Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Czekam na Ciebie...

Dekaos Dondi
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Dekaos Dondi

Dekaos Dondi

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

...na łąki skraju

choć z tyłu bagno cholernie kusi

widzę że idziesz do mnie pomału

lecz wciąż się lękam

że znów zawrócisz

 

truchło skowronka

spada przede mną

nie skończył pieśni którą tam zaczął

przed chwilą nucił piosenkę rzewną

dla kogo dzisiaj

zaśpiewał taką

 

podnoszę ciałko

wiatru nie słyszy

z martwego dziobka sączy się cisza

dostrzegam ciebie w martwej źrenicy

tak bardzo pragniesz

by wrócił do życia

 

 

≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈

 

zranił czas

ostrą krawędzią


posoka wypływa z oczu

skleja chwile niechcianych wspomnień


teraźniejszość

stalową kolczatką miażdży gardło

 

ostatni oddech budzi ze snu

kolorowego motyla

 

 

≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈

 


na skrzyżowaniu cierpienia

sadzonka drzewa zawisła

 

splugawiona

miłość czysta

 

bez selekcji

zemsty zawiści

 

do szkarłatu przyschła

tak po prostu

 

za wszystkich

 

      

 
Edytowane przez Dekaos Dondi (wyświetl historię edycji)
1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • EsKalisia
      quo vadis domine

      Przez EsKalisia · Opublikowano

      jesteśmy tu po to by doznawać ciosów od życia  więc twoje cierpienie wydaje się uzasadnione    
    • Christine
      później

      Przez Christine · Opublikowano

      @Migrena   Bardzo poruszający wiersz, zwłaszcza  rozróżnienie między tęsknotą za drugą osobą a tęsknotą za samym sobą sprzed lat - "za tamtym mężczyzną , który jeszcze nie wiedział że można przeżyć własne życie". To bardzo precyzyjna definicja żalu.  Świetna jest też redefinicja starzenia się: "człowiek nie starzeje się z biegiem lat , starzeje się od liczby rzeczy których już nigdy nie będzie mógł powtórzyć". To zdanie mogłoby funkcjonować jako osobny aforyzm. Zakończenie - filozoficzna zagadka, czy to człowiek niesie pamięć, czy pamięć niesie człowieka -niesamowita! Przepiękny i mądry tekst. :)
    • Somalija
      kwestia Wołyńska

      Przez Somalija · Opublikowano

      żyjesz znaczy twoi przodkowie  poprzez ichtiostegę sięgają  mokradła    schowaj foremkę menniczą  pieniądz kruszczowy  nie starczy    krew ludzka niesie nieznane    Łużyczanie z Wietrzykowic Celtowie rozmyci przez German  Wandalowie  łamiący miecze do pochówku Goci na wydmach Bałtyku  dziś przez ten moment Słowianie    ostatnie wyzwolenie 1992  Borne Sulinowo    jeśli nie wyznaczysz linii przebaczenia  jak ciało wrzucone w Poleskie jezioro  wypłynie na wiosnę innym   światy są połączone    podniesie topory z Wołyńskiego krzemienia pasiastego w grobach  Anatolijskich rolników pod Kujawskimi lasami    wszystko się styka    umocuj się w szlachetnym zwyczaju krzyży pokutniczych    szczątki ciał  wyglądają na   przejście   
    • Posem
      błąd przekładu

      Przez Posem · Opublikowano

      @Berenika97 Smutny wiersz. W obliczu tylu trudności zatracamy swój sens. Kiedyś za "komuny" praca była najważniejsza, dzisiaj też nic się nie zmieniło, tyle tylko, że czasem nawet tej pracy jest mniej. No i przeciwieństwa, które atakują z każdej strony, hejterzy itd. Mowa nienawiści, nie wszyscy są w stanie temu sprostać. Wypada tylko żywić nadzieję, ale i ona w Twoim wierszu jest między bólem. 
    • Posem
      77#

      Przez Posem · Opublikowano

      @Berenika97 Pomyślę nad tym. No i dzięki, jak zawsze. Pozdrawiam. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...