…więc jutro swe nieśmiało dalej będę tworzył.

[Wędrowiec.1984]

…więc jutro swe nieśmiało dalej będę tworzył.

 

Uciekam wciąż daremnie przed tym co ma nadejść,

Szukając przeznaczenia w zapomnianych chwilach,

Jak gdyby moja przeszłość dniem dzisiejszym była,

Miast tylko niewyraźnym dawnych czasów śladem.

 

Błąkają się w pamięci widma kruchych marzeń

I mamią wszystkie na raz niczym złudny miraż,

Co gorzką rzeczywistość słodkim snem spowija,

By zniknąć gdy ośmielę przed nim się zestarzeć.

 

Została jeszcze puenta, którą wieczór goni...

A gdybym wskrzesił lata, które już przeżyłem,

Czy zdołam je przed życiem i przed czasem chronić?

 

Być może na nagrobku już wpisano imię,

Bo przyszłość najróżniejsze formułuje wzory,

Lecz data raz wyryta nigdy już nie zginie...

 

---

 

[Marek.zak1]

Genialny sonet w treści i formie Jestem pełen podziwu. Pozdrawiam

 

P.S. Przed chwilą oglądałem kawałek filmu o Titanicu i jak widziałem rozbitków w wodzie przypomniałem sobie ten Twój właśnie o tym. 

 

[WarszawiAnka]

Przejmujący i piękny.

Cieszę się, że wróciłeś, chociaż Twoje słowa sprawiają ból...

Oby szybko nadszedł czas radośniejszych inspiracji...

 

Pozdrawiam

 

 

[Nefretete]

@Wędrowiec.1984 Jest ładnie! Przyznaję się.

 

Pozdrowienia!

[Gość]

Bardzo kunsztowne ;>

[Somalija]

@Wędrowiec.1984 zaczytałam się, pozdrawiam Mistrza ! 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - podoba sie - 

                                           Pozdr.

[Wędrowiec.1984]

Dziękuję za serduszka i czytanie! Cieszę się, że się podobało. :-)

 

Pozdrawiam serdecznie!

[huzarc]

@Wędrowiec.1984 Elegancka forma i natchniona, rzeźbiona w marmurze treść. Pozdrawiam

[GrumpyElf]

@Wędrowiec.1984 Najczęściej duzo prawdy w tym, że jutro tworzymy nieśmiało, za to przeszłości pozwalamy się wygodnie rozsiąść. Całe szczęście możemy odwrócić sami te proporcje. Czy długo trzeba ćwiczyć pisanie żeby takie sonety spod pióra wychodziły? Robi wrażenie :)

[Wędrowiec.1984]

@GrumpyElf Nie wiem czy długo. To bardzo relatywne pojęcie. Ot siadam, coś napiszę, później czytam, coś poprawię, coś znów dopiszę... i tak składa się to w jakąś tam całość. Później znów to przeczytam, coś znów poprawię i wrzucam.

 

Czy to jest w jakiś sposób kunsztowne, czy ładne, czy brzydkie, to już niech czytelnicy ocenią. Ja po prostu jakoś tak siadam i piszę i czasami coś wychodzi a czasami za cholerę nie chce. ;)