podskórnie

[lena2_]

Może nie wszystko chcesz wyjawić
i mina ciągle uśmiechnięta.
Choć pochowane w zakamarkach,
ciało pamięta.

 

Może niejedna blizna zbladła,
więc we wspomnieniach pominięta.
I chociaż wszystko jest na nowo,
ciało pamięta.

 

 

 

Edytowane 3 Marca 2021 przez lena2_ (wyświetl historię edycji)

[Gość]

@lena2_ Ojej, jakiż to pojemny interpretacyjnie wiersz. Tyle rodzajów krzywd można do niego dopasować, że chyba każdy czytelnik się w nim odnajdzie.

Już się szykowałem do skrytykowania wiersza za brak choćby cząstkowego rytmu, ale co mi tam, powstrzymam się, bo raz, że i mnie tu za to punktują, a dwa, że w sumie wcale to nie brzmi tak źle ;D

Pozdrawiam!

[[email protected]]

@lena2_ Ciało jak ciało,... ale mózg,

                   później zostanie tylko kurz.

Pozdrawiam Lenko, można by tę strofę ciągnąć w nieskończoność, bo ciało wiele pamięta, pchnięte impulsem nerwowym.

[[email protected]]

@Grażynka

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Pozdrawiam Grażynko, sprawa jest dużo bardziej złożona.

@Grażynka

 

Grażynko zostaniemy psychoanalitykami?

[[email protected]]

@Grażynka Słowem żyjesz chwilą, bez rozpamiętywania przeszłości - tu i teraz, a przyszłość... pogadam z nią jak będzie? Ależ jesteś wygodna.

Autorka milczy, słucha... zaraz powie że Ona pisała całkiem o czymś innym?!

 

Miłego dnia.

Edytowane 3 Marca 2021 przez [email protected] (wyświetl historię edycji)

[lena2_]

@error_erros @Grażynka @[email protected] Dziękuję serdecznie za komentarze. Cieszę się ,  że mój wiersz wzbudził wiele emocji i refleksji:):) pozdrawiam