-
Ostatnio w Warsztacie
-
Posem 347
W poczekalni
tylko słodki mróz
i opowieść, która czekaim bardziej patrzę w siebie
tym bardziej widzę chaos
różnokolorowych mgłą obleczonych
krwi cierniowychgdy wychodzę
znów czekam
na popielate
jak chmury ciężkie
snute podróżesiedząc już przed komputerem
rozwijam okna
z upału, który zastygł na środku
ja w nim trwam
i słyszę, że takich temperatur
nie było od dawna.0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 45 odpowiedzi
- 1 203 wyświetleń
-
- 41 odpowiedzi
- 1 018 wyświetleń
-
- 37 odpowiedzi
- 685 wyświetleń
-
- 37 odpowiedzi
- 765 wyświetleń
-
- 36 odpowiedzi
- 808 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@andrew Podoba mi się ta droga od "byli jak wszyscy", poprzez zbyt długie przyglądanie się życiu, aż po moment, w którym przestają czekać i zaczynają naprawdę żyć - "chłonęli siebie każdą chwilą". A zakończenie - "byli cudem, którego szukali", to piękna, uniwersalna myśl o tym, że to, czego szukamy, często jest bliżej niż nam się wydaje. Pozdrawiam:) -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Leszek Piotr Laskowski Piękna podróż do krainy dzieciństwa - pełna ciepłych, zmysłowych obrazów i baśniowej wyobraźni. Zakończenie - to szczególnie mądra myśl, że marzenia nie muszą umierać, tylko czekają, by je spełnić. Miejmy więc marzenia! :) -
Przez jan_komułzykant · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Każdemu co innego, we Lwowie rzekł mąż - pisane... I trach na głowie gacha żony stłukł jej dzbanek: - Więcej takich niespodzianek nie masz Gabija? - Mam, lecz nie powiem. ;) -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@chytrylis I chyba o to chodzi w poezji - oddając swój wiersz czytelnikom, nie masz już nad nim kontroli, bo każdy widzi w nim to, co przefiltruje przez własną wrażliwość, doświadczenia życiowe, wiedzę i.t.p. Ja nie lubię wierszy politycznych. W Twoim dostrzegłam boczną furtkę.:) Pozdrawiam. -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@beta_b Obraz liścia na wietrze idealnie oddaje to uczucie niepewności. Podoba mi się, jak przechodzisz od strachu do nadziei - od "żyję w ciągłym strachu" do "stworzyć się od nowa". To ważna droga. Refren "tyle we mnie strachu i tyle pragnienia" naprawdę zostaje w głowie - pokazuje to rozdarcie między lękiem a chęcią bliskości. Piękny tekst!
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się