Wielkie, stare drzewo

[-Lottie-]

Chodzi mi wciąż po głowie,

Drzewo wielkie i stare.

Nieznane jednak Tobie.

 

 

W mej wyobraźni rośnie

Lecz pojawia się tylko,

Kiedy myślę o Wiośnie.

 

W jego cieniu lubię żyć

Marzyć

Przed gorącem się kryć.

Jak ten mały ptaszek być.

 

Na ścieżce życia

Mądrością swą mi pomaga

Zrozumieć sens bycia.

 

Reprezentant przyrody,

Pełen jest jej urody.

 

Wiele zwierząt w swej dostojnej koronie kryje,

Wie, że

Nic ich wtedy nie zabije.

 

Lubię przytulić się do jego kory,

Poczuć liści zapach,

Wtedy zawsze uciekają wszystkie zmory.

 

Edytowane 22 Kwietnia 2021 przez -Lottie- (wyświetl historię edycji)

[Stracony]

Wspomnienia z dzieciństwa? Taki swój domek na drzewie ,gdzie chowamy się przed światem, powierzamy tajemnice, smutki i radości, jesteśmy bezpieczni i wszystko w koło jest też chronione. Takie we mnie skojarzenia ten wiersz wywołał.

[szubazdolka]

@-Lottie-

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Chyba "ono". Jeszcze lepiej brzmi chyba bez zaimka: "Lecz pojawia się tylko".

Bardzo piękny wiersz. Uspokaja.

Pozdrawiam!

[-Lottie-]

@szubazdolka Wiem :) Ale drzewo jest tu porównane do przyjaciela i chcialam to podkreślic. 

[violetta]

Wzruszające