Owoc

[Klaudia Gasztold]

bardzo bym chciała mimo zakazu

zwyczajnie być sobą

wstać przed wschodem słońca

nie patrząc na krytykę

spojrzeć Ci w oczy

 

spędzić te chwile daleko od noszy

zmęczonej rutyny

powtarzających się godzin

 

stoimy nad brzegiem Gangesu

gdy słońce nisko tarczę trzyma

wiem czego pragnę

bardziej niż zdrowia

 

Twojego dotyku

nawet rozsądek którym władasz

zatrzymuje mnie

nakazując milczenie

 

jesteś rozsądny

ja zakochana

 

oboje wiemy jak wygląda otwarte niebo

wszystkie na nim gwiazdy

to nasze pocałunki

chwiejne pobudki

 

przed kolejnym zerwaniem

zakazanego a jak smacznego

rajskiego owocu

 

Klaudia Gasztold

[Natuskaa]

Lubię czytać twoje wiersze, są zastanawiające.

Na początku pojawia się poczucie, że nie jest się sobą, że jest jakiś zakaz, ale to tylko na wstępie, bo potem jest ciągnięcie ku zmianie tego stanu rzeczy, prawie jak ucieczka i to jest fajne. Nie wiem tylko, czy warto odrzucać myśl o tym, żeby być zdrowym... może lepiej wyobrażać sobie komplet?

 

Pozdrawiam :)

[GrumpyElf]

@Klaudia Gasztold Bardzo ciekawy nastrój wiersza; oddaje przywiązanie peelki do drugiej osoby i brak wzajemności, tylko bliskość ich łączy, są jakieś niedopowiedziane przeszkody, peelka godzi się na deficyt uczuciowy. Pragnąć dotyku drugiej osoby bardziej niż zdrowia - to mnie bardzo zatrzymało... Skojarzenie mam z filmem "Six Feet Apart", gdzie para chorych nastolatków nie może zbliżyć się do siebie bardziej niż na sześć stóp; ona jest gotowa podjąć ryzyko i to zignorować, a on nie. Smutne. Pozdrawiam. 

[Klaudia Gasztold]

@Natuskaa dziekuje