Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Porównania homeryckie dwa

Sylwester_Lasota
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Sylwester_Lasota

Sylwester_Lasota

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Jak mucha, która wpadła do pajęczej sieci,

szarpie się i rzuca, z nadzieją, że wzleci,

otwarte widzi niebo, w wyzwolenie wierzy,

tak dzisiaj ten wygląda, co gra na komputerze.

 

Niczym króliki w klatkach lub kury w kurniku,

motyl złapany w siatkę jedynie dla zbytku,

morskie rybki w akwarium za grosiki marne,

tak wielu dziś się czuje przechodząc kwarantannę.

 

 

 

Edytowane przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)
5
jazzkółka

jazzkółka

Opublikowano
Opublikowano

@Sylwester_Lasota

 

jako orzeł wzbijający się ku niebu
by szybować popod chmury skąd daleko
widzi wszystko małe mniejsze i najmniejsze

i jak strzała wypuszczona pewną ręką
nie chybiając upolować coś na jedło...

 

 

...tak poeta gdy dobędzie cnych metafor
może łacno trafić prawdę w samo sedno

 

:)
Pozdrawiam serdecznie.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Leszek Piotr Laskowski
      Schody.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      „Schody” Schody do nieba, po słońca drabinie, schody schodzące w palącym zapachu, donikąd schody, na wiszącej linie, schody ryzyka — do życia bez strachu. Nie za majątki, w złotej pysze przedniej, ani rozgrzeszeń w pokutach ościennych — wybierasz je świadomie, lub bezwiednie, sądem będąc sobie najsumienniejszym. Dwie pamięci zostawisz, krocząc schodami: majątki z betonu, z ogólnego pojęcia, i miłość bliskich, idących śladami za tobą wiernie — od swego poczęcia. Schody ma każdy, pnie nimi się w górę, są te łagodne i bardziej pionowe, są schody wesołe i schody ponure — i wszystkie są one jednoosobowe. A kiedy na ostatnim stopniu stajesz, nie liczysz bogactw które się skończyły — są tyle wart, ile dobra pozostawiasz w sercach tych, co obok ciebie żyły. Nie pytaj zatem, dokąd droga prowadzi, bo kres nie mówi, czy życie coś warte — liczy się tylko, kto po tobie wchodzi na schody, które zostawiasz otwarte. Leszek Piotr Laskowski
    • obywatel
      już żałuję

      Przez obywatel · Opublikowano

      Mam żal wielki Już żałuję Za twe grzechy Przestań męczysz Naukę pobierz Z takiej męki Nic nie czujesz Sam się męczysz Spać nie możesz Głowa pęka Zrozum z tego Całą ta udręka Nie grzesz więcej Już niewiedzą Tylko ja cię zwalniam Z prawa tego Co jest dla każdego Bez wyjątku Czy to prawo Gdy na siłę Każe karać Jeśli nie znasz Albo nie wiesz Musisz wiedzieć Za to chce ukarać Zastanawiam się nad skutkiem i przyczyną Czy na pewno takie prawo jest nam liną Straszy grozi i zniewala bez wyboru Pieniądz Prawo jeszcze trzeci by się znalazł Może właśnie to sumienie co się żalem tak przechwala Biedny jestem i mam wybór bo tak myślę chcę by było I nikomu nic do tego a kajdanki samo sobie niech zakłada
    • violetta
      Czas ukradnie

      Przez violetta · Opublikowano

      Słodko-gorzki też niedobry:)
    • Charismafilos
      Czas ukradnie

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @wiedźma Cisza jak ta... ;) Ale gorzkiej herbacie mówię stanowcze - NIE!! ;)
    • Poet Ka
      kameliowa baletnica

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @iwonaroma   @Charismafilos   dziękuję Wam:)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...