Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Tak, to pragnienie prostoty, w której wyraźniej dostrzegam siebie, swój "obraz" nie zdominowany ozdobną ramą. Dziękuję Ci za refleksję i miłe słowa, Dag. :) Pozdrawiam!

 

 

Bardzo mi miło :) Pozdrawiam Cię serdecznie!

 

 

Dziękuję Ci :) Pozdrawiam!

 

Chyba masz rację, tej śpiewności nie da się całkowicie usunąć, bo każdy z nas ma swoją "melodię".., ale można sprawić, by brzmiała delikatnie :) Dziękuję Ci i pozdrawiam!

@Andrzej_Wojnowski @Leszczym Dziękuję Wam za serca i pozdrawiam! :) :)

Gość Radosław
Opublikowano

Saute również  można być  szczęśliwym. 

 

Czarujesz ;)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Tak "saute" dobrze to określa! I myślę, że rzeczywiście uszczęsliwia, bo jest się w tym stanie przede wszystkim dla siebie i blisko siebie, a nie dla innych i "na pokaz". Można więc lepiej dostrzec, kim się jest i świat, jakim jest, a jesli się tą swoją skromną wersją czaruje, to nie jest to zamierzone. :)

 

Dziękuję Ci za tą "szczęśliwą myśl" i pozdrawiam!

Gość Radosław
Opublikowano

@duszka Myślę, że możemy wybierać. I ucieszyć się naturą i skorzystać z osiągnieć ludzkości ;) Świadomość wiele zmienia. 

 

Proszę bardzo :) 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Myszolak   Ten wiersz opisuje miłość, która jest obecna i jednocześnie głęboko nieobecna. Jest coś trudniejszego do nazwania - bycie widzianym tylko z powierzchni. "Kończę się na zdrobnieniu" - to zdanie uderza jako pierwsze i zostaje najdłużej. Zdrobnienie zamiast imienia to czułość bez zobowiązania, bliskość bez prawdziwego zainteresowania tym, kim ktoś naprawdę jest. A ta tapeta na brudnych ścianach - to świetny obraz. Tak właśnie wygląda związek utrzymywany pozorami - kolorowo z zewnątrz, a odchodzi w miejscach, których nikt nie chce zobaczyć. Końcowe pytanie "Jak śmiesz kochać, nie widząc?" jest zmęczonym, bolesnym zdumieniem. Świetny tekst!
    • @Marek.zak1   Rzeczywiście , dobrze. że mi przypomniałeś Marka G. Pięknie to połączyłeś. :)       
    • @violetta Z dzisiejszego spacerku. A ta czerwona to róża?

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

                             
    • @Poet Ka   Ten wiersz to mistrzowski poliptyk, w którym wschodnia forma (zastosowałaś tu  sylabiczne haiku - aż musiałam policzyć sylaby - cudne!) staje się ramą dla tętniącej życiem polskiej natury. Najbardziej zachwyca mnie letnia część (Natsu) - lustrzana konstrukcja zwrotki genialnie imituje opisane zaraz potem odbicie łopianu i motyla w czystej wodzie. Wspaniałe jest też użycie słowa "abakany", które nadaje jesiennemu lasowi mięsistej, tekstylnej faktury.    No i tytuł - bardzo dużo mówi. Poliptyk to wieloczęściowy obraz, często ołtarzowy. Używając tego słowa , sugerujesz, że te cztery miniaturki tworzą jedną, nierozerwalną całość - cykl życia i śmierci, stały rytm natury. Natura zostaje tu podniesiona do rangi sacrum.   Jestem zachwycona Twoim tekstem! :) Pozdrawiam         
    • @Berenika97 Tak właśnie pomyślałem z tymi zejściami, poza tym chciałem, żeby było, jak naprawdę było. Co do tej sceny, jest przy bandzie, ale bez niej Kasia może nie poprzestałaby na grzebaniu w sprawie, co mogłoby się źle zakończyć dla wszystkich biegaczy, jak i dla amerykańskiej farmacji.  Cieszę się, że Marc i wartości rodzinne przypadły Ci do gustu. na marginesie, w firmie Liser pracował niegdyś Marek G. i zapewne jest tam dobrze pamiętany:). Historia lubi zataczać koło, przynajmniej czasami. Pozdrowionka.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...