Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Huk.

A to pewne, że w dole

Chmarę wzniesionych lornetek

Zaślepił jaśniejszy nad słońce ogień,

Jak to też, że od drgania gruntu

Utonęło w jego blasku wszystkie

Poderwane z gałęzi naraz ptactwo.

To nieważne.

...

 

Bo my, gdzieś w górze, dotykamy

Już słońca, a tak, jakby wabieni jego

Chylącym się, załamanym

W poczerwieniałych chmurach promieniem...,

Był zachód.

...

 

Potem błękit, nieco wyżej granat,

Minęliśmy foliową torebkę.

A gdy strzałki kontrolek stały się

Wyraźnie seledynowe, patrzysz...

Noc...

Myślisz, wszyscy poszli spać.

I to nieważne.

Lecisz..., bez snu, jakby w wiecznej nocy,

Do majaczących gwiazd w dali,

Obietnicy jutrzejszego światła.

Opublikowano

@Rafał Pigoń-Bbard Witaj!

Napisałeś wiersz, ktory zgoła, interpetuje czas człowieka; poświęcający czas trybików, zwłaszcza nocą> Jakby to ująć? 

W erze " Batmanii "  echolokujemy, i przelewamy na papier. 

Mam podobnie! , Nie patrzę, że skrzydła spalone w blasku słońca, przestaną wzywać Pegaza -:)

Tu nie ma reguł, jedynie cień roztropności pozwala, ujrzeć jakieś światło.

Piszę to, na podstawie, własnych doświadczeń.

Dlatego, ów wiersz, podoba się!

 

Pozdrowienia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Paulina Dreko sama prawda! :)
    • Różaniec potężniejszy niż broń Różaniec kwiatów liliowej róży ma woń. Różaniec Miłości szlakiem przeżyty. Różaniec z duszy przeżyć uszyty. Różaniec najpiękniejszej duszy taniec. Różaniec życia mego kompanier Różaniec uśmiechu posłaniec Różaniec mój pokorny wybraniec Różaniec siły nosiciel Różaniec mój miły pocieszyciel Różaniec bogaty wnet marzyciel Różaniec stały mój obrońca. Różaniec promienieje odblaskiem słońca Różaniec moc jego trwa bez końca. Różaniec który daje mi siły, mój miły. Wybraniec duszy który we mnie niepokój ducha zawsze skruszy, mnie wysłucha cichym szeptem w stronę ucha. Przytuli ukoi uleczy, i pokornie mą duszę pocieszy!.
    • „Tam i tu”   Kiedyś z pewnością nadejdzie ten mój dzień, nikt go już za nic nie powstrzyma. Kiedy moje „ja” zamieni się w cień, a dusza moja będzie go wstrzymywać.   Trzymać i puszczać — niechętnie, powoli, żałobie miejsca płaczem ustępując. I gdy moje ego z siebie się uwolni, to pójdę za nią tam, gdzie jej oczekują.   Dochodzę, ale jakbym nie miał siebie, i czuję, że w sobie jestem, nie wchodząc. Nie widzę słońca ani gwiazd — ale wiem, że nie smutno mi pod mej duszy wodzą.   Trochę szaro i ponuro, nieznano. Przyzwyczaić się będzie trzeba — to początki. Bez słów jakieś rozkazy wydano, choć to koniec, rodzinne czuję się wątki.   Byłem tu już kiedyś — pierwsze myślenia, jednak jakoś cudem do życia wróciłem. Wpuszczony chyba tak, dla zwiedzenia, chwilę tylko, parę sekund przebyłem.   Tu trafia się na zawsze! — niektórzy snują, bo w miejsce to wchodzi się tylko raz. Ludzie wejść tu boją się, panikują, te wymiary zna tak niewielu z nas.   Niewielką różnicę w nich zauważasz, kiedy strach kończy rozpacze i żałości. I nie dziwisz się już, i nie rozważasz o dwóch tych światach — na dziś i na wieczności.   Leszek Piotr Laskowski
    • @andrew tenis modnym sportem:) może na emeryturze zacznę grać:)
    • @violetta Ładnie wyglądasz.  Taka młoda i takie dojrzałe, inspirujące wiersze.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Może zaczniesz tenis. Taraz...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...