Rozmowa z najwyższym

[KRY]

 

Wszechwidzące drzewo stateczności runęło z

chyżym impetem na beztroskę trosk

gwarna kawalkada rozbestwionych

urojeń rozkopała mu korzenie

ukazano kości prastare sczerniałe

od knujących istot

Rusałko o złocistych włosach

wyrywająca pierwsze kwiecie

skąd ta pewność wyboru

czy to kaprys bawienie się w fatum może

jesteś ich bogiem (despotycznym)?

konające wybałuszają ślepia zerkając

na pominiętych

 

Zaszło słońce zapowiadając obłęd liście

kurczą się w niewinnej pozie wiatr

wyrywa płuca ziemskie tańcem

derwisza pędzi

dalej w kierunku niewiadomej

 rozkoszy

 

Wielkie mądre drzewo wspomnień

uschłe teraz na ziemi powiedz

jaki jest sens życia czy istnieje Bóg co się dzieje po śmierci

dlaczego mam tylko jedną głowę

odpowiedz powiedz

gdzie jesteś co robisz jakie jadasz śniadania

ile sypiasz i czy uprawiasz jogging

masz kochankę czy wyznajesz w tych sprawach monoteizm

masz już dzieci a może wnuki prawnuki i najważniejsze

wrócisz kiedyś w te strony?

 

Kolega młodszy rozrasta się powoli na starym miejscu twoim

ale on nic nie mówi milczy i słucha

twarde korzenne serce pulsuje gniewnie do rytmu

porywu zrywu wiatru

wpraszałem się na herbatę ale

odmawiał skinieniem krzepkich gałęzi

twarz ma ponurą i zatroskaną jakby

na swym pniu dźwigać miał

wszystkie myśli świata

czy najwyżsi w okolicy zawsze muszą tak wyglądać?