Ocean Spokojny

[corival]

Aksamitny księżyc w górze, 

bezmiar czarnego pluszu w dole 

mnóstwo srebrnych rzucików. 

Urok spokojnego oceanu. 

 

Wzrok nie sięga głębi, 

a ona też żyje. 

Gdzieś tam, hen w mrokach,

zagrzebana w piasku.
 

Kruchy pokład pozorną ochroną,

cisza wokół, szept bezkresu,

piękno migotliwe wokół,

pasie oczy, usypia czujność.

 

Ognisty wąż nie śpi jednak,

gnie się i wije podstępnie.

Wypatruje miejsca, 

gdzie by grzbiet wysunąć. 

 

Cielsko niecierpliwe:

drganie, fale, pomruk, 

dotyk ogniem tryska, 

wodę zapala i burzy.  

 

Tajemny smok,

pełen wrzącej krwi, 

nieprzewidywalny, 

piękny w swym ogromie.

Edytowane 19 Kwietnia 2021 przez corival (wyświetl historię edycji)