życie całe w retrospekcjach

[anna r]

Idąc tą drogą
stąpam ostroznie,
żeby nie zdeptac śladów
wczorajszego ja
i mimo, że szłam tędy
już przedwczoraj
rozgladam sie uważnie
wciąż myśląc,
że coś przeoczę

Muszę uprzątnąć wszystkie
niedobitki marzeń,
aby na ich miejscu
wychodować nowe...
jeśli nie wyrosną,
wybiorę inną trasę.

Może znajdę w końcu
podatniejszy grunt
na ścieżce nieurodzaju
-mojej motywacji.

[patrycha]

momentami widać, że przemyślane ale są fragmenty, które nagle nie pasują (przynajmniej według mnie)

np.:
"Muszę uprzątnąć wszystkie
niedobitki marzeń, "
marzenia i ich niedobitki...
no nie wiem mnie to razi jakoś.

Wydaje mi się, że gubi się sens w tym wierszu, poza tym piszesz, że "ścieżka nieurodzaju" to Twoja motywacja...

pozdrawiam cieplutko

[Włodzimierz Nabkowski]

kilka włodkowych uwag

Idąc tą drogą
stąpam ostroznie, --> ż
żeby nie zdeptac śladów
wczorajszego ja ----> tych jajaj w wierszach już było dużo odradzam
i mimo, że szłam tędy
już przedwczoraj ------> wczoraj, przedwczoraj, męczące powtórzenie
rozgladam sie uważnie
wciąż myśląc,
że coś przeoczę

Muszę uprzątnąć wszystkie
niedobitki marzeń, ------> marzenia też mocno ograne, te niedobitki trochę ratują
aby na ich miejscu
wychodować nowe... ---->wyhodować
jeśli nie wyrosną,
wybiorę inną trasę.

Może znajdę w końcu
podatniejszy grunt
na ścieżce nieurodzaju
-mojej motywacji. ------> nie! poszukałbym czegoś innego

Za dużo czasowników w pierwszej osobie.

pozdraśki i serdelki

[Ona_Kot]

eeeeee tam
takie tam młodzieżowe
bez polotu

pozdrawiam

[Vera_Ikon]

Nie zgadzam się z Patrychą. Do mnie te metafory przemawiają. Za to z Włodkiem tak. Myslę, że wystarczy trochę dopracować i będą z tego ludzie :)

[Arena Solweig]

Nie, nie wyszedł Ci ten wiersz. Zagmatwany od połowy bardzo – niejasny i chyba nielogiczny (ta ścieżka nieurodzaju, hmmm). Początek można skrócić do czterech wersów:

idę ostrożnie,
by nie zdeptać wczorajszych śladów
chociaż szłam tędy już przedwczoraj
nie chcę czegoś przeoczyć

No i wyHodować - popraw. Pozdr.Arena