Nic mi po tobie

[blue27]

Nic mi po tobie chyba nie zostało

Prócz paru smutnych piosenek 

Nie napisanych nawet dla mnie

Ale dla każdej z twoich sukienek 

Przede mną idziesz w każdym mym odkryciu 

Patrzysz, rozglądasz się, znieważasz

Czujesz się wielki, gdy odbierasz siłę

I klaszczesz, gdy publicznie upadam

W rozdartej sukience stoję przed tobą

Gładząc zawoskowany garnitur

Topiłam świece na Twoje poczucie wyższości

Wiesz jak się buduje legendy

Na czyichś gruzach zwykłych opowieści

 

[blue27]

@Gosława Dziękuję za dobre słowo. W szczególności, że i moje tutaj jest pierwsze. :) 

[Gość]

@blue27 Ileż tu goryczy, aż miło czytać ;D Dla mnie to wygląda tak, że peelka w ostatniej chwili ocknęła się z syndromu sztokholmskiego. Lepiej późno, niż wcale.

Bardzo fajny wiersz, gratuluję udanego debiutu!

[blue27]

@error_erros Dziękuję bardzo. :) ocknęła się i nauczyła narcystycznych ludzi. Ale nauka to chyba dobra rzecz.:) Pozdrawiam serdecznie. 

[Arsis]

@blue27 ładne, melancholijne... smutne...

[GrumpyElf]

Klimat odrzucenia i tęsknoty, gdy tęsknić się nie powinno - dobrze oddane. Wyrzuciłabym "chyba" z pierwszego wersu, osłabia gorycz. Pozdrawiam :) 

[blue27]

@Arsis dziękuję za odwiedziny. :) pozdrawiam ciepło 

@GrumpyElf dziękuję za cenną uwagę. Muszę trochę poedytować te teksty, ale od dwóch tygodni jestem bez komputera, a z telefonem strasznie ciężko mi poruszać się po portalu. Przesyłam pozytywna energię na resztę dnia :) 

[GrumpyElf]

@blue27 Rozumiem Cię doskonale, ja na org'u również z komputerem. Pozdrawiam ciepło :)