Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Jo Shakti nawet najpiękniejszy czas staje się w końcu proza życia. Zostają piękne wspomnienia, a dalej już tylko od nas zależy, czy umiemy pięknie stworzyć ten codzienny, jeszcze piękniejszy, świat. Aż usłyszałam szum tych fal.

Opublikowano

@siachna Tak, masz zupełną rację... Znaleźć źródło szczęścia w codzienności to nie lada sztuka... Dzięki za czytanie i pozdrawiam.

@Marek.zak1 :D W końcu nadszedł ten dzień... puenta wiersza może i przytłaczająca, jednak rzeczywistość nie... uff... ;) dzięki za odwiedziny i pozdrawiam

Opublikowano

@Jo Shakti Beztroska ma to do siebie, ze czas mija ogromnie szybko. Pozostają wspomnienia. Nadchodzi codzienność, która wcale nie musi być szara i monotonna. A piaskownica przy domu wróży rozwojową przyszłość. Ladny wiersz. Pozdrawiam :)

Opublikowano

@Jo Shakti Puenta uratowała ten beznadziejnie pozytywny wiersz ;D

Nie no, żartuję oczywiście - jest bardzo fajny ;) Ale ta puenta! <3

Opublikowano

@error_erros A już myślałam że będę musiała się na Ciebie obrazić... :) taki był zamysł... Myślę że młodość patrzy przez różowe okulary, ale prawdziwy obraz życia ukazuje się wraz ze stopniowym rozwojem świadomości... Wcale nie musi być nudno, jest po prostu inaczej... Pozdrawiam serdecznie :) 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Rozumiem to, bo jestem stary ;>

 

Nie obrażaj się ;D

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

By rozumieć przekaz wiersza - wystarczający :P

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dzieki, wczoraj wpadłem na pomysł jak mogę ten wiersz stworzyć bardziej rytmicznym, mam nadzieje że druga wersja bardziej ci się spodoba
    • @Mel666 I ostatnie słowo - Substancja. Jedno słowo jako cała zwrotka. To może być wszystko: substancja chemiczna, narkotyk, budulec, esencja. Po rozebraniu siebie na ścięgna i tłuszcz, zostaje pytanie: co jest tą substancją, która trzyma to wszystko razem? Dusza? Trauma? Upór?
    • @Mel666 ja je celowo dodałam;) taka mała nadinterpretacja;)
    • Ciało powietrze wdycha przeponą.  Nie płucami: wydech przynosi spokój.  Spokój mych myśli rośnie z kilometrami. Na początku serce wciąż bije rozszalałe.   Potem ustala sobie własne rytmiczne bicie. Piekące uda wprowadzają koła dalej w życie.   Kadencja jest zachowana, a moc z góry ustalona. Prędkość jest wyłącznie wypadkową samej drogi i czasu.   Nieistotna, niemal zbędna, jest tylko wynikiem przemieszczenia. Patrzę na koło przede mną, a ten obrót staje się jednostajny.   Najważniejsze jest tu zachowanie równego dystansu między nami. Bo koło przemierza drogę, lecz sens podróży nadal jest nierozpoznany.       *Po konsultacjach z @Charismafilos oraz godziny liczenia sylab na palcach, mały eksperyment liryczny
    • @wiedźma Siostro, świetny odczyt. Jedyna różnica jest w tym, że na końcu straciłam " ja" @LessLove to nie tylko to. Obie mamy ta samą wrażliwość. Siostry nie krwi, ale duszy:)  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...