Znaleziony na dworcu

[Stracony]

"Znaleziony na dworcu"

Wielu jest ludzi, których łzy

już nie płyną.

Wypłakane ich oczy 

wygasłą radością słyną.

Wielu jest takich, co nie płaczą,

serc nie mają i łez nie tracą.

Ci co śpią na dworcach

zapomniani przez boga i bliskich,

Oni życie znają ,bo idą 

po ścieżkach stromych i śliskich.

Wielu przegrało los, wielu los przegrał

na wieczne potępienie duszę zatracił 

myśli owładnął i w nicość przegnał.

Wędrowcy. Ci co szukają, co nadzieję

za przewodniczkę mają,

Oni jeszcze nie umarli,

Oni ogień niebu wykradli

- i czuwają.

Póki nie zajdą za daleko,

Póki ciemność ich nie ogarnie

- są ocaleniem, solą ziemi.

[[email protected]]

@Stracony Nie ma straconych są tylko nieznalezieni. Szukajmy.
 

Miłego wieczoru.

[Stracony]

@[email protected] A to bardzo ciekawe stwierdzenie i sam bym na to nie wpadł.Z wieczorem wzajemnie.

[Stracony]

@Gosława Każdy ,kto zawinął do portu przestał płynąć. 

[[email protected]]

@Lily Hamon Lily napisz coś dla nas
                         bo sczeznę czekając zaraz.
 

Pozdrawiam Lily.

[GrumpyElf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, dokładnie tak. Na co dzień mało kto zdaje sobie sprawę jak niewiele dzieli każdego z nas od takiego losu. 

Dziękuję za ten wiersz. 

[Gość Radosław]

Wracam do wiersza. Coś w nim jest. 

Pomijam fakt, że lubię dworce. 

 

Pozdrawiam. 

@GrumpyElf Czasem człowiek uświadamia sobie taką prawdę, np. przykładając głową do poduszki. 

 

Pozdrawiam.,

[Stracony]

@GrumpyElf Tak, mało potrzeba. Jednak lepiej mieszkać na dworcu niż  w "obcym domu". 

[Stracony]

@Lily Hamon To ja jestem wdzięczny,że Przechodzień zatrzymał się na chwilę przy ławce z bezdomnym i również poczuł nadzieję.

[Wędrowiec.1984]

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Jakże trafnie powiedziane. Już nie ma nawet skąd tych łez brać.

 

Rynny suche, ponieważ od dawna nie pada już deszcz.