Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

tu gdzie po szyby zewnętrznej stronie
od dachu nad głową można odpocząć
nawykłym ruchem z kamienia strącam
jedyną gwiazdę wśród deszczu widoczną

z ust cię uwalniam gdzie twoje miejsce
by mnie objęło z wiatru obiegiem
"dym papierosów mnie nie zniechęca
póki stanowi mi cząstkę ciebie"


a jednak stęchłość - czy słoik pełen
z petów wilgotnych popuścił woni
jeżeli nie - to ja w zimnym deszczu
pod skórą gniję wspomnieniem twoim

 

 

 

Edytowane przez error_erros (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dobrze, bo tak się składa, że to smutny wiersz ;> Chciałem, żeby to było takie "neo-noir" ;D

Co chcesz powiedzieć przez "zajumała"?

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wszystko jasne! Zadumanie - mile widziane ;)

Opublikowano

@error_erros Nostalgiczne wspomnienia o deszczowej gwieździe, przenikniętej wonią tytoniu. Osobiście nie lubię tego zapachu... pozytywne jednak jest to, że ten bardzo specyficzny aromat był na tyle charakterystyczny, iż wywołał wspomnienia. Ładnie napisane :) Pozdrawiam :)

Opublikowano

@corival Chciałem, żeby było melancholicznie, sentymentalnie i smutno. Z tym wszystkim jakoś palenie nocą w deszczu idealnie mi współgra :)

Dziękuję ślicznie!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

tu gdzie po szyby zewnętrznej stronie
od dachu nad głową można odpocząć
nawykłym ruchem z kamienia strącam
jedyną gwiazdę wśród deszczu nocą

;)

 

 

 

Opublikowano

@8fun Piszę tak, żeby mi ładnie brzmiało, kiedy czytam na głos i kieruję się przy tym czysto subiektywnym poczuciem estetyki. Często załamuję rytm, dodaję nadliczbowe sylaby itd. Wychodzę z założenia, że dopóki sam potrafię to zaintonować tak, żeby brzmiało ok, to nie ma problemu.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

wypełzły z nor ciemnych
spod koców puszystych
snują się ospale
ruchem posuwistym

jedna myśl w ich głowach
senny marsz napędza
deszcz i zimno a na ziemi
choćby szyszki ni żołędzia

przecież jeszcze wczoraj
maj był i upały
jak co rok na zimną zośkę
nabrały się jesieniary

 

;D

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ,, Eucharystia jednoczy  przyjmujących ją ,, 1 Kor.10 , 16-17    jak ocean łączy kropel wiele  tak Eucharystia  wiąże ludzi w kościele    dar wolności  Bóg nie wymusza  zaprasza    lubimy kochamy  po swojemu    świat  zamiast się radować  walczy    a jest  jest ... cudem  cudem  wartym miłości szacunku   rysy skazy rany widać z daleka  wolna wola … problemem   komunia łączy  owoc  życie w zgodzie  z sobą z Bogiem   Jezu ufam Tobie    6.2026 andrew  Czwartek, święto Bożego Ciała  
    • @hania kluseczka Peelek taki, że jednej chciałby dać miłość, a resztę nienawidzić.
    • @Alicja_Wysocka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Wiesz dziś nie modliłem się do Boga.  Wiesz byłem w takim stanie, tak bardzo pod wpływem że zapomniałem modlitwę. Zgubiłem już drugi wers po Ojcze Nasz. Więc do Lucyfera pomodliłem się. Trochę mi go szkoda, trochę wierzę że jego wojna ze Stworcą, z wolą Boga może zostać zakończona, że wciąż pamięta Raj, Niebo, skrzydła które miał. Że i Bóg słyszy i widzi jako wszechobecny jego słowa czyny myśli i wierzę że jest w stanie mieć chęć wrócić w ciepło Bożych objęć, trafić znów do miejsc gdzie grzeje miłość ognia Stwórcy serc. Że jest w stanie gdzie opanowanie się by ludzkość robiła źle by nie karmił go grzech, by nie rósł z kolejną z łez co jak duszy krew po policzku płynie, leje się. Że ma w pamięci dobro, które uspokaja i że ma dość rozedrgania wibracjami wojny, że się uspokoi i będąc spokojnym powtórzy słowa których nauczył nas Syn a potem doda kilka swych gdzie wprowadzą zachwyt Boskie myśli i za uczuciami (Bóg wciąż kocha zbuntowanych) pójdą czyny i wróci pokój między nimi. I przykład weźmie człowiek.  Koniec wojen.  Miłość w sobie noszę.  Pamiętając grzech który rani niematerię wnętrz.   
    • @Łukasz Wiesław Jasiński do loży nie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      esej przeczytam...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...