Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nie wiem, czemu czuję się taka pusta

niechciana

niczyja

skoro jeszcze dzisiaj rano twoja szyja

ocierała się o moją

życząc mi co najlepsze na urodziny, kiedy

wpadłeś na chwilę z kwiatami gotowy

zrobione

odhaczone

schemat

ulubione ciasto upieczone przez ciebie

zostawione na stole w prezencie

wypiek jeszcze gorący jak moje wypieki

na twarzy dawno temu

kiedy miałam jeszcze siły tracić na nie sporo czasu

stygnie powoli samotnie, bo ty już

wyparowałeś

Opublikowano

@ciastkara pustka-związek-miłość-ciasto - wobec tak intrygujących tagów nie mogłem przejść obojętnie xD

Wiersz przykry nieco, ale dobrze się czyta. Lubię ;>

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @Łukasz Jurczyk   Narrator - operator katapulty, który obsługuje machinę śmierci.    Bardzo ciekawie traktujesz technologię tamtych czasów - drewno katapulty pęka „jakby skóra żywego stworzenia”. To nadaje wojnie wymiar biologiczny. Maszyna cierpi razem z ludźmi. Grobla w Twoim opisie nie jest triumfem inżynierii, ale pułapką. „Psy w płonącym kojcu” - to genialne i brutalne porównanie. Żołnierze Aleksandra są stłoczeni na wąskim pasie ziemi, wystawieni na ostrzał z murów i ataki tyryjskich statków. Bardzo plastyczny obraz - widzę tę sytuację.   Role się odwróciły - grobla nie jest drogą do zwycięstwa ale "raną" na środku morza.   „Strzelam na oślep. Niech bogowie też się domyślają.” - świetne! Brzmi jak egzystencjalny bunt.   zbudowaliśmy most żeby śmierć miała po czym przejść suchą stopą smoła kipi woda płonie a my nie mamy gdzie uciec
    • @Berenika97   To jakieś przekleństwo. Moja proza jest poezją, a poezja prozą. Dziękuję za przeczytanie. Miłego wieczoru :) @Berenika97   Aha! Protestuję! Pożądam Twoich tekstów.
    • @Proszalny   Bardzo dziękuję!  I kto to pisze? Poeta, który prozy poetyckiej używa do opowiadania. :)  Po przeczytaniu tekstu o latarniku  (wczoraj - ale już nie miałam sił na komentarz) , nie chcę Ci proponować swoich testów - są zbyt proste.    Serdecznie pozdrawiam.  @Trollformel   Bardzo dziękuję!  Czas jest bezcenny, ale można go też marnować  Serdecznie pozdrawiam. 
    • @Leszczym Bardzo dziękuję !!!   Głos chóru/wyroczni wprowadziłem do poematu, aby dla czytelników był drogowskazem. Same narracje poszczególnych bohaterów, dla nieznających szczegółowo samej historii wyprawy Aleksandra, mogłyby być nie zawsze czytelne.   Pozdrawiam
    • @Jacek_Suchowicz Ładnie. Ja całe szczęście czuję się bezpieczna

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      . Miłej niedzieli. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...