Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

to nic że dziś

to nie wczoraj

że chmury są

smutniejsze

 

że Bóg dalej

milczy że łzy 

oraz uśmiech

muszę kraść

 

to nic że wczoraj

minęło  - zgubiło

drogę do dzisiaj

coś zapomniało

 

kiedyś powtórzy

się  - tak samo

zaspiewa będzie

czule grało

 

to nic że dziś

to nie wczoraj

które swe chwile

wiatrem porwało

 

Opublikowano

@Waldemar_Talar_Talar W zasadzie to bardzo pozytywny jak dla mnie wiersz :) Wspomnienia nie powinny skłaniać do smutku, bo już się wydarzyły i nic tego nie cofnie. Warto za to wydobywać z nich co dobre, albo też wysortować doświadczenia, ewentualnie nauczkę na przyszłość. Hmmm... tak zrozumiałam treść... Pozdrawiam :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam - dobrze zrozumiałaś - uśmiech z to - dziekuje 

za czytanie i  mądry komentarz.

                                                                Pozdr. deszczowo. 

Witam -  tak pracuje nasz umysł - odpowiedz zabarykadowana 

myślami - dzięki  że zajrzałeś Grzegorzu - 

                                                                         Pozdr.

                            

Witam - ucieszyła mnie twoja wizyta za co serdecznie dziękuje.

                                                                                            Pozdr. słodko.

Witam -  dziękuje serdecznie za odwiedzenie co jest miłe.

Zgadzam się z tym co napisałaś w komentarzu - 

                                                                                   Pozdr. uśmiechem.

Witaj -  miło że czytasz -  dziekuje za to i za komentarz - 

                                                                                  Pozdr.

@GrumpyElf - @opal -  miło że czytacie - dziekuje.

Opublikowano

Melancholia... ja to pojmuję tak... wczoraj jest wspomnieniem, jutro projekcją,  teraźniejszość, bywa, że przerasta... chwila ulotną jest... szczęście i nieszczęście przychodzi i odchodzi w odpowiednim dla siebie czasie... wszystko należy przyjmować bez niepokoju, a to sztuką jest... lubię takie wiersze, bo skłaniają do refleksji nad życiem... pozdrawiam:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @andrew   "Sukienka wisząca na krześle" - sensualny obraz bliskości. Kobieta obok to tęsknota za delikatnością. Dziękuję Andrew. Podoba mi się to, co napisałeś.   @Jacek_Suchowicz   noc w prosektorium nauka anatomii trwa po omacku   @Nata_Kruk   Jeśli chodzi o grafikę - w Nano Banana jest fajne to, że ona tylko rysuje, a ty tworzysz. Mówisz programowi, co widzisz, a co chciałbyś zmienić. Małe okręty to krwinki, atomy, z nich jesteśmy stworzeni - tak myślę, ale każdy ma swój obraz, czym są te łajby. Uczę się w bólach. Chyba to rzucę :)   @FaLcorN   Nie ma ambicji na dalekie podróże. Wystarczy mi zagubiona stacyjka w środku lasu. Dziękuję.   @Łukasz Jurczyk   Małe układy stwarzają świat, który nie dąży do wielkości. Wystarczy dotyk, czułe słowo, by życie nabrało wartości.   @Berenika97   "Kocham cię, kochanie moje" - tyle wystarczy, ale dla własnej rozrywki postanowiłem, powiedzieć więcej. "Metafizyka dzieje się pod skórą" - doskonałe. Wiem, że mamy inne zdanie na ten temat... Niebo jest metaforą przestrzeni ukrytej w nas, odnajdujemy w niej Boga.    *   Dziękuję za wspaniałe komentarze. Pozdrawiam serdecznie :)    
    • Tyle we mnie uczuć mokrych — padają, burzą się, odpływają. Deszcze łez nie samotnych mokną na ścianie twarzy. A ja pragnę tej wody, co płynie w duszy, gorącej jak gejzer, parującej szczęściem. Niech smutek utopi się w kałuży, duszo moja, bądź oceanem szczęścia. Płyń tam, gdzie nie ma złych fal, gdzie wicher staje się lekką bryzą, w statku nadziei ku portowi miłości, gdzie z wiarą wieczną krzyczę: Kocham życie.
    • Kwiecień ułożył się naręczem tulipanów na moim ramieniu. Przeniknął przez skórę i dotarł aż tam, gdzie drżenie. W słowach ukrył ptasie szepty, prawdziwe tylko dla mnie. Muskał wiatrem kobiecość i prowadził w stronę słońca. Potem potrząsnął lekko pierwszą burzą. Otworzyłam oczy i poczułam jego niestałość. Zmokłam w deszczu.
    • @Berenika97 Bardzo trafnie skomentowałaś, to wiersz o mojej mamie. Dziękuję Bereniko:):) @Alicja_Wysocka Dziękuję Alicjo:):) pozdrawiam:):)
    • W samotności zawsze będę sam. Myślałem, że znalazłem azyl, Naiwnie wierzyłem, że jest gdzieś nirwana. Tymczasem prawda, Że ból istnienia muszę znosić w pojedynkę, Dotarła do mnie niespodziewanie w słoneczną niedzielę.   To są łzy rozpaczy. To są krople wielkiej tęsknoty za tym, co utracone. A może za tym, czego nie było, Czego pragnąłem, a nigdy nie otrzymałem.   Nagi, bezbronny I jeszcze bardziej samotny Muszę iść.   Myślałem, że TO już nie wróci. Naiwnie wierzyłem, że będę szedł już tylko ku słońcu.   Jednak chwila słabości kosztuje zbyt wiele...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...