Słowo się rzekło...

[[email protected]]

Przyszedł czas podsumowań, lustro nakazało,
kroki jakby już krótsze a instynkt prowadzi.
Bo ważne że zostawiasz jeszcze jakieś ślady,
by nie grać do znudzenia, melodią przebrzmiałą.

Stajesz ponad krawędzią w oparach absurdu,

zostawiasz słownikowych, młodych i zbolałych.
Chcesz pisać, nie potrafisz, a wokół ciężary,
koncepcję na przetrwanie weź sobie zafunduj.

Spowiadasz biały papier ze słów prawie martwych,
wiją się w apopleksji - ortografią plują.
Obrosłe zasadami... kreśl zatem oburącz,

aby wstyd unicestwić, złapać in flagranti.

Pisz sen "moży", czy "morzy", na dwoje powróżą,
język bez jasnych reguł, co mi więc odpowie?
W ogóle nic nie tworzyć, byłoby najzdrowiej,

moja mdła gramatyko - drogę obrać którą?

Kolejny miał być morał, chyba sił zabrakło,
więc usiądę, podumam i do barku sięgnę.
Rozweseli w mig umysł, działa obosiecznie,
a nad ciałem i słowem... niech czuwa opatrzność.
 

"A słowo stało się ciałem
i zamieszkało wśród nas". = Ewangelia wg Św.Jana - 1,1 - 14 - Biblia.

[GrumpyElf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Grzesiu, jaki ten wiersz jest ładny. Z taką refleksją i estymą go napisałeś. Puenta życiowa :) Pozdrawiam. 

[[email protected]]

@Julia Álvarez Julku jakbyś zdefiniował tę moc, to się odniosę.
 

Trzymaj się miło.

@GrumpyElf Grumpy z puentą miałem największe kłopoty, przecież wiesz że "na początku było słowo".
Niestety kwestie wyboru poszczególnych wariantów, niekiedy psują mi wiersz, ale czasami jest odwrotnie.
Bóle twórcze, nam przecież znane.
 

Miłego dnia.

[[email protected]]

@Julia Álvarez Marcinie jesteś inflacjogenny, ale po takim komentarzu już zapomniałem.

[[email protected]]

@Julia Álvarez Marcinie ja mam jeden od urodzenia i wcale się tym nie martwię, bo nicki nie piszą wierszy.

[[email protected]]

@Julia Álvarez Marcinie na Julkę to i ja się dałem nabrać, ale później czułem się zniesmaczony, chociaż w dzisiejszych czasach jak słowo "kobieta" jest na indeksie, już nic mnie nie zdziwi.

[[email protected]]

@Julia Álvarez Nie ma sprawy... bo jej nigdy nie było.

[M.A.R.G.O.T]

@[email protected]

 

"W ogóle nic nie tworzyć, byłoby najzdrowiej,

moja mdła gramatyko - drogę obrać którą?" Ach... ale nie sięgaj do barku, bo Ci się język całkiem poplącze :) 

Pozdrawiam cieplutko. 

 

[corival]

@[email protected] A do wiersza wracając... świetny :) Poezja w bólu się rodzi i widać tam taki wysiłek, że aż podziw bierze :) Kolejne etapy wolno, wolniutko. Na koniec triumfalne zwycięstwo i "słowo ciałem się stało". :)

[[email protected]]

@M.A.R.G.O.T Margoś, a poplątał się kiedykolwiek? Trzeba go ćwiczyć, wiesz jak to się robi, ja nie powiem... bo się wstydzę.
 

Miłego dnia.

@corival

 Dwa słowa wystarczą?

[M.A.R.G.O.T]

@[email protected] he he jakoś ostatnio czesto się zawstydzasz :) Schowaj wstyd do kieszeni i daj mi buziaka ;)

[[email protected]]

@M.A.R.G.O.T

Buziak od Andrzeja Margot. Tylko się nie śmiej.

[corival]

@[email protected] Dziękuję, wystarczyły :)

[[email protected]]

@corival Jak widzisz słowa - przemawiają.

[corival]

@[email protected] Myślę sobie, że tak być powinno :)

[[email protected]]

@M.A.R.G.O.T

Czarne bo czarne, ale jakże mocarne,
uwiją człowieka, na słowa on czeka.

@corival Zatem niech będzie-

                   bo tak jest wszędzie!

[[email protected]]

@M.A.R.G.O.T Zaśpiewaj o słowie, tak mi chodzi po głowie,

                           mój całus za drogi, choć na poły ubogi.

A że jesteś piękna, to już wiem od dawna. Buziaczki z czekolady w samą... lub same...

[M.A.R.G.O.T]

@[email protected] he he jakżeś słodki Grzegorzu. Czuję smak .... ;)

Jakże piękne są Twoje słowa,

jestem cała czekoladowa :)*

 

[[email protected]]

@M.A.R.G.O.T Caluteńka...  bez wyjątku,
                           prawie w każdym zakątku
                           siła czułego pocałunku,
                           jak chcesz to podziurkuj.

[M.A.R.G.O.T]

@[email protected] Łobuziak ;)

Miłego dalszego dnia Ci życzę Grzesiaczku.

Uwielbiam jak jesteś wesoły :)