec i próbować mierzyć różnymi parametrami swoistymi.   Nasze przemijanie można nazwać z Jego perspektywy... "grzechem pierworodnym" (znajomo brzmi?) polegającym na oderwaniu naszego bytu od cech boskich i wygenerowaniu rzeczywistości względnej dla Niego, a dla nas bezwzględnej, zwanej entuzjastycznie "prawdziwą" bo... dla nas poznawalną. Stąd pochodzą parametry naszego życia - czas i przestrzeń - z aktu oddzielenia - nazwanego w Księgach symbolicznie  "Wygnaniem z Raju". Stąd też "grzech" i przyczyna naszego przemijania, które nie oznacza jednak - z Jego perspektywy - żadnej zmiany w naszym istnieniu, mimo, że dla nas jest perspektywą śmierci. . Ta koncepcja implikuje naszą (marną) pozycję rozumienia Boga: szukamy poza sobą, a powinniśmy szukać w sobie. Nie jesteśmy w stanie zrozumieć Istnienia, a jedynie (i aż) parametry "naszego istnienia", nazywanego życiem.  A dlaczego posługujemy się -oczywistym dla nauki - pojęciem czasu i nie potrafimy go wskazać inaczej niż jako funkcję? Dlaczego odbieramy prawomocność naszemu rozumieniu Boga, które także obserwujemy poprzez Jego manifestacje, poddające się również badaniu naukowemu?   Według mnie i bez świętokradztwa, jesteśmy tożsami z Nim nie tylko kodem źródłowym- Jego aktem, ale to ON jest naszym DOMEM. Brzmi "ewangelicznie"? Bo też "Ewangelia" mówi prawdę zarówno o życiu (naszym istnieniu) i o Istnieniu w Bogu, ale formułuje ją językiem człowieka, z jego perspektywy i jego pojęciami, posiłkując się obrazami.   Świętość życia zawiera się w jego (świętym) pochodzeniu oraz udziale w Istnieniu, a boskość wymyka się naszemu rozumieniu i powinna naturalnie rodzić WIARĘ. Misja ofiary IHS jest aktem zjednoczenia nas z Bogiem, za koniecznym dla nas aktem woli, opartym na WIERZE.   Bardzo modne ostatnio, śladem (bardzo chwiejnej nadal) teorii fizyki kwantowej jest formułowanie twierdzeń o "względności naszego funkcjonowania", jego "pozorności" i "umowności". Modne jest pisanie o "stanie powiązania kwantowego zjawisk, całej energii i każdej cząstki materii", a nie słyszę próby połączenia tych twierdzeń naukowych (f.k.) z teologią, co usiłuje (zbyt nieśmiało) formułować u nas jedynie ks. prof. Michał Heller, a dla mnie jest to oczywiste i wynika z przyrodzonego człowiekowi archetypicznej potrzeby szukania prawdy. Dlaczego nikt z teologów nie sięgnie do tej teorii, żeby napisać o "stanie powiązania człowieka z Bogiem"? Przecież to  wiele by nam wytłumaczyło w rozumieniu siebie i sensu naszego życia.   Dla jednych istnieją "prawdy naukowe", dla drugich "prawda o Bogu", a przecież cały czas jest JEDNA PRAWDA. Nazwałem ją Ten Który Jest, a to określenie funkcjonuje przecież w księgach od tysięcy lat! Nie dziwi mnie niestety niechęć dwóch korporacji (naukowej i teologiczno-kapłańskiej) do podania sobie ręki w tym wysiłku, bo jaki mają w tym (korporacyjny) interes? To takie ludzkie, niestety, Iwono, Violu, Wszystkie Poetyckie Dusze.    /dedykuję ateistom do przemyślenia i ku przestrodze/
    • @Marek.zak1 "Licentiae Accipientium" jest równie uprawniona jak "licentia poetica" :-)
    • Wielu wierszy nie rozumiem i w wielu nie widzę żadnego przesłania. To nie znaczy, że wiersz jest o niczym, tylko ja niczego nie widzę, nic do mnie nie trafia, więc zwyczajnie nie komentuję. Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...