Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Żałuję nieprzytomnie zapomniana
chcę dosięgnąć znikających resztek
dawnej radości
chcę jescze na moment powstrzymać
szalony bieg czasu

Żałuję rozpaczliwie przekonana
marzenia już się nie liczą
nie potrafię nie chcę
pogodzić się z lodowatym chłodem
autentyczności

Żałuję bezgranicznie zapatrzona
w daleki skrawek ciepła
przytulam niewidzialne pluszowe misie
wyrywające się z uporem

Żałuję wyczerpana banalnym
upałem chłodnych uczuć
chcę jeszcze raz pocałować
pluszowego misia w moich ramionach

Policzek jest niczym wobec zimna... .



Utwór edytowano.

MODERATOR

Opublikowano

jest pewien zostaw słów zakazanych lub unikatowych - tzn takich do unikania a nie białych kruków ;) w tym towarzystwie są na pewno: radość i cała szczęśliwa uśmiechowa rodzinka, MARZENIA (number one na mojej liście paskudztw) itp.
może będą z Ciebie ludzie :"pogodzić się z lodowatym chłodem
autentyczności"

Opublikowano

całość jest całkiem niezła, ale momentami wyczuwam dysonanse
nie podobają mi sie te pluszowe misie... (subiektywna impresja)
ale forma bardzo przejrzysta i udało Ci się w pewnych momentach stworzyc delikatność, którą bardzo cenię

"Żałuję wyczerpana banalnym
upałem chłodnych uczuć"
świetne :)

Pozdrawiam zamglonym uśmieszkiem :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @jan_komułzykant

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @violetta

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Strugą zielonego światła na jej biodra spłynął.   Jak zwinka koło nogi miesiąc czasu minął.   Tak to było — koło nogi, jak zwinka czas przepłynął.   W świecie wtedy niewiele się działo. Po śmierci Elżbiety tron objął król Karol.   Wiosna i grzech w pastelach do siebie pasują.   Jak łomem w łeb.   Jak zwinka koło nogi — tym razem minął rok.   A mówili: wiosna i grzech w pastelach do siebie pasują.   Jak łomem w łeb. Jak łomem w łeb.   Cóż, abdykować z tego powodu król Karol raczej nie będzie.   U nas też jakaś posucha.   Ucho — jak nie przyłożyć — listopad i znów: plucha.   W powietrzu czuć tylko: umysłów drżenie. Murti-Bingę. i nienasycenie.  
    • @Natuskaa   piszesz, że ujrzałaś w wierszu, to niezwykłe, bo potrafisz zdystansować się do własnej twórczości i ją sama interpretujesz- to dystans twórcy, świadczy o samoświadomości    ludzie mają tendencję do upraszczania- jak matematyka, to matematyka fakt niezaprzeczalny, że czemuś to służy    słowo kocyk niesie ze sobą wiele różnych konotacji- potrzeba ciepła, ochrona przed zimnem, dzieciństwo, przytulność, opieka, miłość, potrzeba ochrony    kratka- elementy ludowe, tradycję, niewolę, grę...   myślę, że to wieloznaczne   w utworze podporządkowane  zarazem matematycznemu rzucikowi- jak i kontrastowi- nowemu znaczeniu    kratka- szachownica pozwala przejść płynnie od matematyki do filozofii i emocji  motywy lustra, szafy, szachów, przenośnej gry- to rekwizyty czarodziejskie dzieciństwa (Opowieści z Narni, Alicja w krainie czarów, Małgosia contra Małgosia )   ale i narzędzia do odnalezienia się w świecie polityki, totalitaryzmów, itd.   czasem takie skojarzenia są równoprawne interpretacyjnie względem tego, co chciał powiedzieć autor   w tym tkwi urok i genialność poezji to właśnie ta wieloznaczność motywów jest potrzebna do dobrego opisania rzeczywistości i stanów   reasumujac-miękka szachownica krzywi trajektorię  a kocyk to rekwizyt spokoju i swojskości- swoją miękkością burzy porządek, ale i ratuje przed schematyzmem, daje ratunek
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Oszczędnie, ale miło.   Pozdrawiam :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...