Żegnaj

[siachna]

Każdego dnia żegnam się z tobą.

I słyszę te słowa w rozsądku głęboko,

że czas już najwyższy przestać się męczyć.

Jakbym się chwiała na śliskiej poręczy.

 

Tak bardzo rozsadza mi głupie serce,

gdy słucham, jak kochasz ją wielce i wielce.

To trwaj przy niej, jedź i bądź wierny,

a mi daj umrzeć w ukrytej twierdzy.

 

Codziennie żegnam się z tobą.

Odejdę ze słońcem i z wiosną.

Nie liczę, że będę jedyna.

Już dawno minęła jedynej godzina.

 

Chcę brać szczęście i być najważniejsza,

spać cicho w ramionach, skulona i pewna.

Już blisko ten czas, kiedy powiem to na głos.

Jesteś mym szczęściem, rozpaczą i wiarą.

 

17.03.2020r.

 

Nigdy nie wierzyłam, że spełni się sen, którego nie śmiałam śnić.

Minął rok.

Ciężki rok.

Mógł być lżejszy,

ale bylam głupia

coś jak niewierny Tomasz.

A trzeba pokładać ufność w miłości!

Edytowane 6 Kwietnia 2021 przez siachna (wyświetl historię edycji)

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ten fragment podoba mi się najbardziej. To mogłaby być puenta tego wiersza. Jest w tym jednocześnie pogodzenie się z losem, jak i niepogodzenie. To ciężki do zniesienia stan umysłu, a niestety, w całym procesie oswajania się z brakiem ukochanej osoby - trwający najdłużej i najsilniej chwytający się myśli.

[siachna]

@error_erros konkretnie miałam na myśli to, że każdy przeszedł już coś w życiu. Każdy już kogoś kochał, był w związku i każdy ma jakiś bagaż doświadczeń. Ważne jest to, żeby umieć iść dalej i mimo przeszłości zbudować razem coś najpiękniejszego. Na tych zgliszczach, posprzątać, poukładać, zrobić fundamenty z doświadczeń, wyciągnąć wnioski i iść dalej, mądrzej.

[Marek.zak1]

Miłość miłością, a facet do skreślenia. A dalej jak napisałaś sąsiadowi piętro, sorry, wpis wyżej. Pozdrawiam

[siachna]

@Marek.zak1 nigdy! Nigdy do skreślenia. Ech...@Dag dziękuję z całego serca. Ale taki tylko z natchnieniem. Sam się pisze.

[Marek.zak1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak nie liczysz, że będziesz jedyna, rozumiem, że możesz dzielić się nim z innymi. To rzadkość. 

[Natuskaa]

Ciężko skomentować ten wiersz jest niby pożegnanie, ale w tym pożegnaniu pojawia się "jesteś szczęściem". Tak samo jak "skulenie i pewność" trochę w innym kierunku idą te dwa słowa. Skulenie jest przygarbione, próbujące coś wewnątrz chronić, zamknięte. Pewność jest wyprostowana, otwarta.

Tak jakbyś tu pisała o dwóch osobach... czy to możliwe? Czy może ja źle odczytuję? Jeśli tak to nie widzę tu dokładnego rozdzielenia ich, tylko w ostatniej zwrotce jest jakby ta potencjalnie druga osoba.

 

Pozdrawiam :)

[siachna]

@Marek.zak1 nie, zupełnie nie tak. Wiem, że nie byłam jedyna, ani pierwsza w życiu. Ale mam nadzieję, że będę ostatnia.@Marek.zak1 nigdy! Nigdy do skreślenia. Ech...@Dag dziękuję z całego serca. Ale taki tylko z natchnieniem. Sam się pisze.

[Marek.zak1]

@siachna W takim razie "Nie liczę że będę jedyna" wprowadza w błąd, bo jednak odnosi się do przyszłości i czytelnik odbiera, że godzisz się na to, że po / przy Tobie będą też z nim inne. 

Pozdrawiam

[siachna]

@Marek.zak1 fakt!